Journal Name:
- Türk Nefroloji, Diyaliz ve Transplantasyon Dergisi
| Author Name | University of Author |
|---|---|
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language):
Hcpatit C virüsü (HCV) akut ve kronik hepatite neden olan lipid-zarflı ve tek sarmallı bir RNA virüsüdür. Saptanması uzun süre mümkün olmamıştır. Bu virüsün kuluçka dönemi 2-22 hafta arasında değişmektedir (2).
HCV antikoru enfekte kişilerin % 60'ında 4 ayda, % 90'ında ise 6 ayda pozitiflesin (2). Ancak enfekte ki¬şilerin önemli bir bölümünde (% 40-60) kronik enfek¬siyona yol açmaktadır.
Kronik enfeksiyon normal bir tablodan başlayarak çeşitli kronik hepatit, siroz -ki vakaların yaklaşık % 20-60'ında gelişir- ve hepatosellülcr karsinomaya ka¬dar varan karaciğer hastalığı tabloları ile karşımıza çı¬kar. Bu bulgular HCV'nin mutlak bir patojenliğinin ol¬madığını ve genetik farklılıkların da hastalık gelişi¬minde önemli bir role sahip olduğunu düşündürmekte¬dir. Bağışıklık yanıtı sonucu enfekte hepatositlcrin yı¬kımı ile dolaylı olarak karaciğer harabiyetine neden olan Hepatit B'nin tersine, Hcpatit C virüsü direkt sito-patik etki gösterir.
Tanı için serumda HCV ve HCV RNA antikorları¬nın gösterilmesi gerekir. Fakat Anti-HCV'nin saptan¬ması gösterilmiş enfeksiyon ile yeni enfeksiyonun ayırtcdilmesinde yardımcı değildir. Yalnızca yükselen Anti-HCV titreleri ya da Anti-HCV'nin negatiften po¬zitife dönüşmesi yeni enfeksiyonu kesin olarak ortaya koyabilmektedir. Anti-HCV negatif enfeksiyonlarda ve erken akut hcpatit vakalarında polimeraz zincir reaksi¬yonu (PCR) ile HCV-RNA'nın saptanması oldukça de¬ğerli bir tanı yöntemidir.
FULL TEXT (PDF):
- 3
180-183