Investigating Education and Support Needs of Families Who Have Children with Intellectual Disabilities

Akçamete, G., & Kargın, T. (1996). İşitme engelli çocuğa sahip annelerin gereksinimlerinin belirlenmesi. Özel Eğitim Dergisi, 2(2), 7-24.
Akıncı, G. (2007). Engelli çocuğa sahip olan ve olmayan babaların aile işlevlerini algılamaları ile sosyal uyum düzeylerinin incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
Akkök, F. (1984). Davranışsal yaklaşıma dayalı anne- baba rehberliğinin öğretilebilir çocukların özbakım becerilerinin gelişimine etkisi (Yayınlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Akkök, F., Aşkar, P., & Karancı, N. (1992). Özürlü bir çocuğa sahip anne babalardaki stresin yordanması. Özel Eğitim Dergisi, 1, 8-12.
Akköse, M. C. (2008). Gelişimsel yetersizlik gösteren çocuklara mutfak araç isimlerinin öğretiminde eşzamanlı ipucuyla öğretimin etkililiği: Çoklu örnekler yaklaşımı uygulaması (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
Aksaz, N. K. (1992). Bilgi verici danışmanlığın otistik çocuğu olan anne babaların kaygı düzeylerine etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.,
Altunel, M. (2007). Otistik özellik gösteren öğrencilere soru cevaplama becerilerinin öğretiminde küçük grup düzenlemesi ile sunulan eşzamanlı ipucuyla öğretimin etkililiği (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
Ardıç, A. (2008). Uyarlanmış yoğun tuvalet eğitimi yönteminin otistik özellikler gösteren çocuklara tuvalet becerilerinin öğretiminde etkililiği (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
Ardıç, A. (2012). Özel gereksinimli çocuk ve aile. A. Cavkaytar (Ed.) Özel eğitimde aile eğitimi ve rehberliği. Ankara: Vize Yayıncılık.
Arslantürk, T. C. (2009). Engelli çocuğa sahip annelerin kendi ebeveynlerinden algıladıkları destek ile ailenin fonksiyonelliği arasındaki ilişki (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Bailey, D. B., & Simeonsson R. J. (1988). Assessing needs of families handicapped infants. The Journal of Special Education, 22, 117-127.
Bakkaloğlu, H. (2004). Etkinliğe dayalı müdahale programının 3–6 yaş gelişimsel geriliği olan çocukların geçiş becerilerine etkisi (Yayınlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry, October 2012, 3(4)
96
Batu, E. S. (2008). Care-giver provided home-based instruction using simultaneous prompting for teaching home skills to individuals with developmental disabilities. Education and Training in Developmental Disabilities, 43, 541-555.
Bennett, T., Lingerfelt, B., & Nelson, D. (1990). Developing individualized family support plans: A training manual. Cambridge: Brookline Books.
Berger, H. E. (2008). Parents as partners in education: families and school working together. New Jersey: Pearson Merrill Prentice Hall.
Bernstein, M., & Barta, L. (1988). What do parents want in parent education? American Annuals of the Deaf, 133, 235-245.
Böcü, Ş. D. (1991). Bilgi verici danışmanlığın beyin felçli (serebral palsili) çocuğu olan anne babaların kaygı düzeylerine etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Blanchet, A., & Gotman, A. (2001). L’enquête et ses méthodes de l’entretien, Paris: Nathan Université.
Canay, T. (2003). Otistik çocuklara söylenen komutun yerine getirilmesi becerisinin öğretiminde ipucunun giderek azaltılmasıyla öğretimin etkililiği (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
Cavkaytar, A. (1999). zihin engellilere özbakım ve ev içi becerilerinin öğretiminde bir aile eğitimi programının etkililiği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 2(3), 40-50.
Cavkaytar, A. (2007). Turkish parents as teachers: Teaching parents how to teach self-care and domestic skills to their children with mental retardation. Education and Training in Developmental Disabilities, 42(1), 85-93.
Cavkaytar, A., Ardıç, A., Özbey, F., Sönmez, M., Özdemir, O., & Aksoy, V. (2010). Özel eğitimde aile eğitimi ve rehberliği, Cavkaytar, A., (Ed). Ankara: Maya Akademi Yayınları.
Cavkaytar, A., & Diken, İ. H. (2005). Özel eğitime giriş. Ankara: Kök Yayıncılık.
Cavkaytar, A., & Pollard, E. (2009) Effectiveness of Parent and Therapist Collaboration Program (PTCP) for teaching self-care and domestic skills to individuals with autism. Education and Training in Developmental Disabilities, 44(3), 381-395.
Cavkaytar, A., Ceyhan, E., & Adiguzel, O. C. (2011, October). Requirement analysis for family information and support education program (e-fisep): Online-informing for the education of parents who have children with mental retardation and effectiveness of support service. Paper presented at the meeting of the First International Congress on Curriculum and Instruction, Eskisehir, Turkey.
Charlop-Christy, M. H., & Carpenter, H. M. (2000) Modified incidental teaching sessions: A procedure for parents to increase spontaneous speech in their children with autism. Journal of Positive Behavior Interventions, 2, 98-112.
Costigan, C. L., Floyd, F. J., Harter, K. S. M., & McClintock, J. C. (1997). Family process and adaptation to children with mental retardation: Disruption and resilience in family problemsolving interaction. Journal of Family Psychology, 11, 515–530.
Çelebi, Y. (2003). Zihinsel engelli çocuğa sahip ailelerle yapılan grupla psikolojik danışma ve grup rehberliğinin kaygı, depresyon ve aile yapısına etkisinin incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi), Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Çetin, Z. (1995). 3-6 yaş arasındaki down sendromlu çocuklarda büyük kas motor gelişiminin incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry, October 2012, 3(4)
97
Çetinkaya, Z. (1997). Serebral pasili çocuğu olan annelerin çocuklarının özrü konusundaki bilgi gereksinimlerine planlı bilgi vermenin etkisi, (Bilim uzmanlığı tezi), Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Çetinkaya, Z., & Öz, F. (2000). Serebral palsili çocuğu olan olan annelerin bilgi gereksinimlerinin karşılanmasına planlı bilgi vermenin etkisi. C.Ü. Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 4, 40-51.
Çuhadar, S. (2008). Resimli etkinlik çizelgeleri ile sunulan öğretim sürecinin otistik özellikler gösteren çocukların serbest zaman becerilerini öğrenmeleri üzerindeki etkililiği (Yayınlanmamış doktora tezi). Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
Duygun, T. (2001). Zihinsel engelli ve sağlıklı çocuk annelerinde stres belirtileri, stresle başa çıkma tarzları ve algılanan sosyal desteğin tükenmişlik düzeyine olan etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Dyson, L. L. (1997). Fathers and mothers of school-age children with developmental disabilities: parental stress, family functioning, and social support. American Journal on Mental Retardation, 102(3), 267-279.
Epstein, J. (1995). School/family/community partnerships: Caring for the children we share. Phi Delta Kappan, 76(9), 701-712.
Erbaş, D. (2001). Gelişim geriliği olan çocukların problem davranışlarının azaltılmasında işlevsel iletişim öğretiminin sönmeyle birlikte ve sönme olmaksızın uygulanmasının etkililiklerinin karşılaştırılması (Yayınlanmamış doktora tezi). Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
Eripek, S. (1996). Zihinsel engelli çocuklar. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
Evcimen, E. (1996). Zihinsel engelli çocuğu olan ailelerin gereksinimlerinin belirlenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
Fiedler, C. R., Clark, D. M., & Simpson, R. L. (2007). Parents and families of children with disabilities. New Jersey: Pearson Merrill Prentice Hall.
Freedman, R. I., Wyngaarden K. M., & Seltzer, M. M. (1997). Aging parents’ residential plans for adult children with mental retardation. Mental Retardation, 35(2), 114-123.
Frey, K. S., Greenberg, M. T., & Fewell, R. R. (1989). Stress and coping among parents of handicapped children: a multidimensional approach. American Journal of Mental Retardation, 94, 240-249.
Girli, A., Yurdakul, A., Sarısoy, M., Özekeş, M. (2000). Zihinsel engelli ve otistik çocukların anne-babalarına yönelik grup danışmanlığının depresyon, benlik saygısı ve tutumları üzerine etkisi. Saray Rehabilitasyon, 6, 2-9.
Goldberg-Arnold, J. S. (1998). Family problem solving: A resource and potential target for intervention in families of children with Down syndrome (Yayınlanmamış Doktora tezi, State University of New York, Binghamton). Dissertation Abstracts International, 59, 1913.
Günsel, A. G. (2010) Zihinsel engelli tanısı almış çocuğa sahip ailelerin aile işlevlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Hassall, R., Rose, J. & McDonald, J. (2005) Parenting stress in mothers of children with an intellectual disability: The effects of parental cognitions in relation to child characteristics and family support. Journal of Intellectual Disability Research, 49, 405-418.
Hunfeld, J. A., Tempels, A., & Passchier, J. (1999). Brief Report: Parental burden and grief one year after the birth of a child with congenital anomaly. Journal of Pediatric Psychiatry, 24, 515-520.
Kendall, J. (1998) Outlasting disruption: the process of reinvestment in families with ADHD children. Qualitative Health Research, 8(6) 839-857.
Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry, October 2012, 3(4)
98
Kohler, P. D. (1993). Best practices in transition: Substantiated or implied? Career Development for Exceptional Individuals, 16(2), 107-121.
Meral, B. F. (2011). Gelişimsel yetersizliği olan çocuk annelerinin aile yaşam kalitesi algılarının incelenmesi (Yayınlanmamış doktora tezi). Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
MEB (1987). 2916 Sayılı Özel Eğitime Muhtaç Çocuklar Yasası, Ankara.
Odluyurt, S. (2007). Okul öncesi dönemde gelişimsel yetersizlik gösteren çocuklar için gerekli kaynaştırmaya hazırlık becerilerinin ve bu becerilerden bazılarının etkinlikler içine gömülen eşzamanlı ipucuyla öğretiminin etkilerinin belirlenmesi (Yayınlanmamış doktora tezi). Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
O’Shea, D. J., O’Shea, L. J., Algozzine, R., & Hammitte, D. J. (2001). Families and teachers of individuals with disabilities: Collaborative orientations and responsive practices, Boston: Allyn and Bacon.
Özbeklik, S.(2006). Kadınların evlilik kalitesi ve annelik kalitesi: Belirleyenler ve etkileşimleri (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Boğaziçi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Özcan, N., & Cavkaytar, A. (2009). Parents as teachers: Teaching toilet skills. Education and Training in Developmental Disabilities, 44(2), 237–243.
Özen, A., Çolak, A., & Acar, Ç. (2002). Zihin özürlü çocuğa sahip annelerin günlük yaşamda karşılaştıkları problem davranışlarla ilgili görüşleri. Özel Eğitim Dergisi, 3(2), 1-13.
Özsoy, S. A., Özkahraman Ş., & Çallı F. (2006). Zihinsel engelli çocuk sahibi ailelerin yaşadıkları güçlüklerin incelenmesi. Aile ve Toplum, 3(9), 69-76.
Özşenol, F., Işıkhan, V., Ünay, B., Aydın, H. İ., Akın, R., & Gökçay, E. (2003). Engelli çocuğa sahip ailelerin aile işlevlerinin değerlendirilmesi. Gülhane Tıp Dergisi, 45(2), 156-164.
Page, M. N. (1993). Teacher and parent beliefs about problem behaviors of preschoolers: The role of the school social worker. Social Work in Education, 15, 6-18.
Pelchat, D., Jocelyn, B., & Nicole, R. (1999). Longitudinal effect of an early family intervention programme on the adaptation of parents of children with a disability. International Journal of Nursing Studies, 36(6), 465-477.
Schalock, R., & Alonso, M. A. V. (2002). Handbook on quality of life for human service practitioners. Washington: American Association on Mental Retardation.
Shea, T. M., & Bauer, A. M. (1991). Parents and teachers of children with exceptionalities. New Jersey: Pearson Merrill Prentice Hall.
Simpson, R. L. (1996). Working with parents and families of exceptional children and youth: Techniques for successful conferencing and collaboration. Austin: Pro-Ed.
Smith, T., Gartin, B.G., Murdick, N., & Hilton, A. (2006). Families and children with special need, New Jersey: Pearson Upper Saddle River.
Sucuoğlu, B. (1995). Özürlü çocuğu olan anne babaların gereksinimlerinin belirlenmesi. Çocuk ve Gençlik Sağlığı Dergisi, 2(1), 10-18.
Sucuoğlu, B., Küçüker, S., & Kanık, N. (1993). Özel eğitimde anne-baba eğitimi programları (örnek çalışma). Eğitim Bilimleri Dergisi, 25(2), 521-537.
Symon, J. B. (2005). Expanding interventions for children with autism: Parents as trainers. Journal of Positive Behavior Interventions, 7, 159-173.
Şardağ, S. (2010). Zihinsel engelli çocuğa sahip annelerin stresle başa çıkma tarzları ve aile sosyal desteğinin evlilik uyumlarını yordaması (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi), Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry, October 2012, 3(4)
99
Tamer, M. (2010). Zihinsel engelli çocukların annelerinde stres yönetimi eğitiminin etkileri (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
Tekin-İftar, E. (2008). Parent-delivered community-based instruction with simultaneous prompting for teaching community skills to children with developmental disabilities. Education and Training in Developmental Disabilities, 43, 249-265.
Tezel, D. (2003). Bir psikolojik destek programının engelli bebek annelerinin duygu durumlarına etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Turnbull, A., Turnbull, R., Erwin, E. J., Soodak, L. C., Shogren, K. A. (2011). Families, professionals and exceptionality: Positive outcomes through partnership and trust. New Jersey: Pearson Education Inc.
Türk Dil Kurumu. (2010). Büyük türkçe sözlük, 02.01.2011 tarihinde www.tdk.gov.tr adresinden edinilmiştir.
Varol, N. (2006). Aile eğitimi. Ankara: Kök Yayıncılık.
Vuran, S. (2000). Zihinsel engelli çocuk annelerine ödüllendirme ve eleştirmenin kazandırılmasında bilgilendirme, dönüt verme ve ödüllendirmenin etkililiği. Antakya: Zirem Yayınları.
Winton, P. (1986). Effective strategies for involving families in intervention efforts. Focus on Exceptional Children, 19(2), 1-12.
Yıldırım, F., & Conk, Z. (2005). Zihinsel yetersizliği olan çocuğa sahip anne/babaların stresle başa çıkma tarzlarına ve depresyon düzeylerine planlı eğitimin etkisi. C.U. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 9(2), 1-10
Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin.
Yukay, M. (1998). Down sendromlu çocuğa sahip ailelerle yapılan grupla psikolojik danışmanın ailelerin depresyon düzeyleri ve aile yapıları üzerine etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.