You are here

Home » Content

Kişilerarası problem çözme envanterinin yetişkin örnekleminde geçerlik ve güvenirlik çalışması

The validity and reliability process of interpersonal problem solving inventory for adults

Journal Name:

  • Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi

Publication Year:

  • 2011

Key Words:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of Author
Abstract (2. Language): 
The current study investigated validity and reliability of Interpersonal Problem Solving Inventory in which whether it has psychometric properties that measure adults in their approach to interpersonal problems and behavior. The inventory includes five subscales which are called; Approaching problems in a negative way, Constructive problem solving, Lack of self-confidence, Unwilling to take responsibility, and Insistent-persevering approach. The scale consists of 50 items constructed in a form of 5-point scale. The sample includes 610 adults, 324 females and 286 males, and aged between 30 to73. Problem Solving Inventory (PSI) which is administered to 99 participants and Trait Anxiety Scale (TAS), which were administered to 93 participants, were used to obtain the similar and different construct validity of Interpersonal Problem Solving Inventory. The scale was administered to 43 adults twice for 4 and 6-week interval and the test-retest reliability are found between .62 and .82. The results of the confirmatory factor analysis show that the scale consists of five interpersonal problem solving. In addition, there are positive correlations between TAS and PSI. The internal consistency values of Cronbach alfa for the sub-scales are found between .67 and .90. The results of the study indicated that the inventory could be used to measure problem solving skills of adults aged between 30 to 73 years old.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language): 
Çalışmada Kişilerarası Problem Çözme Envanteri’nin (KPÇE) yetişkinlerin yaşadıkları kişilerarası problemler karşısında gösterdikleri yaklaşım ve davranışlarını geçerli ve güvenilir biçimde ölçebilecek psikometrik özelliklere sahip olup olmadığı incelenmiştir. Envanter, Probleme Olumsuz Yaklaşma, Yapıcı Problem Çözme, Kendine Güvensizlik, Sorumluluk Almama ve Israrcı-Sebatkar Yaklaşım olarak adlandırılan beş alt ölçekten oluşmaktadır. Envanterde beş dereceli yanıt seçenekleri olan 50 madde yer almaktadır. Çalışmada yaşları 30 ile 73 arasında değişen 324’ü kadın ve 286’sı erkek olmak üzere 610 yetişkinden veri toplanmıştır. Benzer ve farklı yapılar geçerliği için KPÇE ile birlikte örneklemdeki 99 kişiye Problem Çözme Envanteri (PÇE), 93 kişiye de Sürekli Kaygı Ölçeği (SKÖ) uygulanmıştır. Test–tekrar test çalışması için 43 kişiye altı ile sekiz hafta arasında değişen zamanlarda KPÇE tekrar uygulanmış ve kararlılık katsayıları .62 ile .82 arasında bulunmuştur. Yapılan Doğrulayıcı Faktör Analizi sonucunda sınanan beş faktörlü modele göre envanterin faktör yapısının doğrulandığı bulunmuştur. Envanterin alt ölçek puanlarının PÇE ve SKÖ puanlarıyla beklenen yönde anlamlı ilişkileri gözlenmiştir. Alt ölçeklerin Cronbach Alfa iç tutarlık katsayıları .67 ile .90 arasındadır. Sonuçlar, envanterin 30-73 yaşları arasındaki yetişkinlerin kişilerarası problem çözme becerilerini ölçmek için kullanılabileceğini göstermiştir.
FULL TEXT (PDF): 
PDF icon arastrmx_161047_8_pp_1703-1724.pdf
  • 1
1703-1724
  • Turkish

REFERENCES

References: 

Belzer, K. D., D’Zurilla, T. J. & Maydeu-Olivares, A. (2002). Social problem solving and trait anxiety as predictors of worry in a college student population. Personality and Individual Differences, 33, 573-585. Bingham, A. (1998). Çocuklarda Problem Çözme Yeteneklerinin Geliştirilmesi, (Çev. A. F. Oğuzhan), İstanbul: Milli Eğitim Basımevi. Çam, S. (1995). Öğretmen adaylarının ego durumları ile problem çözme becerisi algısı ilişkisinin incelenmesi. Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 6(2), 37-42. Çam, S. & Tümkaya, S. (2006). Üniversite öğrencilerinde kişilerarası problem çözme. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(2), 119-132. Çam, S. & Tümkaya, S. (2007). Kişilerarası problem çözme envanteri’nin (KPÇE) geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(28), 95-111. Çam, S. & Tümkaya, S. (2008a). Kişilerarası problem çözme envanteri lise öğrencileri formu’nun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(2),1-17. Çam, S. & Tümkaya, S. (2008b). Psikolojik danışma için başvuran ve başvurmayan üniversite öğrencilerinin kişilerarası problem çözme becerileri. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 48-56. Çekici, F. (2009). Problem çözme terapisine dayalı beceri geliştirme grubunun üniversite öğrencilerinin sosyal problem çözme becerileri, öfkeyle ilişkili davranış ve düşünceler ile sürekli kaygı düzeylerine etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Adana: Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. D’Zurilla, T. J. & Chang, E. C. (1995). The relations between social problem solving and coping. Cognitive Therapy and Research, 19(5), 547-562. D’Zurilla, T. J. & Nezu, A. (1982). Social problem-solving in adults. In P. C. Kendall (Ed.), Advances in cognitive-behavioral research and therapy (Vol. 1, pp. 201-274). New York: Academic Press. D’Zurilla, T. J., Nezu, A. M. & Maydeu-Olivares, A. (2002). Manual for the social problem solving Inventory - revised (SPSI–R). North Tonawanda, NY: Multi-Health Systems. D’Zurilla, T. J., Nezu, A. M. & Maydeu-Olivares, A. (2004). Social problem solving: Theory and assessment. In E. C. Chang, T. J. D’Zurilla, & L. J. Sanna (Eds.), Social problem solving: Theory,research, and training. Washington, DC: American Psychological Association. D’Zurilla, T.J. & Nezu, M. (1990). Development and preliminary evaluation of the Social Problem-Solving Inventory: Psychological assessment. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 2(2), 156-163. D’Zurilla, T.J. (1986). Problem-solving therapy : A social competence approach to clinical intervention. New York: Springer. D’Zurilla, T.J. & Goldfried, M.R. (1971). Problem solving and behavior modification. Journal of Abnormal Psychology, 78, 107-126.
Çam, S., Tümkaya, S., Yerlikaya, E. (2011). Kişilerarası problem çözme envanterinin yetişkin örnekleminde
geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi [Bağlantıda]. 8:1 Erişim:
http://www.insanbilimleri.com
1720
D’Zurilla, T.J., Maydeu-Olivares, A. & Kant, G. L. (1998). Age and gender differences in social problem-solving ability. Personality and Individual Differences, 25, 241-252. Dora, S. (2003). Sosyal problem çözme envanteri (revize edilmiş formu)’nin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Hacettepe Üniversitesi. Esme A. L., Tverskoy, A. & D’Zurilla, T. J. (2005). The relations of internalizing symptoms to conflict and interpersonal problem solving in close relationships. Cognitive Therapy and Research, 29(4), 445–462. Frauenknecht, M. & Black, D.R. (1995). Social Problem-Solving Inventory for adolescents (SPSI-A): Development and preliminary psychometric evaluation. Journal of Personality Assessment, 64 (3), 522-539. Graf, A. (2003). Psychometrische Überprüfun einer deutschsprachigen Übersetzung des SPSI-R. Zeitschrift für Differentielle und Diagnostiche Psychologie, 24, (4), 277-291. Heppner, P.P. & Petersen, C.H. (1982). The development and implications of a personal problem -solving inventory. Journal of Counseling Psychology, 29, 66-75. Jöreskog, K. & Sörbom, D. (1993). Lisrel 8: Structural equation modeling with the simples command language, Hillsdal, New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates Publishers. Lange, M. (1993). Fundamentals of cognitive psychology. The McGraw-Hills Companies, Inc. Maydeu-Olivares, A. & D’Zurilla, T.J. (1996). A factor-analytic study of the social problem solving inventory : An Integration of theory and data. Cognitive Therapy and Research, 20 (2), 115-133. Maydeu-Olivares, A., Rodríguez-Fornells, A., Gómez-Benito , J. & D'Zurilla, T.J. (2000). Psychometric properties of the spanish adaptation of the social problem-solving inventoryrevised (SPSI-R). Personality and Individual Differences, 29, 699-708. McDonald, R. P. & Moon-Ho, H. R. (2002). Principles and practice in reporting structural equation analyses. Psychological Methods, 7, 64-82. Öğülmüş, S. (2001), Kişilerarası sorun çözme becerileri ve eğitimi, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. Öner, N. (1997). Türkiye’de kullanılan psikolojik testler. (3. Baskı), İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları, 365-373. Sahin, N., Sahin, N. & Heppner, P. P. (1993). Psychometric properties of the Problem Solving Inventory in a group of Turkish university students. Cognitive Therapy and Research, 17, 379-396. Savaşır. I. & Şahin, N. H. (Ed.) (1997). Bilişsel-davranışçı terapilerde değerlendirme: Sık kullanılan ölçekler. Ankara: Türk Psikologlar Deneği Yayınları. Schultz, D. (1981). A history of modern psychology. (3. publish), Harcourt Brace Jovanovich, Inc.
Taylan, S. (1990). Heppner’in problem çözme envanterinin uyarlama, güvenirlik ve geçerlik çalışmaları. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: A. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Çam, S., Tümkaya, S., Yerlikaya, E. (2011). Kişilerarası problem çözme envanterinin yetişkin örnekleminde
geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi [Bağlantıda]. 8:1 Erişim:
http://www.insanbilimleri.com
1721
Terzi, Ş. (2003). İlköğretim 6. sınıf öğrencilerinin kişilerarası problem çözme beceri algılarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. VI. Ulusal Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Kongresi, Ankara.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com