UYUŞTURUCU MADDE BAĞIMLILARI İLE SOSYOLOJİK BİR ÇALIŞMA

Uyuşturucu maddeleri kullanmak, imal etmek, satmak, temin etmek, uygulamadaki farklılıklara rağmen hemen her ülkede suç teşkil etmektedir. Bunun temel nedenlerinden biri, insan sağlığına zarar vermesi, diğeri ise uyuşturucu kullanmaya başlamanın diğer bazı adi suçların işlenmesinde ilk basamağı oluşturması ihtimalidir. İlaç kullanımının başlangıcı tarihin ilk dönemlerine kadar gider. Eski medeniyetlerde afyon ve diğer uyuşturucuların kullanıldığı bazı dini törenlerin varlığından söz edilir. 3000 yılına kadar önce Orta Asya ve Hindistan'da bazı dini gruplar törenlerinde "haoma" veya 'soma" kullanırlardı. Bu, bitkilerden elde edilen zehirleyici bir sıvıydı. Kullanılmalarına rağmen 19. yüzyıla kadar bu maddeler üzerinde bilimsel çalışmalar başlamamıştır.1 İslâm dini uyuşturucu madde kullanımını haram saymıştır. Buna rağmen zaman zaman kullanımı bazı çevrelerde yaygm hale gelmiştir.2 İlk defa 1858 tarihli ceza kanunu sağlığa zararlı toksik maddeleri yasaklamıştır. 1926'da 765 sayılı kanunun ilk metninde 403-408. maddelerle uyuşturucuya ilişkin cezalar belirtilmiştir. Bugün türk Ceza Kanunu'nun 403,404,405,406,407 ve 408. maddeleri uyuşturucu temini, kullanımı, satışı, imali ile ilgili cezaları ihtiva eder.3 Günümüzde önemli bir sosyal problem olarak görülen uyuşturucu kullanımı ve bağımlılığı, giderek daha genç nüfus kesiminde esrardan zamk koklamaya kadar bir çok türüyle yaygınlaşma eğilimindedir. Uyuşturucu maddelerin değişik tanımları yapılmıştır. Bunlardan Dünya Sağlık Teşkilâtının tanımına göre, "önüne geçilmez gereksinme, yahut arzu, kullanıldığı miktarı artırma eğilimi, ruhsal, fiziksel bağımlılık hali yaratan maddeler uyuşturucu madde kavramı içine girmektedir.,A Uyuşturucu maddelerin gerçek tıbbî amacına aykırı kullanılması sonucu uyuşturucu bağımlılığı ortaya çıkar. Bağımlılık, kişiye ve .topluma zararlı kimyasal maddelerin irade dışı kullanımı olarak tanımlanabilir.5