"Dinî Terbiye, Dinî Tedris"

İkinci Meşrutiyet Dönemi, Osmanlı İmparatorluğu'nun 17. yüzyılla başlayan kötü gidişata çare arama girişimlerinin ortaya çıkardığı siyasi, sosyal, kültürel ve ekonomik sonuçların yoğun bir şekilde tartışıldığı bir zaman dilimidir. Edebiyattan sanata, tarihten coğrafyaya, dilden ananeye, dinden kültüre kadar birçok konunun ele alındığı bu dönemde üzerinde durulan bir diğer mesele de eğitimdir. Dönemin aydınlarına göre eğitim ve öğretim, kendi düşüncelerinin toplum tarafından değer görmesi için kullanılacak en etkili araçlardan birisi olarak kabul edilmektedir. İkinci Meşrutiyet Dönemi'nin İslamcılık, Batıcılık ve Türkçülük akımı mensupları, sahibi oldukları süreli yayınlarda eğitim-öğretim hakkında kendi görüşlerini ortaya koyarak mevcut hükümetleri etkilemek ve kendi fikirlerinin hâkim olduğu bir eğitim felsefesi oluşturmak için gayret etmişlerdir.