Buradasınız

MEVLEVÎLERİN YÖNETİMLE İLİŞKİLERİ

THE RELATIONSHIPS OF MAWLAWISM WITH GOVERNMENT

Journal Name:

Publication Year:

Author NameUniversity of Author
Abstract (2. Language): 
As the members of a community, Mawlawis who were much interested in people and intellectuals were also embraced by sultans and state governors. Sultans considered that Mawlawis would always support them inwardly. There were more good relations in Mawlawism between the head of state and sheikhs as per the other orders. The sultans who successfully governed Ottoman Empire were aware of the necessity in the development of the life of science, culture and art to sustain the success gained in the political, military and administrative areas, so they did not spare any support and protection on the society of science and art within this frame. For this reason, they showed a special sensitivity to Mawlawi houses that each was an education institution. As it was examined within a historical process, Mawlawi houses were schools where in culture and art studied. It was impossible for the governors to ignore such kind of institutions which could be considered as the branches of fine arts in reviving the society and making it conscious about life. According to this aspect, it was comprehended that the level and quality of Ottoman science, culture and art were directly related with the importance given by sultans who governed the state to such activities and thereby the development and the stability of the country.
Abstract (Original Language): 
Halktan ve aydın kesimden büyük ilgi gören Mevlevîler, sultanlar ve devlet yöneticileri tarafından da benimsenmiş bir topluluktur. Padişahlar, Mevlevîleri daima kendilerine manen destek olacak bir konumda görmüşlerdir. Mevlevîlikte şeyhlerle devlet başkanı ve yöneticiler arasında, diğer tarikatlardan daha fazla, iyi ilişkiler vardır. Osmanlı devletini başarı ile yöneten padişahlar, siyasî, askerî, idarî alanlarda elde edilen başarılardaki devamlılığı sürdürmek için, ilim, kültür ve sanat hayatının gelişmesi gerektiğinin farkındadırlar ve bu çerçevede ilim ve sanat çevresinden destek ve himayelerini esirgememişlerdir. Bu sebeple her biri birer eğitim kurumu olan Mevlevîhanelere ayrı bir hassasiyet göstermişlerdir. Tarihi süreç içerisinde bakıldığında Mevlevîhaneler, kültür ve sanat alanındaki faaliyetleriyle birer okul niteliğinde idiler. Pek çok sanatkâr yetiştiren, toplumu bilinçlendirip ihya eden güzel sanatların bir şubesi kabul edilebilecek bu kurumları yöneticilerin görmezden gelmesi imkansızdı. Bu açıdan bakıldığında Osmanlı ilim, kültür-sanat hayatındaki seviye ve kalitenin, devleti yöneten padişahların bu tür çalışmalara verdiği önemle, dolayısıyla ülkenin gelişmesi ve istikrarı ile doğrudan ilgili olduğu görülmektedir.
1-8

REFERENCES

References: 

Eflâkî Ahmet. (1964). Âriflerin Menkıbeleri, İstanbul.
Erdoğdu, Goncagül. (1999). Osmanlı Devleti’nde Mevlevî Tarikatı’nın Klâsik Öncesi
Dönemi (13.17.yüzyıl), Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: H.Ü.
Firûzanfer, Bediüzzaman. (1927). Şerh-i Mesnevî, Tahran.
Gölpınarlı, Abdülbâki. (1983). Mevlânâ’dan Sonra Mevlevîlik, İstanbul.
Gündüz, İrfan. (1983). Osmanlılarda Devlet-Tekke Münasebetleri, İstanbul.
Ilgar, Yusuf. (1992). Afyonkarahisar’da Mevlevîlik, Afyon.
Işın, Ekrem. (1994). ‘Mevlevîlik’ mad. Dünden Bugüne İstanbul Ansiklopedisi, C.5, İstanbul.
İnalcık, Halil. (1973). The Otoman Empire, London.
İsen, Mustafa, Ali Fuat Bilkan. (1997). Sultan Şâirler, Akçağ Yayınları, Ankara.
Kayaoğlu, İsmet. (1987). Mevlânâ’nın Moğol Yöneticileriyle Münasebetleri, II. Millî
Mevlânâ Kongresi, Konya: S.Ü.
Kayaoğlu, İsmet. (2002). ‘Sultan-Mevlevî İlişkilerine Genel Bir Bakış’, X. Millî Mevlânâ
Kongresi, Konya: S.Ü
Kılıç, Filiz. (1998). 17.Yüzyıl Tezkirelerinde Şiir ve Eser Üzerine Değerlendirmeler, Akçağ
Yayınları, Ankara.
Köstüklü, Nuri. (2002). ‘Vatan Savunmasında Gönül Erleri: Mücâhidîn-i
Mevlevîye Alayı’, X. Millî Mevlânâ Kongresi, Konya: S.Ü .
Köstüklü, Nuri. (2005). Vatan Savunmasında Mevlevihaneler (Balkan Savaşlarından Milli
Mücadeleye), Çizgi Kitabevi Yayınları.
Küçük, Sezai. (2000). XIX. Asırda Mevlevîlik ve Mevlevîler, Basılmamış Doktora Tezi,
Temel İslam Bilimleri Anabilim Dalı, Tasavvuf Bilim Dalı, İstanbul: M.Ü.
Ocak, Ahmet Yaşar. (1996). ‘Türkiye Tarihinde Merkezî İktidar ve Mevlevîler Meselesine
Bir Bakış’, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, II. Milletlerarası Osmanlı Devleti’nde
Mevlevîhaneler Kongresi, Konya: S.Ü.
Odyakmaz, Nevzat. (1999). Bektaşîlik, Mevlevîlik, Masonluk, İstanbul.
Önder, Mehmet. (1991). “Konya Mevlânâ Dergâhı Arşivi ve Mevlevîhaneler”, IX. Vakıf
Haftası Kitabı, Türk Vakıf Medeniyetinde Hz. Mevlânâ ve Mevlevîhanelerin Yeri ve Vakıf
Eserlerde Yer Alan Türk-İslam Sanatları Seminerleri, haz. İbrahim Ateş / Sadi Bayram /
Mehmet Narince, Ankara.
Öztürk, Necdet. (2000). ’Osmanlı İlim ve Kültür Hayatında Önemli Gelişmeler’, Türk
Kültürü İncelemeleri Dergisi, S.2, İstanbul.
Sakıp Mustafa Dede. (1283). Sefine-i Nefise-i Mevleviyye, c.1-3, Mısır.
Sayar, Ahmet Güner. (2000). Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Portre Denemeleri, Ötüken
Yayınevi, İstanbul.
Tanrıkorur, Barihüdâ (2000). Türkiye Mevlevîhaneleri’nin Mimarî Özellikleri,
Yayımlanmamış Doktora Tezi, Arkeoloji ve Sanat Tarihi Ana Bilim Dalı, C.1-2, Konya: S.Ü.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com