You are here

HZ. ÂDEM’İN YARATILIŞI KISSASININ TASAVVUF KAYNAKLARINDAKİ YORUMLARI

THE STORY OF THE CREATION OF ADEM IN SUFI RESOURCES

Journal Name:

Publication Year:

DOI: 
10.21733/ibad.416830

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of Author
Abstract (2. Language): 
The story of Adem is dealt with in detail in sufi resources especially in relation to human, world and being issues. The leading matter of the matters that are emphasized is the position of man among the creatures in terms of being a caliph. According to the Sufis man being appointed as a caliph on earthis man’s most important qualifier of superiority and distinguishedness from other beings. But the fulfillment of this task is directly related to him reaching the human perfection level (insan-ı kamil). Besides the caliphate, the fact that Adam was given knowledge is among the subjects that the sufis have emphasized. As a matter of fact, he has come to a higher rank than the angels because of the knowledge that was given to him. On the other hand, according to the Sufis, the creation of Adam from the soil is directly related to his humility. On the other hand, Satan is such an arrogant entitybecause he looked down on Adam. After their emphasis on the various aspects of Adam’s story, The Sufis emphasize that man can only rise to the position of the caliphate in the true sense if he can resist against all kinds of deceptions by the devil.
Abstract (Original Language): 
Âdem kıssası Tasavvuf kaynaklarında özellikle insan, âlem ve varlık konuları ile ilişkili olarak detaylı bir şekilde ele alınmıştır. Üzerinde durulan hususların başında halife olması açısından insanın mahlûkât içerisindeki konumu gelmektedir. Sûfîlere göre insanın yeryüzünde halife olarak tayin edilmesi insanı diğer varlıklardan üstün ve seçkin kılan en önemli vasfıdır. Fakat bu görevi yerine getirmesi onun insan-ı kâmil mertebesine ulaşması ile doğrudan ilişkilidir. Halifeliğinin yanı sıra Hz. Âdem’e ilim bahşedilmiş olması da sûfîlerin üzerinde durduğu konular arasındadır. Zira o, bu yönüyle meleklerden üstün bir mertebeye çıkmış, öğrendiği isimlerden onlara anlatması itibariyle âdeta onların hocası olmuştur. Meleklerinin ibadetlerinin çok olması, Âdem’e üstün olmaları için yeterli gelmemiştir. Hz. Âdem’in üstünlüğünü gören melekler ona saygı ile secde etmişlerdir. Öte yandan sûfîlere göre Âdem’in topraktan yaratılması, alçak gönüllü ve Allahu Teâlâ karşısında huşû ve tevâzû sahibi olması ile doğrudan ilgili görülmektedir. Buna mukabil şeytan kibirli bir varlıktır. Zira şeytan basit bir toprak parçasından yaratıldığı gerekçesiyle büyüklenerek Âdem’i hakir görmüş, ona secde etmeyerek ilâhî emre karşı gelmiş ve melekler gibi hayırlı bir topluluktan ayrılma gafletinde bulunmuştur. Sûfîler Âdem kıssasının çeşitli yönlerine vurgu yaptıktan sonra netice itibariyle insanın ancak şeytanın her türlü olun ve aldatmalarına karşı durabildiğinde hakiki anlamda halifelik makamına yükselebileceğini vurgulamaktadır. Bundan dolayıdır ki sûfîlere göre insanın yaratılış amacına uygun hareket edebilmesi için Allah’ın emir ve yasaklarına riâyet etmesi, nefsini terbiye etmesi, ahlâkını güzelleştirmesi ve böylece Allah’ın razı olduğu bir kul olup insan-ı kâmil derecesine yükselmesi gerekmektedir.
92
98

REFERENCES

References: 

ACLÛNÎ, EBÜ’L-FİDÂ (2001). KEŞFÜ’L-HAFÂ VE MÜZÎLÜ’L-İLBÂS. Suriye: Mektebetü İlmi’l-Hadis. BURSEVÎ, İ. H. (2014). RÛHU’L-BEYÂN (M. Sülün, A. H. Çavuşoğlu, & Z. Tüfekçioğlu, Trans. Vol. I-XXIII). İstanbul: Erkam Yay. ERKAYA, M. E. (2017). KUR’AN KAYNAKLI TASAVVUF KAVRAMLARI. Ankara: Otto. FAHREDDİN ER-RÂZİ, EBÛ ABDULLAH (1999). TEFSÎRU’L-FAHRİ’R-RÂZİ EL-MEŞHÛR Bİ’T-TEFSÎRİ’L-KEBİR VE MEFÂTİHİ’L-GAYB. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî. GÜRER, D. (2017). FUSÛSU’L-HİKEM VE MESNEVÎ’DE PEYGAMBER KISSALARI. İstanbul: İnsan Yay. HÜCVÎRÎ, EBÜ’L-HASEN (2010). KEŞFU’L-MAHCÛB (HAKİKAT BİLGİSİ) (S. Uludağ, Trans.). İstanbul: Dergâh. KUŞEYRÎ, ABDÜLKERÎM B. HEVÂZİN (1422/2001). ER-RİSÂLETÜ’L-KUŞEYRİYYE. Beyrut: Daru’l-Kütübi’l-İlmiyye. KÜÇÜK, O. N. (2017). FUSÛSU’L-HİKEM VE MESNEVİ’DE İNSÂN-I KÂMİL. İstanbul: İnsan Yay. NECMEDDÎN-İ KÜBRÂ, EBÜ’L-CENNÂB (1971). ET-TE’VÎLÂTÜ’N-NECMİYYE Fİ’T-TEFSÎRİ’L-İŞÂRİ’S-SÛFÎ. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye. SERRÂC, EBÛ NASR (2007). EL-LÜMA‘ FÎ TÂRÎHİ’T-TASAVVUFİ’L-İSLÂMÎ. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye.
27 Bursevî, Rûhu’l-Beyân, I, 325.
ICES-2018 1. Uluslararası Eğitim ve Sosyal Bilimlerde Yeni Ufuklar Kongresi Bildirileri
9-11 Nisan 2018 Istanbul, TÜRKİYE
98
TABERÎ, EBÛ CAFER (2001). TEFSİRÜ’T-TABERÎ CÂMİU’L-BEYÂN AN TE’VİLİ ÂYİ’L-KUR’ÂN. Kahire: Daru Hicr.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com