Ahmad, Feroz. 1993. The Making of Modern Turkey. London and New York, NY:
Routledge.
Akşin, Sina (Ed.). 2002. Yakınçağ Türkiye Tarihi, 1. Cilt, 1908-1980, İstanbul: Milliyet
Kitaplığı.
Brumberg, Daniel. 2004. “The Trap of Liberalized Autocracy”. Journal of Democracy,
13 (4). 46–68.
Collier, David and Steven Levitsky. 1997. “Democracy with adjectives: conceptual
innovation in comparative research”. World Politics, 49 (3). 430–451.
Demirel, Tanel. 2005. “Lessons of Military Regimes and Democracy: The Turkish Case
in a Comparative Perspective”. Armed Forces & Society, 31(2). 245-271.
Diamond, Larry, Juan J. Linz, and Seymour Martin Lipset. 1999. Democracy in
Developing Countries. Boulder, CO: Lynne Rienner Publishers.
Diamond, Larry. 2002. “Thinking about hybrid regimes”. Journal of Democracy, 13 (2).
21–35.
Erdoğan, Mustafa. 2003. Türkiye’de Anayasalar ve Siyaset, 4th ed. Ankara: Liberte.
Heper, Metin, 1986. “Türkiye’de İslam, Siyasal Sistem ve Toplum Orta Doğudaki Bazı
Ülkelerle Bir Karşılaştırma”. Türk Siyasal Hayatının Gelişimi. (Ed. Ersin
Kalaycıoğlu, Ali Yaflar Sarıbay ). Istanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
Heper, Metin, 1998. İsmet İnönü, The Making of a Turkish Statesman, Leiden: Brill.
Karpat, Kemal H. 1973. Social Change and Politics in Turkey, Leiden: Brill.
Küçükömer, İdris. 1969. Düzenin Yabancılaşması, Batılaşma. Istanbul: Ant Yayınları.
Küçükömer, İdris. 1994. Bütün Eserleri 5, İdris Küçükömer’le Türkiye Üstüne
Tartışmalar. Istanbul: Bağlam Yayıncılık.
Kili, Suna. 1976. 1960-1975 Döneminde Cumhuriyet Halk Partisinde Gelişmeler.
Istanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
Koçak, Cemil. 2002. Siyasal Tarih (1923-1950), Türkiye Tarihi 4, Çağdaş Türkiye 1908-
1980, 7th edition, (Ed. Sina Akflin), Istanbul: Cem Yayınları.
Levitsky, Steven and Lucan A Way. 2002. “The rise of competitive authoritarianism”.
Journal of Democracy, 13 (2). 51–65.
Rustow, Danwart A. 1970. “Transitions to Democracy: Toward a Dynamic Model”,
Comparative Politics. 2(3). 337-363.
Sarıbay, Ali Yaşar. 2001. Türkiye’de Demokrasi ve Politik Partiler. Istanbul: Alfa
Yayınevi.
Tunaya, Tarık Zafer. 1952. Türkiye’de Siyasi Partiler 1859-1952. Istanbul: Doğan
Kardeş Yay1nlar1.
Tunçay, Mete. 1995. Siyasal Gelişmenin Evreleri, Cumhuriyet Dönemi Türkiye
Ansiklopedisi, 7th Vol., Istanbul: İletişim Yayınları.
Tunçay, Mete. 1981. Türkiye Cumhuriyeti’nde Tek Parti Yönetiminin Kurulması (1923-
1931). Ankara: Yurt Yayınları.
Turgut, Nükhet. 1986. “Türkiye’de Siyasal Muhalefet Olgusu ve Anlayışı”. Türk Siyasal
Hayatının Gelişimi. (Ed. Ersin Kalaycıoğlu, Ali Yaflar Sarıbay ). Istanbul: Beta
Basım Yayım Dağıtım.
Volpi, Frederic. 2004. “Pseudo-Democracy in the Muslim World”. Third World
Quarterly. Vol. 25, No. 6. 1061–1078.
Yilmaz, Ihsan. 2002. “Secular Law and the Emergence of Unofficial Turkish Islamic
Law”. Middle East Journal, 56(1). 113-131.
Yilmaz, Ihsan. 2005. “State, Law, Civil Society and Islam in Contemporary Turkey”. The
Muslim World, 95. 385-411.
Yilmaz, Ihsan. 2009. “Muslim Democrats in Turkey and Egypt: Participatory Politics as
a Catalyst”. Insight Turkey, 11(2). 93-112.
Yücel, M. Serhan. 2006. Türkiye’nin Siyasal Partileri. Istanbul: Alfa Yayınları.
Zürcher, Erik Jan. 1992. Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası , (Trans. Gül Ç. Güven),
Istanbul: Bağlam Yayınları.
Zurcher, Erik Jan. 2004. Turkey: A Modern History. London: IB Tauris.
Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com