Abdülmecid-i Sivasî (Tsz.). Kaside-i Mergûbe. Süleymaniye Kütüphânesi, H. Şemsi Güneren-
Fatih Güneren Bölümü, No: 297. vr. 95b-97a.
Abdülmecid-i Sivasî (Tsz.). Nazîre-i Şeyhî. Süleymaniye Kütüphânesi, H. Şemsi Güneren-
Fatih Güneren Bölümü. No: 12. vr. 92b, 93a.
Abdülmecid-i Sivasî (Tsz.). Letâifü’l-Ezhâr ve Lezâizü’l-Esmâr. Süleymâniye Ktp., Mihrişah
Sultan, nr. 255.
Abdülmecid-i Sivasî (Tsz.). Şerh-i Mesnevî. MEB Ank. Genel Kitaplık, nr. 683.
Âşıkî Derviş Ahmed (1985). Âşık Paşaoğlu Târihi. Haz. H. Nihal Atsız, Ankara: Kültür
ve Turizm Bakanlığı Yay., nr. 604.
Ayvansarâyî, Hüseyin b. İsmâil (Tsz.). Tercümetü’l-Meşâyih. Süleymâniye Ktp., Esat
Efendi, nr. 1375.
Aziz Mahmûd Hüdâyî (Tsz.). Tezâkir-i Hüdâyî. Süleymaniye Fatih Ktp., 2572.
Barkan, Ö. Lütfi (1942). “İstilâ Devirlerinin Kolonizatör Türk Dervişleri
ve Zaviyeler”, Vakıflar
Dergisi, Sayı: 2, Ankara.
Bursalı Mehmet Tâhir (1905). Osmanlı Müellifleri. İstanbul.
Fındıklılı İsmet Efendi (1989). Tekmiletü’ş-Şakâik fî Hakkı ehli’l-Hakâik. (Nşr. Abdulkadir
Özcan). İstanbul: Çağrı Yayınları.
Gündoğdu, Cengiz (2000). Bir Türk Mutasavvıfı Abdülmecid-i Sivasî, Hayatı, Eserleri ve
Tasavvûfî Görüşleri. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
Gündüz, İrfan (1983). Osmanlılarda Devlet Tekke Münasebetleri. İstanbul: Seha Neşriyat.
Hüseyin Vassâf (Tsz.). Sefîne-i Evliyâ-yı Ebrâr Şerh-i Esmâr-ı Esrâr. Süleymâniye
Ktp.,Yazma Bağışlar, nr. 2305-2309.
Işın, Ekrem, “Tarikatların İstanbul’da Gündelik Hayatı Şekillendirmesi Üzerine Bazı
Notlar (15-17. Y.Y.)”, http://www.osmanli.org.tr/osmanlitasavvufu
(02.04.2005).
Kayaalp, İsa (1999). Sultan Ahmed Divanının Tahlili, İstanbul: Kitapevi.
Kılıç, Mahmûd Erol (2002). “İbnu’l-Arabi’nin I. İzzeddın Kevkavus’a Yazdığı Mektubun
Işığında Dönemin Dinî ve Siyasî Tarihine Bakış”. I. Uluslar Arası Selçuklu
Kültür ve Medeniyeti Kongresi Bildiriler, Konya 2002.
Koçu, R. Ekrem (1946). “Abdülmecid Efendi”, İstanbul Ansiklopedisi. İstanbul: İstanbul
Yayınevi.
Mardin, Şerif (1986). Din ve İdeoloji (3. bsk.). İstanbul: İletişim Yayınları.
46 / Doç. Dr. Cengiz GÜNDOĞDU EKEV AKADEMİ DERGİSİ
Mehmed Gülşen (1338/1919). Külliyât-ı Hüdâyî. İstanbul: İstanbul Bahriye Matbaası.
Mehmed Hemdemi (1880). Solakzâde Târihi. İstanbul: Mahmud Bey Matbaası.
Mehmet Süreyya (1893). Tezkire-i Meşâhir-i Osmâniye (Sicilli-i Osmâni). İstanbul: Matbaa-
i Amire.
Muhammed Nazmî (1982). Hediyyetü’l-İhvan (İnceleme ve Edisyon Kritikli Metin). (Haz.
Osman Türer), (Doktora Tezi İkinci Kısım). Ankara.
Müstakim-zâde Süleyman Sa’deddîn (Tsz.). Terâcim-i Ahvâl-i Şüyûh-ı Ayasofya. Süleymâniye
Ktp., Es’at Ef., nr.1716/2.
Müstakîm-zâde Süleymân Sa’dettin (Tsz.). Hülâsatü’l-Hediyye. Millet Ktp., Ali Emiri,
Şeriyye, nr. 1082.
Naîmâ, Mustafa Efendi (1864). Târih-i Naîmâ. İstanbul.
Nev‘î-zâde Atâyî (1852). Hadâ’iku’l-Hakā’ık fî Tekmileti’ş-Şakā’ık (Zeyl-i Şakā’ık). İstanbul.
Öngören, Reşat (2000). Osmanlılar’da Tasavvuf, Anadalu’da Sûfîler, Devlet ve Ulemâ
(XVI. Yüzyıl). İstanbul: İz Yayıncılık.
Şeyhî Mehmed Efendi (1989). Vakâyi’ü’l-Fuzalâ. (Neşre haz. Abdülkadir Özcan). İstanbul:
Çağrı Yayınları.
Topçu, Nurettin (1962). Büyük Fetih. İstanbul: Ahmet Sait Matbaası.
Türer, Osman (1984). “Osmanlı imparatorluğunda Padişah-Tarîkat Şeyhî Münâsebetine
Dair Târihi Bir Örnek”. Türk Dünyası Araştırmaları, sayı: 28, (Şubat-
1984).
Unan, Fahri (1994). “Bir Bayramî Şeyhi: Şeyh Muhyiddîn Mehmed-i İskilibî”. Tarih Çevresi,
Sayı: 12, Ankara.
Uzunçarşılı, İ. Hakkı (1977). Osmanlı Tarihi. Ankara: TTK Basımevi.
Veinstein, Gilles (2004). “Bir Sentez Denemesi”. İslam Dünyasında Tarikatlar. Çev.: Osman
Türer. İstanbul: Sûf Yayınları.
Yılmaz, H. Kamil (1980). Azîz Mahmûd Hüdâyî ve Celvetiyye Tarîkatı. İstanbul: MÜ
İlahiyat Fak. Yayınları.
Yılmaz, Necdet (2001). Osmanlı Toplumunda Tasavvuf, Sûfîler Devlet ve Ulemâ. İstanbul:
OSAV Yayınları.
Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com
