Buradasınız

Anasayfa » Content

Sürdürülebilir Su Ürünleri Yetiştiriciliğinde Çevre Dostu Üretim

Eco-friendly Production for Sustainable Aquaculture

Journal Name:

  • Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi

Publication Year:

  • 2011

Key Words:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
Aquaculture production has an impact on the environment as other agricultural activities. In every branch of production, the negative environmental pressure occurs with industrialization. On aquaculture, worrying impacts have been begun to observe in the environment. Therefore, eco-friendly production is required for sustainable aquaculture. Sustainable aquaculture is to evaluate without compromising the quality of environment and to use a balanced as protecting ecosystem. For this purpose, manufacturers need to be environmentally conscious. During the aquaculture production, sustainable use of water resources can be achieved with rationalist planning and appropriate management strategies. In this study, the environmental effects of aquaculture activities, measures to be taken to eliminate these effects and environmental regulations related to aquaculture are also pointed out.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language): 
Su ürünleri üretimi, diğer tarımsal faaliyetler gibi, çevre üzerinde bir etkiye sahiptir. Her üretim dalında endüstrileşmeyle beraber olumsuz çevre baskısı ortaya çıkmaktadır. Su ürünleri konusunda da, çevre üzerinde kaygı verici etkiler oluşmaya başlamıştır. Bu nedenle sürdürülebilir yetiştiricilik için çevre dostu üretim gereklidir. Sürdürülebilir yetiştiricilik; ekosistemi koruyarak, dengeli bir şekilde kullanmak ve çevrenin kalitesini bozmadan değerlendirmektir. Bu amaçla üreticilerin çevre bilincine sahip üreticiler olmaları gerekmektedir. Su ürünleri üretiminde su kaynaklarının sürdürülebilir kullanımı akılcı bir planlama ve uygun yönetim stratejileri ile başarılabilir. Bu çalışmada, yetiştiricilik faaliyetlerinin çevreye olan etkileri ve bu etkilerin giderilmesi için alınacak önlemleri, ayrıca su ürünleri yetiştiriciliğinin çevre ile ilişkili olan yönetmeliklerine yer verilmiştir.
FULL TEXT (PDF): 
PDF icon arastirmax-surdurulebilir-su-urunleri-yetistiriciliginde-cevre-dostu-uretim.pdf
  • 1
107-113
  • Turkish

REFERENCES

References: 

Anonim, 2003. Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği, Resmi Gazete, 16 Aralık 2003, Sayı: 25318 Mevzuatı Geliştirme
ve Yayın Genel Müdürlüğü.
Anonim, 2004. Su Ürünleri Yetiştiriciliği Yönetmeliği, 29 Haziran 2004, Resmi Gazete Mevzuatı Geliştirme ve Yayın Genel
Müdürlüğünce Sayı : 25507.
Anonim, 2007. Denizlerde Balık Çiftliklerinin Kurulamayacağı Hassas Alan Niteliğindeki Kapalı Koy ve Körfez Alanlarının
Belirlenmesine İlişkin Tebliği, Resmi Gazete, 24 Ocak 2007, Sayı : 26413 Çevre ve Orman Bakanlığı .
Anonim, 2009. Türkiye İstatistik Kurumu Su Ürünleri Avcılığında Artış Yetiştririciliğinde Azalış Haber Bülteni, Sayı:122,
Ankara. http://www.tuik.gov.tr/
Anonim, 2009. Avrupa Birliği Ortak Balıkçılık Politikası’nın Unsurları.
http://www.tarim.gov.tr/ABTarimMuzakereleri,Ab_Ortak_Balikcilik.html
Alvarado, J. L. 1997. Aquafeeds and the Environment. In A. Tacon and B. Basurco , Eds. Feding Tomorrow’s Fish, s: 275-
289.
Barg, U.C. 1992. Guideline For The Promotion Of Management Of Costal Aquaculture Development Of Coastal
Aquaculture Development. FAO Fisheries Technical Paper. No:328, s:122.
Cho, C.Y., Bureau, D.P. 2001. A Review Of Diet Formulation Strategies And Feeding Systems To Reduce Excretory And
Feed Wastes İn Aquaculture. Aquaculture Research, 32: 349-360.
Çağırgan H., Degirmenci U., Nemli E., Balta F., Sanver F., 2008. Yurdumuzda Balık Hastalıklarının Tedavisinde İlaçların
Yasal Kullanımı. I. Ulusal Alabalık Sempozyumu. 14-16 Ekim 2008, Isparta.
Çakır, H. 1993. Türkiye’de Yetiştiriciliğin Çevresel Etkisi ve Bunun Turizm, Rekreasyon ve Özel Koruma Alanları ile
İlişkisi. Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü.
Çelikkale, M. S., Düzgüneş, E., Okumuş, İ. 1999. Fisheries Sector in Turkey: Potential, Current State, Constraints and
Recommendations (in Turkish), İstanbul Ticaret Odası, Yayın No:1999(2): 414, Lebib A.S., İstanbul.
Erturk, A., Ekdal, A., Gurel, M., Yuceil, K. Ve Tanik, A. 2004. Use Of Mathematical Models To Estimate The Effects Of
Nutrient Loadings On Smallstreams, Fresenius Environmental Bulletin, 13(11): 1350-1359.
Gelineau, A., Corraze, G., Boujard, T., Larroquet L., Kaushık, S. 2001. Relation Between Dietary Lipid Level And Voluntary
Feed İntake, Growth, Nutrient Gain, Lipid Deposition And Hepatic Lipogenesis İn Rainbow Trout, Reprod. Nutr.
Dev. 41:487–503.
Haya, K. 2005. Environmental Impact of Chemical Wastes Produced by the Salmonoid Aquaculture Industry.
http://www.mar.dfo-mpo.gc.ca
Jahncke, M.L. ve Schwarz. H.M. 2002. Public, Animal And Environmental Aquaculture Health İssues İn
İndustrializaed Countries. Public, Animal, and Environmental Aquaculture Health Issues (edited by Michael
L. Jahncke, E. Spencer Garrett, Alan Reilly, Roy E. Martin, Emille Cole) 205 pp.
Rast, W. ve Holland, M.M. 1988. Eutrophication of lakes and reservoirs: A framework for making management decisions.
Ambio, 17(2):12.
Şahin, T. 2003. Su Ürünleri Yetiştiriciliğinin Çevreye Etkisi, Sümae Yunus Araştırma Bülteni, 3(2): 8–10.
Tekinay, A.A., Güroy, D., Çevik N., 2006. Balık Üretiminden Kaynaklanan Kirlilik ve Çözüm Yolları E.Ü. Su Ürünleri
Dergisi, 23 (1-1): 295-298.
Yıldırım ve Korkut, 2004. Su Ürünleri Yemlerinin Çevreye Etkisi. E.Ü. Su Ürünleri Dergisi, 21 (1-2): 167 – 172.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com