You are here

Kötülüğü Kavranabilir Kılmak: Kant’ın Teodise Üzerine Düşünceleri

Making Evil Intelligible: Kant’s Thoughts on Theodicy

Journal Name:

Publication Year:

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
As a philosopher who acquires the surrounding and bor-der of thinking as principle Kant had been possessed by the attrac-tion of this concept. Until his Religion within the Limits of Reason Alone this concept was not treated concretely, can be said that there was a concept of evil in his earlier studies implicitly or explic-itly. In this article the position of Kant’s thoughts against theodicy that is one of the ways that makes evil intelligible is going to be treated. For this reason his thoughts are going to be treated and refer to his line of change in his thoughts in the context of his two studies: Lectures on Philosophical Theology and On the Miscarriage of All Philosophical Trials in Theodicy. The main aim of this article is this: in Lectures Kant –in a narrow sense– takes evil in a perspective that projects the syncretization of Augustinian theodicy and En-lightenment’s concept of progress. But in Theodicy he talks about the impossibility of reasoning about evil for the borders of reason. This keen turn in his thought develops within the thoughts in Crit-ics and come up the thesis of “radical evil” in Religion within the Boundaries of Mere Reason.
Abstract (Original Language): 
Düşüncenin kuşatıcılığını ve sınırını ilke edinmiş bir filozof olarak Kant, kavramın çekim kuvvetine kapılmıştır. Salt Aklın Sı-nırları Dâhilinde Din adlı çalışmasına kadar olgunluk içinde somut olarak varlığını göstermese de, kötülük kavramının önceki çalışma-larında açık veya örtük bir biçimde var olduğu söylenebilir. Bu ça-lışmada Kant’ın kötülüğü anlaşılabilir kılmaya çalışmanın bir yolu olan teodise karşısındaki konumu ele alınacaktır. Bu nedenle görüş-leri Felsefi Teoloji Üzerine Dersler ve Bütün Felsefi Teodise Girişimleri-nin Başarısızlığı Üzerine çalışmaları bağlamında ele alınacak ve dü-şüncesindeki değişim çizgisine değinilecektir. Çalışmanın ulaşmayı amaçladığı sonuç ise şudur: Kant Dersler’de –dar anlamda– kötülü-ğü Augustinusçu bir teodise ile Aydınlanmacı ilerleme kavramının uzlaştırılmasını yansıtan bir perspektiften ele alır gibidir kötülüğü. Fakat Teodise’de aklın sınırları dâhilinde kötülüğe dair böyle bir akıl yürütmenin olanaksızlığından söz eder. Düşüncesindeki bu keskin dönüş Eleştiriler ile birlikte olgunlaşır ve Saf Aklın Sınırları Dahilin-de Din’de “radikal kötülük” tezi olarak ortaya çıkar.
245
271

REFERENCES

References: 

Aristoteles (1999). Eudemos'a Etik (çev. S. Babür). Ankara: Dost Kitabevi.
Aristoteles (2007). Nikomakhos'a Etik (çev. S. Babür). Ankara: BilgeSu Yayıncılık.
Augustinus (2010). İtiraflar (çev. Ç. Dürüşken). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
Augustinus (2015). İstencin Özgür Tercihi Üzerine [LA] (çev. M. Topuz). İstanbul: Say Yayınları.
Bernstein, R. J. (2010). Radikal Kötülük (çev. N. Erdoğan). İstanbul: Varlık Yayın-ları.
Formosa, P. (2007). Kant on the Radical Evil of Human Nature. Philosophical Forum, 38 (3), 221-45.
Hesiodos (1991). Hesiodos: Eseri ve Kaynakları (çev. S. Eyuboğlu & A. Erhat). Anka-ra: Türk Tarih Kurumu.
Hume, D. (2004). Din Üstüne (çev. M. Tunçay). Ankara: İmge Kitabevi.
Jaeger, M. (2011). İlk Yunan Filozoflarında Tanrı Düşüncesi (çev. G. Ayas). İstanbul: İthaki Yayınları.
Kant, I. (1978). Lectures on Philosophical Theology [TL] (trans. A. W. Wood & G. M. Clark). Ithaca: Cornell University Press.
Kant, I. (1999). Pratik Aklın Eleştirisi [PAE] (çev. İ. Kuçuradi & Ü. Gökberk & F. Akatlı). Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları.
Kant, I. (2007). Lectures on Pedagogy [LP]. Anthropology, History, and Education (eds. G. Zöller & R. B. Louden). Cambridge: Cambridge University Press, 434-86.
Kant, I. (1998a). On the Miscarriage of All Philosophical Ttrials in Theodicy [TD]. Religion within the Boundaries of Mere Reason and Other Writings (eds. A. W. Wood & G. di Giovanni). Cambridge: Cambridge University Press, 15-31.
Kant, I. (1998b). Religion within the Boundaries of Mere Reason and Other Writings [Din] (eds. A. W. Wood & G. di Giovanni). Cambridge: Cambridge Univer-sity Press.
Kramer, S. N. (2002). Tarih Sümer’de Başlar (çev. H. Koyukan). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
Kranz, W. (1994). Antik Felsefe (çev. S. Y. Baydur), İstanbul: Sosyal Yayınlar.
Kötülüğü Kavranabilir Kılmak: Kant'ın Teodise Üzerine Düşünceleri
Leibniz, G. W. (2009). Theodicee ya da Yanrının Haklı Kılınması (çev. L. Özşar). Bursa: Biblos Kitabevi.
Louden, B. R. (2002). Kant’s Impure Ethics. Oxford: Oxford University Press.
Neiman, S. (2006). Modern Düşüncede Kötülük (çev. A. Sargüney, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Platon (2003). Devlet. (çev. S. Eyuboğlu & M. A. Cimcoz). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
Platon (2010). Diyaloglar (çev. T. Aktürel vd.). İstanbul: Remzi Kitabevi.
Russell, J. B. (1999). Şeytan: Antikiteden İlkel Hıristiyanlığa Kötülük Tasarımı (çev. N. Plümer). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
Russell, J. B.. (2000). İblis: Erken Dönem Hristiyan Geleneği (çev. A. Fethi). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com