Buradasınız

Anasayfa » Content

TÜRKİYE TÜRKÇESİNDE ETTİRGENLİK

THE CAUSATIVENESS IN TURKEY TURKISH

Journal Name:

  • Turkish Studies

Publication Year:

  • 2009
DOI: 
http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.1017

Key Words:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
The category of causativeness is generally studied as a morphological category in Turkey grammar writing. However, the causative forms of some verbs cannot be expressed by morphological elements. In addition to this, some verbs have different causative forms according to their meanings. For these reasons, it is controversial that this categoriy is only a morphological category. Other causativeness expressions in Turkish also should be studied. In this article, it is emphasized that the causativeness can be also expressed by lexicological and syntactic elements.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language): 
Ettirgenlik gramerlerimizde genellikle morfoloji esas alınarak incelenmektedir. Oysa bazı fiillerin ettirgen biçimleri morfolojik araçlarla yapılamamaktadır. Bazı fiillerse anlamlarına göre farklı ettirgen biçimlere sahiptir. Dolayısıyla bu kategorinin yalnızca morfolojik bir kategori olduğu tartışmalıdır. Türkçede morfoloji dışındaki ettirgenlik olanakları da incelenmelidir. Bu çalışmada ettirgenliğin leksikolojik ve sentaktik öğelerle de karşılanabileceği üzerinde durulmaktadır.
FULL TEXT (PDF): 
PDF icon arastirmax-turkiye-turkcesinde-ettirgenlik.pdf
  • 8
1734-1745
  • Turkish

REFERENCES

References: 

ADALI, Oya, (2004). Türkiye Türkçesinde Biçimbirimler. Ġstanbul: Papatya Yay. ATABAY, N.- Özel, S. - Kutluk, Ġ (2003). Sözcük Türleri. Ġstanbul: Papatya Yay. BANGUOĞLU, Tahsin, (1998). Türkçenin Grameri. Ankara: TDK Yay. BĠLGEGĠL, Kaya, (1984). Türkçe Dilbilgisi. Ġstanbul: Dergah Yay. BOLĠNGER, D. - Sears, D. (1981). Aspects of Language. New York: Harcourt Brace Jovanovich. BOZKURT,Fuat , (2004). Türkiye Türkçesi. Ġstanbul: Kapı Yay. BÖREKÇĠ, Muhsine, (2004). “Türkçe Öğretimi Bakımından Çatı Kavramı”. V. Uluslararası Türk Dili Kurultayı Bildirileri I. Ankara. TDK Yay.: 487-500. BUSSMANN, Hadumod, (1996). Routledge Dictionary of Language and Linguistics. Çev. G. Trauth-K. Kazzazi. London-New York: Routledge. COMRIE, Bernard, (2005). Dil Evrensellikleri ve Dilbilim Tipolojisi. Çev. Ġ. UlutaĢ. Ġstanbul: Hece Yay. DEMĠR, Nurettin, - Yılmaz, Emine (2003). Türk Dili El Kitabı. Ankara: Grafiker Yay. DEMĠR, Tufan, (2006). Türkçe Dilbilgisi. Ankara: Kurmay Yay. DEMĠRCAN, Ömer, (2003). Türk Dilinde Çatı. Ġstanbul: Papatya Yay. EDĠSKUN, Haydar, (1999). Türk Dilbilgisi. Ġstanbul: Remzi Kitabevi Yay. EKER, Süer , (2003). Çağdaş Türk Dili. Ankara: Grafiker Yay. ERGĠN, Muharrem, (1993). Türk Dil Bilgisi. Ġstanbul: Bayrak Yay.
1744 Caner KERĠMOĞLU
Turkish Studies
International Periodical For the Languages, Literature
and History of Turkish or Turkic
Volume 4/8 Fall 2009
GENCAN, Tahir Nejat, (2001). Dilbilgisi. Ankara: Ayraç Yay. GÜLENSOY, Tuncer, (2000). Türkçe El Kitabı. Ankara: Akçağ Yay. GÜLSEVĠN, Gürer, (1999). “Çatı Ekleri Üzerinde Kullanılabilen Ekler”. Türk Gramerinin Sorunları II. Ankara : TDK Yay. : 203-223 GÜNEġ, Sezai, (2003). Türk Dili Bilgisi, Ġzmir. HATĠPOĞLU, Vecihe, (1972). Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü. Ankara: TDK Yay. HENGĠRMEN, Mehmet, (2005). Türkçe Dilbilgisi. Ankara: Engin Yay. KAHRAMAN, Tahir, (2005). Çağdaş Türkiye Türkçesi Dil Bilgisi. Ankara. KOÇ, Nurettin, (1996). Yeni Dilbilgisi. Ġstanbul: Ġnkılap Yay. KORKMAZ, Zeynep, (2003). Türkiye Türkçesi Grameri. Ankara: TDK Yay. KORKMAZ, Zeynep, (2007). Gramer Terimleri Sözlüğü. Ankara: TDK Yay. KÖNĠG, Güray, (1983). “Türkçede Çatı”. H. Ü. Edebiyat Fakültesi Dergisi (Özel Sayı 1983): 111-126. LYONS, John, (1983). Kuramsal Dilbilime Giriş.Çev. A. Kocaman. Ankara: TDK Yay. ROBINS, R. H. (1980). General Linguistics. London-New York: Longman. TOPLAOĞLU, Ahmet, (1989). Dil Bilgisi Terimleri Sözlüğü.Ġstanbul: Ötüken Yay. TUNA, Osman Nedim, (1986). “Türkçede Transitive – Causative “GeçiĢli-Ettirgen” Fiiller ve Bunlarla Ġlgili Morfoloji ve Öğretim Meselelerinin Çözümü”. İÜ Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi XXIV-XXV: 381-427. UZUN, N. Engin, (2004). Dilbilgisinin Temel Kavramları. Ġstanbul: Mehmet Ölmez Yay. VARDAR, Berke, (2002). Dilbilim Terimleri Sözlüğü. Ġstanbul: Multilingual Yay.
Türkiye Türkçesinde Ettirgenlik 1745
Turkish Studies
International Periodical For the Languages, Literature
and History of Turkish or Turkic
Volume 4/8 Fall 2009
YILMAZ, Engin, (2007). “Türkiye Türkçesinde Ġkili Çatı Sorunu ve Bunun Öğretimi Ġle Ġlgili Meseleler”. IV. Uluslararası Türk Dili Kurultayı Bildirileri II. Ankara. TDK Yay.:2049-2082. YÜCEL, Bilâl, (1999). “Türkiye Türkçesinde Fiil Çatıları”. Türk Gramerinin Sorunları II. Ankara : TDK Yay.: 156-201

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com