Buradasınız

Anasayfa » Content

KLASĐK EDEBĐYATLA ĐLGĐLĐ TEORĐK ESERLERDE KAFĐYE BAHSĐNĐN MUKAYESELĐ OLARAK ĐNCELENMESĐ

A COMPARATIVE ANALYSIS OF RHYME IN THE RHETORIC BOOKS OF CLASSICAL TURKISH LITERATURE

Journal Name:

  • Türkiyat Mecmuası

Publication Year:

  • 2012

Key Words:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
Poetry is described as “measured and rhymed expression” and thus rhythm and rhyme constitute the form of poems in Classical Literature. The condition that an expression should be organized according to rhythm and rhyme in order to constitute a poem secures the place of rhyme in Classical poetry. Rhyme, which is seen as indispensable in Classical poetry that owes much to the Arabic and Persian tradions, is recognized as a discipline in the collective literary tradition, and books or chapters in books of rhetoric are written on it since XVIth century. Poetry is the predominant form in Classical Turkish Literature and the pamphlets and rhyme dictionaries of the period assert the importance of the issue. This paper aims to analyze the concept of rhyme in Classical poetry and how the knowledge of and approaches to rhyme has developed in Turkish Literature. Thus, Turkish texts on rhyme are analyzed in a chronological order focusing on the definition, letters and classification of rhyme. The texts are analyzed comparatively and the similarities and contradictions are indicated.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language): 
Klasik edebiyat geleneğinde siir; ‘mevzun ve mukaffa söz’ olarak tanımlanmakta ve dolayısıyla siirin biçimini vezin ve kafiye olusturmaktadır. Sözün siir olması için vezinli ve kafiyeli olması kosulu, kafiyenin klasik siir anlayısındaki yerini muhkem hâle getirmektedir. Arap ve Fars etkisiyle gelisen klasik siir anlayısında yine geleneğin etkisiyle siirde bulunması mutlak olan kafiye, müsterek edebî gelenekte bir ilim dalı olarak görülmüs ve konuyla ilgili Arap, Fars edebiyatı ve bu edebiyatların etkisiyle XVI. yüzyıl itibariyle Türk edebiyatında müstakil eserler verilmis veya belagat kitaplarında konu ayrı bir bölüm halinde ele alınmıstır.Nazma dayalı metinlerin ağırlıkta olduğu klasik edebiyat döneminde, siirin en önemli unsurlarından biri olan kafiye ile ilgili yazılan risaleler ve kafiye lugatleri konunun söz konusu dönemdeki önemini açıkça ortaya koymaktadır. Konuya verilen önem göz önüne alınarak yapılan bu çalısmada, klasik siir kafiye telakkisinin anlasılması ve Türk edebiyatında kafiye ile ilgili bilgi ve yaklasımların nasıl gelistiğinin ortaya konması amaçlanmıstır. Bu doğrultuda Türk edebiyatında kafiye hakkında Türkçe yazılan metinler kronolojik bir sıra ile kafiyenin tanımı, harfleri ve tasnifi esas alınarak bu alt baslıklar altında incelenmis ve metinler kafiyenin ele alınısı bakımından mukayese edilerek konu ile ilgili çeliskiler ve benzerliklere dikkat çekilmistir.
FULL TEXT (PDF): 
PDF icon arastirmax-klasdk-edebdyatla-dlgdld-teordk-eserlerde-kafdye-bahsdndn-mukayeseld-olarak-dncelenmesd.pdf
  • 2
127
170
  • Turkish

REFERENCES

References: 

Ali Cemâleddin, Arûz-ı Türkî, Millet Kütüphanesi- Edebiyat Kısmı No: 307.
ASICI, Murat, Bünyâd-ı Si’r-i Ârif, (Đstanbul Üniv. Sosyal Bil. Ens.
Yayınlanmamıs Yüksek Lisans Tezi), Đstanbul-1989.
GÜLEÇ, Đsmail, Bahrü’l-Ma’ârif’e Göre Edebî Kavramlar, (Đstanbul
Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi,) 1997.
GÜRER, Abdulkadir, “Lem’î’nin Kafiye Risalesi: Risaletü’l-Kafiyeti’l-
Vâfiye”, Türk Dilleri Arastırmaları, C.17, Đstanbul, 2007. s.133-161.
KAHRAMAN, Âlim, “Mehmed Rifat”, TDVĐA, C.28, Ankara 2003.
KILIÇ, Hulûsi; YAZICI, Tahsin YETĐS, Kazım, “Belâgat”, TDVĐA, C.5,
Đstanbul-1992.
KORKMAZ, Ramazan, “Abes-muktebes tartısması ve Servet-i Fünûn’un
olusumu”, Türk Edebiyatı Tarihi, C.3, Kültür Bak. Yay., Đstanbul, 2007.
Mehmed Rif’at, Mecâmi’ü’l-Edeb, Der-saadet Matbaası Bâb-ı Âli, Đstanbul
1358.
Muallim Naci, Istılâhât-ı Edebiyye, (Haz. Yekta Saraç), Risale Yay., 2004.
Mütercim Asım, Kamus Tercümesi, Đstanbul, 1305, Cild-i Râbi’.
ÖZTÜRK, Erdem Can, Ali Cemâleddin, ‘Đlm-i Kavâfî, Sanâyi’-i Si’riyye ve
‘Đlm-i Bedî’ Đnceleme-Metin-Sözlük-Tıpkıbasım, (Bozok Ünv., Sosyal Bil.
Ens., Yayınlanmamıs Yüksek Lisans Tezi), Yozgat 2010.
Resîd, Nazariyyât-ı Edebiyye, Đstanbul, 1328.
170
Türkiyat Mecmuası, C. 22/Güz, 2012
SARAÇ, M. A. Yekta – ÇĐÇEKLER, Mustafa, “Kemalpasazâde’nin Kâfiye
Risâlesi”, Đstanbul Üniversitesi Edebiyat Fak. Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi, C.
XXVIII, 1998, s. 445-477.
SARAÇ, M. A. Yekta, Klasik Edebiyat Bilgisi- Belagat, Gökkubbe Yay. Đst.
2004.
SARAÇ, M. A. Yekta, Klasik Edebiyat Bilgisi-Biçim Ölçü, Kafiye, 3F Yay.,
Đstanbul, 2007.
SARAÇ, M. A. Yekta, Seyhülislâm Kemalpasazâde, Sule Yay., Đstanbul, 1999.
Sürûrî, Bahrü’l-Meârif, Süleymaniye Kütüphanesi, Amcazade Hüseyin 455.
“Sürûrî Muslihiddin Mustafa”, Türk Dili ve Edebiyatı Ans., C.8. Dergah Yay.,
1998.
SAFAK, Yakup, Sürûrî’nin Bahrü’l-Ma’ârif’i ve Enîsü’l-Ussâk ile Mukayesesi,
(Atatürk Ünv. Sosyal Bil. Ens., Basılmamıs Doktora Tezi), Erzurum, 1991.
Semseddin Sami, Kâmûsu’l-A’lâm, C.5., Đstanbul, 1314.
Tahirü’l-Mevlevî, Edebiyat Lûgatı, Enderun Yay.,Đstanbul, 1994.
UÇMAN, Abdullah, “Muallim Nâci”, TDVĐA, C.30, Đstanbul, 2005.
Vahîdü’t-Tebrîzî, Terceme-i Arûz, (Müt. Salâhî Abdullah Ussâkî), Süleymaniye
Kütüphanesi, Hacı Mahmut Efendi, 6201.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com