Journal Name:
- Çankaya University Journal of Humanities and Social Sciences
Keywords (Original Language):
| Author Name | University of Author |
|---|---|
Abstract (2. Language):
A¤›t, tarihi boyunca erkek flairler taraf›ndan ortaya konulan kurallar›n etkisi alt›nda kalm›fl bir türdür.
Bu nedenle, benzersizliklerini a盤a vurmak isteyen kad›n flairler için çok az bir alan b›rak›lm›flt›r. Fakat,
kad›n a¤›t yazarlar›n›n bu türe olan katk›lar› inkar edilemez; çünkü yerleflmifl kurallara karfl› gelme çabalar›
muazzam farkl›l›klar sunmufltur. Kad›n flairler, erkek flairlerin aksine, bir kifli öldü¤ünde düflüncelerin
de¤il, bedenin yok oldu¤una inand›klar›ndan ölen kifliden ayr›lma düflüncesine karfl› ç›karlar. Bu nedenle,
matemleri süreklidir ve bu gerçek, üzüntüden üzüntüye do¤ru hareket eden dairesel bir yap›yla gösterilir.
Öte yandan kad›n a¤›t yazarlar›n›n ölünün yerini dolduracak bir fley bulamamalar›, Freud’un “Mourning
and Melancholia” (1917) adl› makalesindeki ifadelerinden esinlenen baz› elefltirmenler taraf›ndan
melankolinin belirgin bir göstergesi olarak yorumlan›r. Bir di¤er ayr›m da kad›n a¤›t yazarlar›n›n a¤›t› kendilerini
ölünün varisi olarak iddia etmek için kullanabilecekleri bir araç olarak görmemeleridir. Bu çal›flma,
kad›n flairler taraf›ndan yaz›lan a¤›tlarda görülen matemin bir incelemesidir. Mevcut çal›flma, ‹ngiliz
yazar Emily Brontë’nin “Remembrance” bafll›kl› fliiri ile ve Amerikal› yazar Elizabeth Bishop’un “North
Haven” bafll›kl› fliirini inceleyerek Anglo-Amerikan kad›n flairlerin fliirlerindeki matem temsilleri hakk›ndaki
tart›flmalara katk›da bulunmay› amaçlamaktad›r.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language):
Elegy is a genre which has been under the influence of the rules imposed by male poets throughout
its history. Therefore, only a little space is left for the female poets who desire to express their individuality.
However, female elegists’ contributions to the development of the genre cannot be denied because their
struggles to defy the established rules have offered tremendous varieties. Female poets, contrary to traditional
male poets, are against the idea of separation from the dead as they believe it is the corpse, not the thoughts,
which disappears when a person dies. Therefore, their mourning is continuous, which is demonstrated by
a circular structure moving from sorrow to sorrow. On the other hand, the fact that female elegists cannot
find a substitute for the deceased is interpreted as a distinct sign of melancholia by some critics inspired
by Freud’s statements in his essay “Mourning and Melancholia” (1917). Another distinction is that female
elegists do not regard elegy as a tool to claim themselves as the inheritors of the deceased. This study is an
examination of mourning in female elegies. In examining “Remembrance” and “North Haven”, the present
study aims to contribute to the discussions about the representation of female mourning in Anglo-American
women’s poetry.
FULL TEXT (PDF):
- 2