Journal Name:
- İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi
| Author Name | University of Author | Faculty of Author |
|---|---|---|
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language):
Malûm olduğu üzere, 1917 de yapılan ve yaş sınıfları metoduna dayanan ilk amenajman plânı (Mustafa Şeref Orman Amenajman plânı, 1917)' istisna edilirse, Türkiye koru ormanlarında aşağı yukarı 50 yıl, özellikle «münferit seçme» Amenajman metodu kulanılmış ve bunun, gayet kötü bir Silvikültür tatbikatı yapılmıştır. Avrupa da da uzun yıllar aynı karakterde uygulanmış bulunan ve bu sebeple «düzensiz seçme» olarak adlandırılmış olan bu kesimler,2 yerini 18. asırda traşlama kesimlerine bırakmış; bu kesimleri daha sonra siper kesimleri takip etmiştir. Bazı ağaç türlerindeki başarılı tatbikatları hariç, genellikle karışık meşcerelerin gençleştirilmelerine uymayan ve büyük mahzurları or-tayan çıkan bu iki işletme metodu yerine; bilhassa daha bakımlı ve başarılı işletme şekilleri ortaya çıkmış bu arada, grup işletmeleri (saf grup işletmesi, etek şeridi grup işletmesi, kombine grup işletmesi) veya diğerleri (Eberhard. Wagner, Philip) büyük ölçüde tatbikat sahası bulmuş modern ve başarılı işletme şekilleri olarak bu güne kadar devam etmiştir. Bazı memleketlerin şartlarına uydurulmuş olan alt şekilleri de ortaya çıkarılmış olmasına rağmen temel prensiplerde değişiklik olmamıştır. Avrupa ile Amerikan memleketleri ormancılığı, Orta Avrupanm bulup geliştirdiği bu işletme şekillerini kabul etmek zorunda kalmışlardır. Bu arada, özellikle 19. yüzyılın sonlarında, Gayer ve Engler'in öncülüğü ile 18.
FULL TEXT (PDF):
- 2
23-41