IDENTITY, CULTURAL CHANGE and RELIGIOUS EDUCATION
Journal Name:
- bilimname
Keywords (Original Language):
| Author Name | University of Author | Faculty of Author |
|---|---|---|
Abstract (2. Language):
This article examines the religious education as contemporary problem and desciribes the effects of secularism and pluralism in religious education. In recent years, religious education, was badly affected due to wrong interpretation of secularism and pluralism by moving of the cultural elements. Religious education are ineffective in point of create a new identity and in making sense of the world. At this point for religious education been advised two new educational models concept that based on 'transfer of knowledge' and 'the transformation of knowledge'. The approach of transfer’s information basic concept of student-centered and in this approach teachers are location transmitting information only. In understanding the transformation of knowledge fundamental aspects of the learning process is teaching the content can be transferred either knowledge, skills, values and norms is not the issue but rather these elements is converted to an intuitive basis for the behavior. The cultural elements and religious experience has an essential place in reflect of both understanding to the religious education. The formation of personal identity in religious education should include encouraging the attitude of the student's criticism and evaluation. This process of identity formation of students not understand that they identified with the thought system of teachers. Religious education must be clear; should not be prim, coercive and should give students the possible opportunity to engage in creative experimentation. In this way, religious education will play an active and successful role in the formation of individual identity.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language):
Bu makale, çağdaş bir problem olarak din eğitimini ele almakta, sekülarizm ve çoğulculuğun din eğitimine etkilerini konu edinmektedir. Son dönemlerde din eğitimi, sekülarizm ve kültürel unsurlardan hareketle çoğulculuğun yanlış yorumlanması sebebiyle olumsuz etkilendi. Yeni bir kimlik oluşturma ve dünyayı anlamlandırma noktasında din eğitimi etkisiz kalmaktadır. Bu noktada din eğitimi için ‘bilginin aktarılması’ ve ‘bilginin dönüştürülmesi’ anlayışını esas alan iki yeni eğitim modeli önerilebilir. Bilginin aktarılması anlayışı temelde öğrenci merkezli olup bu anlayışta öğretmen sadece bilgiyi aktarıcı konumdadır. Bilginin dönüştürülmesi anlayışında ise öğrenme sürecinin temel yönü, öğretilebilen içeriklerin aktarılması ya da bilgi, yetenekler, değerler ve normlar konusu olmayıp daha ziyade bu unsurların davranışta bulunmak için sezgisel bir temele dönüştürülmesidir. Her iki anlayışın din eğitimine yansıtılabilmesinde kültürün unsurları ve dini tecrübe vazgeçilmez bir yere sahiptir. Din eğitiminde kişisel kimliğin oluşumu, öğrencinin eleştirme-değerlendirme tutumunu teşvik etmeyi içermelidir. Öğrencilerdeki bu kimlik oluşum sürecini, öğretmenin düşünce sistemi ile özdeşleşmeleri biçiminde anlamamak gerekir. Din eğitimi açık olmalı; kuralcı, zorlayıcı olmamalı ve öğrencilere yaratıcı denemelerde bulunmaları için mümkün olan fırsatı vermelidir. Bu sayede din eğitimi bireylerde kimlik oluşumunda aktif ve başarılı bir şekilde rol oynayacaktır.
FULL TEXT (PDF):
- 1