PRENSES HSÎEN-Lİ BİLGE'NÎN KOCALARI

Profesör L. Ligeti'nin, Budapeşte Üniversitesi Türkoloji Kürsüsü yüzüncü yıl dönümü dolayısiyle yayınlanan anma kitabına iştirakim hususunda nazik daveti, benim, Macar Türkoloji çalışmalarına ne derece borçlu olduğumu ifade fırsatını veriyor. 1936 yılında yirmi iki yaşında, faaliyetimin başlangıcında, Profesör J. Nemeth ile İstanbul'da karşılaştım. Bu sırada kendisi Budapeşte'de Türkoloji Kürsüsünde bulunuyordu. Tanıştığım ilk yabancı âlimdi ve konuşmamızda, arkadaşça davranışı, teşvik ve tavsiyeleri ile Türkoloji çalışmalarına katılma gayemi kamçıladı. 1938 de basılan, ilk ilmî eserim La «Regola del parlare turco»* di Filippo Argenti, J. Nemeth tarafından ilerletilen araştırma yolundaydı ve doğrudan doğruya, bir öğrencisinin T. Halâsi-Kun'un bir eserinden mülhemdi. Patrik Genna-dius'un Profession of Faith'mm grek harfleriyle Türkçe transkripsiyonu hakkındaki Macarca eserini okumak için sarf ettiğim çabayı hâlâ hatırlarım. Profesör Nemeth ile bir daha karşılaşma fırsatını hiç bulamadım, fakat daima temas halinde bulundum ve mektuplarından, eserlerinden ve sayısız macar öğrencilerinin eserlerinden pek çok şey öğrendim, ı ' Son zamanlarda, ilgimi Osmanlı devri çalışmalarmdan eski Türklerin tarihine kaydırdım ve T'ü-chüeh devri unvanları üzerinde bir çalışma hazırlamaktayım. Bu beni, hâlen Budapeşte Türkoloji kürsüsünü idare eden ve kendisiyle 1969 Eylülünde Berlin'de Daimi Milletlerarası Atlaistik Konferansı (PIAC)ndan beri şahsen tanışmak şerefine erişmiş olduğum Profesör L. Ligeti'ye bir taslak takdimine şevketti. Profesör Ligeti'ye sadece değerli uyarmaları ve ilâveleri için değil, fakat aynı zamanda meselelere ilmî yaklaşma hususunda ileri sürdüğü fikirler için de minnettarım. Ümit ederim ki, bu cildin editörü olarak, Türkler ve Çinliler arasm- daki eski temaslarla ilgili, kendisinin maharetle hâkim olduğu ve Berlin'de üzerinde pek dostâne konuşmalar yaptığımız sahadaki aynı konuyu işlememden memnun kalacaktır.