You are here

ANADOLU KARAÇAMI

VARIABILITY GEOGRAPHIQUE DE

Journal Name:

Publication Year:

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
L'objective de cette recherche est obtenir les variabilitees geographi-ques de Pinus nigra qui est l'un des especes le plus importantes des reboisements. Dans la recherche, l'air naturelle de cette sous - especes est divisee 92 placettes d'essaies en faisant, l'echantillonage sistematique verticale et horizantale. Dans cettes placettes d'une part sont fixees les differentes caracteristiques des regions, des peuplaments et des arbres d'essaies et d'autre part ont ete preleve des materiales d'echan-tillons. Les donnees obtenues des essaies ont ete transferees au Centre d'lnformatique de Haydar Furgaç de l'Universite d'Istanbul. Apres avoir quelques analyses statistiques successives ont ete fixees les carateristi-ques differentes et les variabilitees geographique de Pmus nigra Arn. ssp. palîasiana.
Abstract (Original Language): 
Bu araştırma, Ülkemiz Ağaçlandırmalarında yaygın bir şekilde kullanılan Anadolu Karaçamı'nın ıslah sorunlarının çözümünde temel nitelikteki çalışmalar olan coğrafik varyasyonlarının ortaya konması amacıyla yapılmıştır. Bunun için alttürün doğal yayılış alanları yatay ve dikey yöndeki bir desenlemeyle örneklenerek toplam 92 deneme alanında çalışılmıştır. Tesbit edilen bu örnek alanlarda, yörenin, meşcerenin ve örnek ağaçların çeşitli özellikleri saptanarak aynı zamanda örnek değerlendirme materyali toplanmıştır. Değerlendirmeler sonucunda elde edilen tüm veriler bir data halinde t.Ü. Haydar Furgaç Bilgi îşlem Merkezinde Bilgisayara aktarıUnıştır. Burada aşamalar halinde uygulanan birkaç analizle Anadolu Karaçamı'nın çeşitli özellikleri ve sonuçta coğ-rafik varyasyonları tesbit edilmiştir.
132-154

REFERENCES

References: 

ANDERBERC,
R.M, 1973. Cluster analysis for applications. Academic press. NeW
ITAY
i
»59.
Karaçamın (Pinus nigra var. pallasianaj toHumu üzerine ara,-Urmalar. i.ü. Orman Fakültesi Dergisi, CM 9. Say, ^ Ver. BIESALSKI, E., 1957. Pflan,enfarben - Atlas. Mit farb,exchen
ZYZT
M 19SJ,. Sarmam ve Karaçam toHumlannüa olgunlara .aman, ile saUlarL sureleri arasıdaki ilisMer. t.ü. Orman Fakültesi De^sı, Ser, A, CM SJ„
cTlTCHFlELD,
W.B. ve E.L. LITTLE, 1966. Geognaphic distribution of the pine of the world. U.S. Dep. of Agr. Forest Service. Misc. pupl. 991.ÇEPEL, N., 1983. Orman Ekolojisi. İ.Ü. Orman Fakültesi Yayın No. 337. ÇETÎNKAYA, O., 1984. Faktör analizinde temel yöntemler ve uygulamalar. İ.Ü. İktisat Fakültesi (yayınlanmamış doktora tezi).
DAVIS, P.H.. 1965. Flora of Turkey. Vol. I, Edinburgh University Press. DEBAZAC, E.F., 1961). Manuel des Coniferes. Ecole Nationale des Eaux et Forets de Nancy.
DENGLER. A., 1938. Über biatten, und schuppenborke bei der Kiefer. Zeitschrift forst und jagdwesen. Berlin.
ERUZ,
E., 1981,. Balıkesir Orman Başmüdürlüğü bölgesindeki saf Karaçam meşce-relerinin boy gelişimi ile bazı edafik ve fizyografik özellikler arasındaki ilişkiler. İ.Ü. Orman Fakültesi Yayın No. 368.
FUKAREK, P., 1958. Prilog poznavanju crnog bora (Pinus nigra Arn. s. lat.) Sarajevo.
GAUSSEN. H., V.H. HEYWOOD ve A.O. CHETER, 1961,. The genus Pinus. Flora Europaea vol. 1. Chambridge.
GERAY, V'., 1982. Ormancılıkta planlamanın hazırlık aşamasında çok boyutlu analizler. İ.Ü. Orman Fakültesi Yayın No. 315.
GÖKER, Y., 1977. Duısunbey ve Elekdağ Karaçamları (Pinus nigra var. palîasiana) nın fiziksel, mekanik özellikleri ve kullanış yerleri hakkında araştırmalar. Orman Genel Müdürlüğü, Yayın Sıra No. 613, Seri No. 22.
GÜNEL, A., 1977. Faktör Analizi. İ.Ü. Orman Fakültesi Dergisi Seri B, Cilt 27, Sayı l.
IŞIK, K., 1980. Kızilçamda (P. brutia Ten.) populasyonlar arası ve populasyonlar içi genetik çeşitliliğin araştırılması. I. Tohum ve fidan karakterleri. TÜBİTAK Proje No. TOAG/335.
KALIPSIZ, A., 1981. İstatistik Yöntemler. İ.Ü. Orman Fakültesi Yayın No. 291,. KAY ACIK, H., 1980. Orman ve park ağaçlarının özel sistematiği. I. cilt Gymnos-permae, İ.Ü. Orman Fakültesi Yayın No. 281.
KURTULUŞ, K., 1976. Pazarlama Araştırmaları. İ.Ü. İşletme Fakültesi Yayın No. 51,.
MIROV, N.T., 1967. The Genus Pinus. The Ronald Press company New York. RÖHRIG, E., 1956. Über die Schwarzkisfer und ihre formen. Silvae genetica vol. 6. SAATÇİOĞLU, F., 1976. Silvikültür I. Silvikültürün biyolojik esasları ve prensipleri. İ.Ü. Orman Fakültesi Yayın No. 222.
SCHOENIKE, R.E.,
1976.
Geographical variations in Jack Pine (Pinus banksiana) Technical Bulletin 301,, Forestry scries 21. Agricultural Exp. St. Minnesota. SEITZ, M.W., 1933. Unsere edelkiefern Dendrologischen gesellschaft. nr. 1,5 Berlin. SQUILLACE, A.E., 19C6. Geographic variation in slash pine. Forest science, monograph 10 Washington.
ÜRGENÇ, S., 1967. Türkiye'de çam türlerinde tohum tedarikine esas teşkil eden problemlere ait araştırmalar. Orman Genel Müdürlüğü, Yayın Sıra No. 1,68, Seri No. 1,1,.
WRIGHT, J.W. ve I. BULL, 1962. Geographic variation in European Black pine. Forest sciences vol. 8, No. 1.
ZOHARY, M., 1973. Geobotanic.al foundations of the Middle East. Gustav Fischer Verlag, Stuttgart.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com