Buradasınız

Anasayfa » Content

KIZ ÇOCUKLARININ OKULA GİTMEME NEDENLERİ VAN İLİ ÖRNEĞİ

REASONS WHY NOT GO TO SCHOLL FOR GİRLS VAN SAMPLE

Journal Name:

  • Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi

Publication Year:

  • 2009

Key Words:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
Our study is designed to figure out the reasons why girls at the age of school are not attaining the school. The study has been done with students that do not attain to school, the students that attain to school, their parents and with teachers at Van city center. The method of study; the basic research has been done on previous studies that had been done about this topic in country and in order to acquire the detailed opinions the qualitative negotiation have been done with all parties. Accordind to results of the study, in Van city, the labor which have been done to provide gender equality in primary education, achieved important success at 2000. However, the gender gap has not been removed. The studies about this should go on. There are three main seasons for not sending girls to school, first is economical reasons, second is the religious beliefs and third is the traditional gender approach which gives superiority to boys rather than girls. This result is accord with the general of Turkey. The traditional gender approach and the prejudice against inferior position of girls shuld be eradicated and the educational conciosness sholud be aroused.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language): 
Araştırma ilköğretim çağındaki kız çocuklarının okula gitmeme nedenlerini tespit etmek amacıyla, Van ili merkezinde, okula hiç gönderilmeyen ve geç gönderilen her iki grupta yer alan kız çocukları, velileri ve öğretmenleri ile gerçekleştirilmiştir. Türkiye’de konu hakkında yapılan çalışmalar incelenmiş ve tarafların görüşlerini derinliğine elde etmek amacıyla nitel görüşme yöntemi kullanılmıştır.. Araştırma sonuçlarına göre Van ilinde ilköğretimde cinsiyet eşitliği sağlama çalışmalarında 2000’li yıllarda önemli oranda başarı elde edilmiştir. Fakat cinsiyet farkı giderilmemiştir. Çalışmaların devamı gerekmektedir. Van ilinde kız çocuklarının okumama nedenleri ekonomik nedenler, dini inançlar ve erkekleri önde tutan geleneksel anlayış olarak ortaya çıkmaktadır. Bu sonuç Türkiye geneli ile uyumludur. Geleneksel cinsiyetçi görüş ve kız çocuklarının düşük konumuna yol açan önyargıların ortadan kaldırılması yanında eğitim bilincinin kazandırılması zorunludur.
FULL TEXT (PDF): 
PDF icon arastirmax-kiz-cocuklarinin-okula-gitmeme-nedenleri-van-ili-ornegi.pdf
  • 1
237-269
  • Turkish

REFERENCES

References: 

MEB, AÜ, AB, EAUM. (2006).Temel Eğitime Destek Projesi, Ankara.
Başbakanlık, Kadının Statüsü ve Sorunları Genel Müdürlüğü.(1999). Cumhuriyet’in
75. Yılında Türkiye’de Kadının Durumu, Ankara.
Bruns, B., Mignate, A., & Rakotomalala, R. (2003). 2015 Yılına Kadar Herkesin
İlkokul Eğitimi Görmesi: Her Çocuk İçin Bir Şans, Dünya Bankası,
Washington D.C.www.unicef.org/turkey/dcd04/-8.html. Erişim tarihi: 22Aralık
2009.
DİE. (1997). Çocuk İşgücü Araştırması, Ankara: Başbakanlık.
DİE. (2003). “2000 Genel Nüfus Sayımı, Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri,
Türkiye”, Ankara: DİE Yayınları.
Eskicumalı, A. (2002). Eğitim, Öğretim ve Öğretmenlik Mesleği, YÜKSEL, Özden
(Ed): Öğretmenlik Mesleğine Giriş , Ankara: Pegem A Yayınları.
http://van.meb.gov.tr. Erişim tarihi:12.Ocak.2008.
http://www.haydikızlarokula.org/organizasyon.php. Erişim tarihi:30.Ekim.2008.
Gündüz, A. (2005 ). “Kız Çocuklarının Okullulaşmalarını Etkileyen Faktörler”,
Milliyet. 19 Eylül 2007.
Gürol, A., ve Dilli C. (2007). Zorunlu Eğitim Çağında Bulunan Kız Çocuklarının Okula
Gitmeme Sebepleri (Şırnak İli örneği), XVI: Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi,
5-7 Eylül 2007, Gaziosmanpaşa Üniversitesi TOKAT. www.pegem.net
/akademi/kongrebildiri_detay.asp. Erişim tarihi: 20 Ocak 2008.
Gürsoy, K. T. (1976). “Boşanma Hukukunun Tarihi Gelişimine Genel Bir Bakış ve
Boşanma Sebeplerinde En Yeni Eğilimler”, auhf.ankara.edu.tr/ bulten/01-1976-
mart.pdf. Erişim tarihi: 5 Aralık 2007.
İlhan, A. (1994). Van’da Kadın Sorunları ve Bu Sorunların Eğitim Açısından
İncelenmesi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek
Lisans Tezi.
Kalaycıoğlu, E., ve Toprak B. (2003). İş Yaşamı, Üst Yönetim ve Siyasette Kadın
http://bianet.org/bianet/kadin/32110-s. Erişim tarihi: 22.12.2009
Keyman, E. F., ve LORASDAĞI, B. K. (2009). “Küreselleşme Türkiye ve Kentlerin
Dönüşümü”, Radikal, 22 Mart 2009.
Malkoç, G. (1990). Toplumumuzda Kadının Değişen Rolü ve Yetişkin Eğitimi, Eğitim
Bilimleri Birinci Ulusal Kongresi, Ankara.24-28 Eylül 1990, Ankara
Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
MEB.(1992). 2000’li Yıllar Öncesinde Türkiye’de Kadın Eğitimi, Ankara: MEB
Yayınları.
MEB . (2004). Haydi Kızlar Okula, Ankara.
Nuruan, M. N. (1998). “Aile Araştırmalarının Teorik Sorunları”, Ankara: AAK, III.
Aile Şurası Tebliğleri.
Miles, M. B., & Huberman, M. A. (1984). Qualitative Data Analysis, Sage
Publications.
Rubin & Rubin. (1995). Qualitative Interviewing:The Art Of Hearing Data, London:
Sage Publications.
TÜSİAD ve KAGİDER. (2008). “Cinsiyet Eşitsizliği Raporu; Sorunlar, Öncelikler
ve Çözüm önerileri”, http://www.porttakal.com/haber. Erişim tarihi: 17.
Mart.2008.
TÜSİAD. (2000). Kadın Erkek Eşitliğine Doğru Yürüyüş, Eğitim Çalışma Yaşamı ve
Siyaset, İstanbul: TÜSİAD.
UNİCEF. (2004). http://www.unicef.org. Erişim tarihi: 20.OCAK.2009.
Yalın A., Levent, B., Eroğlu, Ç. Y., Cerrah, N., ve Sundur, Y.T. (2004). Haydi Kızlar
Okula, Ankara, MEB Yayınları.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com