KISIRLAŞTIRMA SUÇU (TCK m. 101)

Kısırlaştırma, bir erkek veya kadının, cinsel ihtiyaçlarını tatmine engel olmaksızın, çocuk yapma kabiliyetinin tıbbi bir müdahale ile ortadan kaldırılmasıdır1. Kişinin çocuk yapma yeteneğini geri dönüşümsüz bir şekilde ortadan kaldıran ve dolayısıyla neslin devamını engelleyen böyle ağır bir müdahalenin yapılmasına, hukuk düzeni, ancak belli koşulların gerçekleşmesi halinde izin vermektedir. Konuyu özel olarak düzenleyen 2827 sayılı Kanuna göre kısırlaştırma (steriüzasyon), nüfus planlaması amaçlarıyla başvurulan gebeliği önleyici tedbirlerden birisidir (m. 2). Kısırlaştırma ameliyatı, tıbbî sakınca olmadığı takdirde, ancak reşit kişinin isteği üzerine yapılabilir (m. 4/2). Şayet bu kişi evli ise, ayrıca eşin de rızası alınmalıdır (m. 6/2). 2827 sayılı Kanunun öngördüğü haller dışında kısırlaştırma işlemi yapılamaz. Bu Kanuna dayanılarak çıkartılan Rahim Tahliyesi ve Sterilizasyon Hizmetlerinin Yürütülmesi ve Denetlenmesine İlişkin Tüzük'te (bundan sonra Tüzük olarak anılacaktır) ise2 kısırlaştırma ameliyatının nerede ve hangi uzmanlık alanına sahip hekimler tarafından yapılacağı erkek ve kadınlar bakımından ayrı ayrı belirlenmiştir (Tüzük m. 10-12).