Buradasınız

GÜNEYDOĞU ANADOLU PROJESİ (GAP) VE ORMANCILIK

Journal Name:

Publication Year:

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (Original Language): 
Ülkemizin kalkınması açısından sor. derece önemli olan Güneydoğu Anadolu Projesi (GAP), Fırat ve Dicle nehirlerinin su üretim potansiyelleri gözönünde bulundurularak plânlanmıştır. Diğer taraftan herhangi bir havzanın yetişme ortamı koşulları ile o hay/anın su üretim potansiyeli arasında yakın bir ilişki bulunmaktadır. Bu nedenle (îAP'tan beklenen amaçların gerçekleştirilmesi için öncelikle Tirat ve Dicle yağış havzalarının su üretim potansiyelleri ile yetişme ortamı koşulları arasındaki ilişkiler net bir şekilde ortaya konulmalı ve bu ilişkilere göre su üretimini yükseltmek için gerekli önlemler alınmalıdır. Öte taraftan günümüze değin bu havzalarda yapılan çalışmalar, yanlış arazi kullanımından dolayı havzalardaki doğal vejetasyon örtüsünün (orman ve mera) aşırı derecede bozulduğunu ve buna bağlı olarak erozyon olgusunun büyük bir boyuta ulaştığını göstermiştir. Bu nedenle, söz konusu erozyon olgusu önlenmeden. GAP'ın amaçlarına ulaşamayacağını vurgulamak mümkündür. Öte taraftan, GAP havzasının (Fırat + Dicle havzalar;) yaklaşık olarak yarısı (8.619.238 ha.), VI. ve VII. sınıf arazi üzerinde yer alan orman ve mera gibi arazi kullanım şekillerini içermektedir. Bu husus, GAP havzasındaki erozyonu önlemek için yapılacak çalışmalarda ormancılık çalışmalarının büyük boyutlu ve kapsamlı olacağını göstermektedir. Bunun için, bu havzada ne gibi ormancılık çalışmalarının yapılmasının gerektiğini ortaya koymak ve bu çalışmaları çok iyi bir şekilde gerçekleştirmek için GAP havzasına özgü bir Ağaçlandırma ve Erozyon Kontrolü Müdürlüğü'nün ivedi olarak kurulması ve bu genel müdürlük içerisinde il veya ilçeler bazında örgütlenecek Toprak ve Erozyon Etüd, Toprak Muhafaza, Ağaçlandırma, Havza Amenajmanı ve Mer'acılık gibi grup müdürlüklerinin yer alması GAP'ın başarısı için gereklidir.
77-88

REFERENCES

References: 

AT ALAY. I. 1982. Türkivc Jeomorfolojisine Giriş. Ege Üniversitesi Sosxal Bilimler Fakültesi Yayınları No: 9, İzmir.
1984. Soil erosion and its effects on the transportation and modern sedimentation in Turkey. Aegen Gcorgraphical Journal. 2, S. 31-47.1986. Uygulamalı Hidrografya. Ege Üni. Edebiyat Fak. Yay. No: 38, İzmir.
ÇÖLAŞAN, E. Ü. 1960. Türkiye İklimi, Ankara.
DSİ. 1983. Haritalı İstatistik Bülteni. DSİ. Genel Müdürlüğü, Planlama ve Koordinasyon Dairesi Başkanlığı, G. Yayın No: 930, Grup No.: VII, Özel No: 174, Ankara.
ERİNÇ, S. 1984. Klimatoloji ve Metodları (3. Bası). 1. Ü. Yay. No: 3278, Deniz Bilimleri ve Coğrafya Ens. Yay. No: 2, İstanbul.
GÖKMEN, H. 1962. Türkiye'de Orman Ağaç ve Ağaççıklarının Yayılışı. Orman Genel Müdürlüğü Yayınlarından, Harita Genel Müdürlüğü.
GÜN AY, T. 1986. Keban Baraj Havzasına Uzaydan Bir Bakışın Düşündürdükleri. Orman Mühendisliği Dergisi, Temmuz, S. 29-30.
HGM. 1987. Yeni Türkiye Atlası (1. Baskı), Ankara.
İZBIRAK, R. 1968. Türkiye Jeomorfografık Haritası. Harita Genel Müdürlüğü Matbaası Döner Sermayesi.
KANTARCİ, M. D. 1983. Türkiye'de Arazi Yetenek Sınıfları ile Arazi Kullanmanın Bölgesel Durumu (Türkiye Ormancılığının Ekolojik Esasları Üzerine İncelemeler i). 1. Ü. Or. Fak. Yayınları, 1. Ü. Yay. No: 3153, O. F. Yay. No: 350. İstanbul.
MOL, T. 1982. Elazığ Ormanlarında Yemlik Yaprak Yararlanmasının Orman Ağaçlarına Etkileri, 1. Ü. Or. Fak. Yayınları, 1. Ü. Yay. No: 2911, Or. Fak. Yay. No: 316, İstanbul.
OAKES, 11. 1958. Türkiye Toprakları. Türk Yüksek Ziraat Mülıendisleri Birliği Neşriyatı, Sayı: 18, Ege Üniversitesi Matbaası.
OZKAHRAMAN. 1.1986. Güneydoğu Anadolu Projesi (GAP) ve Ormancılığımızın Vazgeçilmez Yeri. Orman Mühendisliği Dergisi, Eylül, S. 30-35.
TEKİNEL. O., ÇEVİK, B.. KANBER, R.. BAYTORUN. R. 1987. Güneydoğu Anadolu Projesinin (GAP) yörenin ekonomik kalkınmasına beklenen etkileri. 1. Ü. Or. Fak. Konferansları, İstanbul.
TOPRAK-SU GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 1970. Diyarbakır ili toprak kaynağı envanter raporu. Toprak Etüdleri ve Haritalanıa Dairesi Arazi Tasnif Şubesi. Bakanlık Yayınları 130. Genel Müdürlük Yayınları: 225, Raporlar Serisi: 13, Ankara.
1970.
Mardin İli Toprak Kaynağı Envanter Raporu. Toprak Etüdleri ve Haritalanıa Dairesi Arazi Tasnif Şubesi, Bakanlık Yayınları: 131, Genel Müdürlük Yayınları: 226, Raporlar Serisi: 14 Ankara.
1971.
Urfa İli Toprak Kaynağı Envanter Raporu. Toprak Etüdleri ve Haritalanıa Dairesi Arazi Tasnij Yayınları: 253, Raporlar Scrisi.a 41, Ankara.
1981.
Türkiye Erozyon Haritası. Ankara.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com