Buradasınız

TEORİK VE PRATİK OLARAK OSMANLI'DA RECM CEZASI: BAZI BATI ANADOLU ŞEHİRLERİNDEKİ UYGULAMALAR

STONING TO DEATH (RECM) IN THEORY AND PRACTICE IN THE OTTOMAN EMPIRE

Journal Name:

Publication Year:

DOI: 
http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.381

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
Adultery which thretens the future of society and is seen as against morality is forbidden in Islamic law as is the case in most of the jurisprudence. Those who are married and commit this crime are punished with a penalty called recm if they.are single they are punished with a penalty called tazir. These penalties for adultery were adopted exactly by the Ottoman law which is based on the Islamic law. In some cases punishments which were not explained in the Islamic law were regulated by kanunnames. There were debates about whether the application of the kanunname regulations were carried out according to the Islamic law and whether the recm as punishment was executed in the Ottoman Empire. When we look at both the sources and the court registers, we can conclude that the Ottoman law adopted the recm punishment same as the one in the Islamic law. On the other hand, since zina is treated with caution in Islamic law, the attitutes of the Ottoman law towards recm were shaped with tolerance in this regards.
Abstract (Original Language): 
Pek çok hukuk sisteminde olduğu gibi İslam hukukunda da, toplumun geleceğini tehdit eden ve ahlaka aykırı olarak görülen zina yasaklanmıştır. Bu suçu işleyenler; evli ise recm cezasına, bekar iseler tazir cezalarına çarptırılırlar. İslam hukukunu kendi hukuk sistemine referans olarak alan Osmanlıda da bu suçla ilgili cezalar aynen kabul edilmiştir. Şer'i hukuka göre hakkında açıklık bulunmayan durumlara ait cezalar ise Kanunnamelerde yer almıştır. Kanunnamelerdeki bu maddelerin İslam hukukuna uygun olup olmadığı ve Osmanlının recm cezasını uygulayıp uygulamadığı tartışmalara sebep olmuştur. Kaynaklara ve mahkeme kayıtlarına bakıldığında, Osmanlının İslam hukukundaki recm cezasını aynen kabul ettiği görülmektedir. Ancak bu konudaki tutum ve davranışları -sadece zinaya mahsus olmak üzere- bu cezayı uygulamada esnekı olduğu intibaını uyandırmaktadır. Bunun da en önemli sebeplerinden birisi İslam hukukunun bu konuya olan toleranslı yaklaşımıdır.
573-597

REFERENCES

References: 

ABACI, Nurcan; Bursa Şehrinde Osmanlı Hukukunun Uygulanması (17. Yüzyıl) Ankara, 2001.
ACAR, İsmail; İslam Hukukunda Zina Suçu ve Cezası Üzerine Karşılaştırmalı Bir İnceleme, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Dokuzeylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir,
1999.
AKGÜNDÜZ, Ahmet; Osmanlı Kanunnameleri ve Hukuki Tahlilleri, c.I, İstanbul, 1990.
AYDIN, M. Akif; "Osmanlı'da Hukuk", Osmanlı Devleti ve Medeniyeti Tarihi, (ed. Ekmeleddin İhsanoğlu) c. I, s. 366¬367, İstanbul 1994.
;
"Osmanlı Hukukunun Genel Yapısı ve İşleyişi",
Türkler, c. 10, Ankara, 2002, s. 15-20.
;
Türk Hukuk Tarihi, İstanbul, 1999.
Balıkesir Şer'iye Sicilleri: No: 694, 699, 700, 701, 702.
BARKAN, Ö.Lütfi; XV. ve XVI. Asırlarda Osmanlı İmparatorluğunda Ziraî Ekonominin Hukukî ve Malî Esasları (Kanunlar), C.I, İstanbul, 1943.
BEYDİLLİ, Kemal; "İmam", DİB İslam Ansiklopedisi, c. 22, İstanbul,
2000.
BİLMEN, Ö. Nasuhi; Hukûk-ı İslâmiye ve Istılahât-ı Fıkhiye Kamusu, c. III, İstanbul, 1976.
Bursa Şer'iye Sicilleri; No: A/35.
BOA, A. MKT. MVL, Dosya no: 49, Gömlek no: 84 (17.Rebiul-ahir.1268).
BOA. A. MKT. MVL, Dosya no: 66, Gömlek no: 55 (4.Safer.1270). BOA, Hatt-ı Hümayun 9828 (1205).
BOA, Hatt-ı Hümayun 10077 (1205).
BOA, Hatt-ı Hümayun 11055 (1205).
BOA, Hatt-ı Hümayun 10845 (1205).
BOA, İrade
Meclis-
i Vâlâ, 166/4922.
CİN, Halil- AKGÜNDÜZ, Ahmet; Türk Hukuk Tarihi, c. I, İstanbul,
1995.
Edremit Şer'iye Sicilleri; No: 1218.
ERGENÇ, Özer; "Osmanlı Şehirlerindeki Mahallenin İşlev ve Nitelikleri Üzerine", Osmanlı Araştırmaları IV, İstanbul,
1984, s.69-78.
GERBER, Haim; "Bir Osmanlı Şehri Olan Bursa'da Kadının Sosyo¬Ekonomik Statüsü (1600-1700), Çev. Hayri Erten, Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 8, Konya, (1998), s.
327-343.
HAMMER, Joseph Von; Osmanlı Devleti Tarihi, (Çev. Vecdi Bürün), c. XII, İstanbul, 1986.
HEYD, Uriel; "Eski Osmanlı Hukukunda Kanun ve Şeriat", (çev. Selahattin Eroğlu), Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi DergisiXXVI (1983)..
; Studies in Old Ottoman Criminal Law, Oxford, 1973.
IMBER, Colin; "Zina in Ottoman Law", Studies in Ottoman History and Law, İstanbul, 1996, s. 175-206.
İNALCIK, Halil; Osmanlı'da Devlet-Hukuk-Adalet, İstanbul, 2000.
Kamil Kepeci Tasnifi, 677 No'lu Çavuşbaşı Defteri.
KÖSE, Osman; "XVIII. Yüzyıl sonları Rus ve Avusturya Savaşları Esnasında Osmanlı Devletinde Bir Uygulama: İstanbul'da İçki ve Fuhuş Yasağı", Turkish Studies, Volum 2/1, Winter 2007, s. 104-123.
Kur'an-ı Kerîm, Nûr Suresi, 24/2.
Manisa Şer'iye Sicilleri; No: 113.
MAŞALI, Münteha; "Osmanlı'da Ölüm Cezası", Yeni Türkiye 45 (Mayıs-Haziran), Ankara, 2002, s. 148-161.
MUMCU, Ahmet, Siyaseten Katl, İstanbul, 1985, s.117-118.
ÖGEL, Bahattin; Türk Kültür Tarihine Giriş, c. VI, Ankara, 1984.
ÖKSÜZ, Adil; Ceza Hükümleri Açısından Tevrat ve Kur'an, İzmir,
2006.
SCHACT, Joseph; Introduction to Islamic Law, Oxford, 1964.
Turkish Studies
International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 3/4 Summer 2008
597 Abdülmecit MUTAF
SU, Kamil; XVII. ve XVIII.
Yüzyıllard
a Balıkesir Şehir Hayatı,
İstanbul, 1937.
UDEH, Abdulkadir; İslam Ceza Hukuku ve Beşeri Hukuk, (Çeviren,
Akif Nuri), c.III, İstanbul, 1978. UZUNÇARŞILI, İsmail Hakkı; Osmanlı Devletinin İlmiye Teşkilatı,
Ankara, 1988.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com