You are here

UKRAYNA KRİZİNİN ULUSAL, BÖLGESEL-KÜRESEL BAĞLAMI VE GELECEK ÖNGÖRÜLERİ

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of Author
Abstract (2. Language): 
In this article, Ukraine’s crisis, which started from the end of 2013 and has matured in February 2014, and has begun to occupy the world agenda is seen as a comprehensive and multi dimensional conflict with historical, socio- cultural, economic, psychological, institutional, geopolitical and international dimensions beyond the triggers and catalysts Ukrainian state can not provide legitimacy in the whole country in more than 20 years after the USSR. In Ukraine, the demographic differentiation of the country corresponding to the struggle for influence between the EU and Russia, and the geopolitical lines rather than ethnic and religious ones is seen as a major obstacle in building the national identity and modern Ukrainian nation. In the current crisis, the dependence of Ukrainian economy on Russia and control of it by the alliance of oligarchs and political elites are another important factor. Russia's efforts in recent years to use the population with close ties to her and the energy resources as the means of foreign policy against the national movements in the near abroad give rise to destructive effect with Ukraine in particular. As NATO and EU enlargement get closer to her borders, Russia has seen the threat it has perceived as vital for survival, and is moving with zero-sum game approach in Ukraine similar to Georgia crisis. It is seen likely that Ukraine crisis could spread outside of Eastern Europe in the coming period. In this context, the interactions between the struggle for power, particularly energy in Eurasia, and the Cyprus problem, the Middle East Peace Process, Iran's nuclear program, the Syrian crisis and the Kurdish problem are seen highly possible. It is assessed that the new conflict areas and cooperation opportunities at the global level may arise during this period in which the United States has turned to East Asia and the Pacific.
Abstract (Original Language): 
Bu makalede 2013 sonlarından başlayarak 2014 Şubat ayında olgunlaşan ve dünya gündemini işgal etmeye başlayan Ukrayna’daki kriz, başlatıcı ve kolaylaştırıcı faktörlerin ötesinde tarihsel, sosyo- kültürel, ekonomik, psikolojik, kurumsal, jeopolitik ve uluslararası boyutlarıyla kapsamlı ve çok boyutlu bir çatışma olarak görülmektedir. Ukrayna devleti, SSCB sonrası 20 yılı aşkın sürede ülkenin tamamında meşruiyet sağlayamamaktadır. Ukrayna’da etnik ve dinsel hatlardan ziyade jeopolitik hatlara ve AB ve Rusya arasındaki etki mücadelesine denk düşen demografik farklılaşmanın, ulusal kimliğin ve modern Ukrayna ulusunun inşasında önemli bir engel olduğu görülmektedir. Yaşanan krizde Ukrayna ekonomisinin Rusya’ya bağımlılığı ile oligarklar ve siyasi seçkinlerin ittifakı tarafından kontrolü diğer önemli bir faktördür. Rusya’nın son dönemlerde yakın çevresinde ulusal hareketlere karşı kendine yakın nüfus ile sahip olduğu enerji kaynaklarını dış politika vasıtası olarak kullanma gayretleri Ukrayna özelinde tahrip edici etkiler doğurmaktadır. Rusya, NATO ve AB’nin genişlemesi sınırlarına dayandıkça algıladığı tehdidi yaşamsallaştırmakta, Gürcistan örneğine benzer şekilde Ukrayna’da da sıfır toplamlı oyun yaklaşımıyla hareket etmektedir. Ukrayna krizinin önümüzdeki dönemde Doğu Avrupa’nın dışına taşabilecek yansımaları olması muhtemel görülmektedir. Bu kapsamda; Avrasya coğrafyasındaki başta enerji olmak üzere güç mücadelesinin Kıbrıs sorunu, Orta Doğu Barış süreci, İran’ın nükleer programı, Suriye krizi ve Kürt sorunuyla etkileşimi mümkün görülmektedir. ABD’nin Doğu Asya ve Pasifik’e yönelmeye başladığı bu dönemde küresel boyutta yeni çatışma alanları ve işbirliği fırsatlarının ortaya çıkabileceği değerlendirilmektedir.
15
38

REFERENCES

References: 

AKÇORA Muzaffer (2008). “Ukrayna Seçimleri ve Kırım”, KÖKSAV e-bülten.
http://www.koksav.org.tr/ebulten/ocak2008/080129_kok-eb_ckakcora.
pdf
AKIN Ebru K. (2007). “Ukrayna’da Seçimler ve Sonrası: Bölünür mü, Bölünmez
mi?”, Karadeniz Bülteni, Sayı.6, Ekim 2007.
ARMAOĞLU Fahir (2007). 20. Yüzyıl Siyasi Tarihi, 17. Baskı, Alkım Yayınları,
İstanbul.
“Avrasya Satranç Tahtasında Rusya’nın Dönüşümüne Yardımcı Olacak Jeopolitik
Eksen:Ukrayna (1)”, Karadeniz Bülteni, Sayı 3, Ocak 2007.
Oktay Bingöl
36
BİLENER Tolga (2004). “Ulus Devlet Olma Sürecinde Ukrayna”, Editör: BÜ-
YÜKAKINCI Erhan, Değişen Dünyada Rusya ve Ukrayna, Phoenix Yayınları,
Ankara, s.311-343.
BRZEZINSKİ Zbigniew (2005), Büyük Satranç Tahtası: Amerika’nın Küresel
Üstünlüğü ve Bunun Jeostratejik Gereklilikleri, Çev Yelda Türedi, İnkilap
Yayınları, İstanbul.
CAN Kevser (2008), “Avrupa Birliği’nin Ukrayna Politikası”,
www.avrupa.marmara.edu.tr/dosya/calisma%20gruplari/calismalar_koms
uluk/calisma1.pdf, (21.10. 2009)
CIA World Factbook (2014), CIA İnternet Sayfası, https://www.cia.gov
/library/publications/the-world-factbook/geos/up.html/(10.03.2014)
Corruption Perception Index 2013, Transparency International, http://
www.transparency.org/country#UKR(11.03.2014)
DAVUTOĞLU Ahmet (2003), Stratejik Derinlik, 14. Baskı, Küre Yayınları,
İstanbul
DEİK Ukrayna Ülke Bülteni (2012), http://www.deik.org.tr/ Contents/File
Action/2593
“Economist Intelligence Unit Reprt 2014(EIU Report 2014)”, February
2014,http://store.eiu.com/product.aspx?pubid=1110000911&pid=50
000205&gid=1110000911(09.03.2014)
EROL Mehmet Seyfettin ve AMİRBEK Aidarbek (2011). "Avrasya'da Yeni
Tehditler ve Güvenlik Arayışları: Kolektif Güvenlik Anlaşması Örgütü'nün
Geleceği", Editör: EROL Mehmet Seyfettin, Türk Dış Politikasında
Strateji Arayışları: Türkiye'nin Güncel Güvenlik Sorunları, Ülkeler, Bölgeler,
Örgütler, Barış Kitap, Ankara, s. 313-335.
EROL Mehmet Seyfettin (2004). "Türkiye'nin AB Sürecinde Avrasya Politikası:
Niçin ve Nasıl Bir İşbirliği?", Avrasya Dosyası, Cilt 10, Sayı 2, Yaz
2004, 5-39.
ERTAN Fikret (2008). “NATO, Rusya, AKKA, Gürcistan ve Moldova”, http://
www.zaman.com.tr/yazar.do?yazino=677262, (02.02.2014)
“EU member countries”, European Union İnternet Sayfası,
http://europa.eu/about-eu/countries/member-countries/(09.03.2014)
Failed State Index, Fund For Peace, http://ffp.statesindex.org/(06.03.2014)
Food and Agriculure Organisation of the United Nations (FAO) (2014),
World Food Situation, 06.03.2014., http://www.fao.org/ worldfoodsituation/
csdb/en/(08.03.2014)
HART, B.H. Liddell (1973). History of the Second World War, Pan Books Ltd.,
UK
KARACA Kutay (2008). “Güç Mücadelesi Arasında Ukrayna”, Stratejik Araştırmalar
Dergisi, Sayı 12, Aralık 2008, s.77-97.
Ukrayna Krizinin Ulusal, Bölgesel-Küresel Bağlamı
37
KUZİO Taras (2007). “Oligarchs, Tapes and Oranges: Kuchmagate to the
Orange Revolution”, Journal of Communist Studies and Transition Politics,
sayı 23, cilt 1. ss.35-56.
KUBİÇE Paul (2008), The History of Ukraine, Greenwood Press, USA.
MACKİNNON Mark (2009). Yeni Soğuk Savaş: Renkli Devrimlerin Sırrı, (Çev.)
Emel Lakse, Destek Yayınevi, İstanbul.
MALYGİNA Katerina (2010). “Ukraine as a neo-patrimonial state: Understanding
political change in Ukraine in 2005-2010”, SEER Journal for
Labour and Social Affairs in Eastern Europe, 1/2010, ss.7-17.
MARTİNSEN Kaare Dahl (2002). “The Russian-Belarusian Union and the
Near Abroad”, Norwegian Institute for Defence Studies,
“NATO Member Countries”, NARTO İnternet Sayfası, http://www.nato.int/
cps/en/natolive/topics_52044.htm(08.03.2014)
NICHOL Jim (2014). “Russian Political, Economic, and Security Issues and
U.S. Interests”, USA Congressional Research Service (CRS) Report.
“Official Journal OF the EU”, 24 June 1999, L157/1, http://www.europa.
eu(01.03.2014)
OLÇAR Kemal (2007). Karadeniz Politikaları ve Türkiye-Ukrayna Stratejik
İlişkileri, IQ Kültür Sanat Yayınları, İstanbul.
“Orta Karadeniz Kalkınma Ajansı (OKA) Ukrayna Ülke Raporu”, OKA İnternet
Sayfası, http://www.oka.org.tr/ ulkeraporlarıvecalismaziyaretleriraporlari.
asp
“PfP Signatures”, NATO İnternet Sayfası, http://www.nato.int/cps/en/ natolive/
topics_82584.htm(08.03.2014)
PURTAS Fırat (2005). RF Ekseninde BDT, Platin Yayınları, Ankara, 2005.
“Russia's National Security Strategy to 2020 (RNSC 2020)”,
http://rustrans.wikidot.com/russia-s-national-security-strategy-to2020
(28.02.2014)
SUBTELNY Orest (2000), Ukraine: A History, University of Toronto Press,
London, UK.
SAMOKHVALOV Vsevolod (2007), “Relations in the Russia-Ukraine-EU Triangle:
“Zero-Sum Game” or not?, EU Institute for Security Studies, Occasional
paper No.68.
“State Partnership Program”, EU Command İnternet Sayfası, http://www.
eucom.mil/key-activities/partnership-programs/national-guard-statepartnership-
program(08.03.2014).
SUSHKO Oleksandr, Olena Prystayko (2006), “Western Influence”, Editör:
ASLUND, Anders ve Michael McFaul, Revolution in Orange, Carnegie
Endowment Press, ss.125-144.
“The Radical Ukrainian Group Right Sector”, Die Welt, 22.02.2014,
http://www.welt.de/newsticker/dpa_nt/infoline_nt/thema_nt/article
Oktay Bingöl
38
125103098/Die-radikale-ukrainische-Gruppe-Rechter-Sektor.html(09.
03.2014)
“Ukraine Economic Links with Russia and the EU (2013)”, The Economist
Intelligence Unit,11 October 2013.
“Ukraine Elections Results-UER (2012)”, http://www.pravda.com.ua/ articles/
2012/10/29/6975859/(03.03.2014)
“USAID Ukraine, About Ukraine”, http://www.usaid.gov/where-we-work
/europe-and-eurasia/ukraine
“US relations with Ukraine (2013)”, US Department of State Fact Sheet, 30
July 2013, http://www.state.gov/r/pa/ei/bgn/3211.htm(07.03.2014)
“United States-Ukraine Charter on Strategic Partnership”, 19 December 2008,
http://www.state.gov/p/eur/rls/or/142231.htm(04.03.2014)
WILT Alan F. (1981). “Hitler's Late Summer Pause in 1941”, Military Affairs,
Vol. 45, No., ss.187–191.
WOEHREL Steven (2014). “Ukraine: Current Issues and U.S. Policy”, USA
Congressional Research Service (CRS) Report RL33460.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com