Buradasınız

XVI. YÜZYILA KADAR TÜRKĐYE VE TÜRKMENYA ADININ BATI DÜNYASINDA KULLANIMI VE SINIRLARI

THE USE AND BORDERS OF THE NAME OF TURKEY AND TURKMENIA IN THE WESTERN WORLD UNTIL THE XVIth CENTURY

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
The term “Turkey” which had firstly been used in Byzantium sources for the territories that are in the North of Turkestan and Caucasus to denote the regions in which Turks were living, started to be used for Anatolia in Latin sources by the XIIth century. The borders of Turkey which was firstly comprising a narrow area extending from Denizli to Karaman took the shape of almost today’s form in a few centuries. It is understood that the demographical and cultural changes had an important role in the emergence and spread of the usage of the term “Turkey” to denote Anatolia. In addition to this, the facts that the name of Turkey had firstly denoted the area between Denizli and Karaman which were the heartland of Anatolian Seljukids and Western Anatolia had been added to that region only after the period in which the activities of Turkomans reached to the highest level show that the political power had been decisive in the spread of the term “Turkey”. That point is being observed in the progressing years with the border of Turkiye inclusion of Arabia and Aegean islands . In this work, the time of emergence of the name “Turkey” and the developing process of it until XVIth century will be examined.
Abstract (Original Language): 
Đlk olarak Bizans kaynaklarında Türklerin yasadıkları bölgeleri ifade etmek üzere Türkistan ve Kafkasların kuzeyindeki sahalar için kullanılan Türkiye tabiri, XII. Yüzyıla gelindiğinde Latince kaynaklarda Anadolu için kullanılmaya baslanmıstır. Đlk önce Denizli’den Karaman’a kadar uzanan küçük bir sahayı içine alan Türkiye’nin sınırları ilerleyen birkaç yüzyıl içinde neredeyse bugünkü haline gelmistir. Anadolu’yu ifade etmek için Türkiye tabirinin kullanılmaya baslanması ve gelismesinde Anadolu’daki demografik ve kültürel değisimin önemli bir yer tuttuğu anlasılmaktadır. Bununla birlikte Türkiye adının ilk olarak Anadolu Selçuklu idaresinin kalbi olan Denizli ile Karaman arasındaki sahayı ifade etmesi, Batı Anadolu’nun ise ancak bölgedeki Türkmen faaliyetlerinin doruk noktasına eristiği bir dönemden sonra bu sınırların içine katılması, Türkiye tabirinin gelismesinde siyasi kudretin belirleyici olduğunu göstermektedir. Bu husus ilerleyen yıllarda Türkiye sınırlarının Arabistan ve Ege adalarını da içine almasıyla da kendini belli etmektedir. Çalısmada Türkiye adının ne zaman ortaya çıktığı ve XVI. yüzyıla kadar nasıl bir gelisme kaydettiği incelenecektir.
63
82

REFERENCES

References: 

ALTAN, E., Đkinci Haçlı Seferi, TTK Yay., Ankara 2003.
Annales Ecclesiastici, Vol. XXII, Parisiis, 1870.
Annales Ecclesiastici, Vol. XXXI, Parisiis, 1877.
Annales Ecclesiastici, Vol.XXIX, Parisiis, 1880.
Annales Minorum, T. III, Romae, 1732.
Annales Minorum, T. VII, Romae, 1783.
BARKAN, Ö.L., “Kolonizatör Türk Dervisleri”, Türkler Ansiklopedisi, C.9,
Ankara, 2000, s. 133-152.
BAYKARA, T., “Doğu Anadolu= Türkmenia”, Türk Kültürü Arastırmaları,
Akademi Yay, Đzmir, 1997, s.66-69.
BEAZLEY, C.R., The Dawn of Modern Geography, Vol. II, London 1902.
Bertrandon de la Broquiere’in Denizasırı Seyahati, (Çev. Đ. Arda), Eren Yay.,
Đstanbul, 2000.
Book of Knowledge, written by a Spanish Fransiscan, (Ed.M.J. de la Espada),
(Trans. C. Markham), Hakluyt Society, London, 1912.
BRYER, A.; “Greeks and Türkmens: The Pontic Exception”, Dumbarton Oaks
Papers, Vol. 29, 1975, s. 113-148.
CAHEN, C.; Osmanlılardan Önce Anadolu’da Türkler, (Çev. Y. Moran), E
Yay., Đstanbul, 1997.
83 T. Baykara, “Doğu Anadolu= Türkmenia”, Türk Kültürü Arastırmaları, Akademi Yay., Đzmir,
1997, s. 68, 69.
79
Türkiyat Mecmuası, C. 22/Güz, 2012
Christoph Bondelmontii Florentini, Librum Insularum Archipelagi, Lipsiae et
Berolini, 1824.
Constantin Porphrogenitus, De Aministrando Imperio, (Grek Text Ed. Gy.
Moravcsik), (English Trans. R.J.H. Jenkins), Dumbarton Oaks Publ.,
Washington, 1967.
Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae, (Ed. B.G. Niebuhri), Theophylactus
Simocatta et Genesius, Bonnae, 1834.
Doğu’da Venedik Elçileri, (Çev. ve Notlar, Tufan Gündüz), Yeditepe Yay.,
Đstanbul 2006.
Early Voyages and Travels to Russia and Persia, (Ed. E.D. Morgan-C.H.
Coote), Vol. II, Hakluyt Society, New York 1886.
FLEET, K.; “The Treaty of 1387 between Murat I and the Genoese”, Bulletin of
the School of Oriental and African Studies, Vol.56/No.1, 1993, s.13-33.
FLEET, K.; European and Islamic Trade in the Early Ottoman State,
Cambridge UP, 1999
Francesco Balducci Pegolotti, La Pratica Della Mercatura, (Ed. A. Evans,
Cambridge) 1936.
GEUFFROY, A., Aulae Turcicae, Ottomanique Đmperii Descriptio, Basileae,
1577.
GÜL, M.; “XIII-XIV. Yüzyıllarda Anadolu Türkleri ile Trabzon Đmparatorluğu
Arasındaki Đliskiler”, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, C.13, S.2,
2003, s.421-437.
Historia del Gran Tamorlan e Itinerario y Enarracion del Viage y Relacion de
la Embajada que Rut Gonzales de Clavijo, Madrid, 1782.
Hojeniye Gosta Vasilya (1465–1466), pod redaktsiyeyu Arhimandrita Lesnida,
Provoslavnogo Palestinskago Obsçestva, Tom II, Vıpusk Tretiy,
Sanktpeterburg, 1884.
Ioannes Kinnamos’un Historia’sı, (Haz. I. Demirkent), TTK Yay., Ankara,
2001.
JONES, A.H.M.; “The Greeks under the Roman Empire”, Dumbarton Oaks
Papers, Vol.17, 1963, s.3-19
Josaphat Barbaro, Anadolu’ya ve Đran’a Seyahat, (Çev. T. Gündüz), Yeditepe
Yay., Đstanbul, 2005.
80
Türkiyat Mecmuası, C. 22/Güz, 2012
KAFALI, M., “Anadolu’nun Fethi ve Türklesmesi”, Türkler Ansiklopedisi, C.
VI, Ankara, 2002, s. 177-193.
KOCA, S., “Diyar-ı Rum’un (Roma Ülkesi=Anadolu) Türkiye Haline
Gelmesinde Türk Kültürünün Rolü”, Türkiyat Arastırmaları Dergisi,
S.23/Bahar, 2008, s.1-53.
Le Voyage d’Outremer de Bertrandon De La Broquiere, publ. Et annote Ch.
Schefer, Paris, 1892.
Ludolphus de Sudheim, “De Itinere Terre Sanctae”, Archives de L’Orient Latin,
Tome II, Paris 1884, s. 305-378.
Marinus Sanutus Torsellus, Liber Secretorum Fidelum Crucis super Terrae
Sancrae Recupertione et Conservatione, (basım yeri yok), 1611.
Monumenta Germaniae Historica, Scriptores Nova Series, Tomus V, Berlin,
1928.
Monumenta Germaniae Historica, Scriptores Tomus XXIV, Leipzig, 1925.
Monumenta Germaniae Historica, Scriptores, Tomus XVII, Hannoverae, 1861.
Monumenta Germaniae Historica, Scriptorum, Tomus XXVI, Hannoverae,
1882.
Narrative of the Embassy of Ruy Gonzales de Clavijo to the Court of Timour at
Samarcand 1403–1405, (Trans. R.M. Clements), London, 1859.
Niketas Khoniates, Historia (Ioannes ve Manuel Komnenos Devirleri), (Çev. F.
Isıltan), TTK Yay, Ankara, 1995.
Patrologiae Cursus Completus Series Graeca Posterior, Tomus CXLVIII,
Parisina, 1865.
Patrologiae Cursus Completus Series Graeca Posterior, Tomus CXLVIII,
Parisina, 1865.
Patrologiae Cursus Completus, Series Graeca Posterior, Tomus CLVIII,
Parisina 1866.
Patrologiae Cursus Completus, Series Latina, Tomus CLXXXV, Parisina,
1860.
Peregrinationes Medii Aevi Quatutor, ed. J.C.M. Laurent, Leipzig 1864.
Purchas his Pilgrime or Relations of the World and the Religions Observe in all
Ages and Places, London, 1614.
81
Türkiyat Mecmuası, C. 22/Güz, 2012
Recueil des Historiens des Croisades, Documents Armeniens, Tome II, Paris
1906.
ROCKHILL, W.W.; The Journey of William von Roubruck to Eastern Parts of
the World 1253–1255, Hakluyt Society, London 1900.
Roger Bacon, Opus Maius, Ed. J.H. Bridges, Vol.I, Oxford 1900.
RÖHRĐCHT, R., Lettres de Ricoldo de Monte Croce, Archives de L’Orient
Latin, Tome II, Paris 1884, s. 258-296.
SETTON, K.M., The Papacy And the Levant, Vol.I, Philadelphia 1976.
Simon de Saint Quentin, Bir Kesisin Anılarında Tatarlar ve Anadolu,
(Latinceden çeviren E. Özbayoğlu), Doğu Akdeniz Kültür ve Tarih
Arastırmaları Vakfı, Antalya 2006.
TABOV, Y., “Turtsiya na Kartah Evropı 1570-1700g.”, Sbornik Statey po
Novoy Hronologii, Vıpusk 8/2009, s.1-26
TELLĐOĞLU, Đ., Osmanlı Hakimiyetine Kadar Doğu Karadeniz’de Türkler,
Serander Yay., Trabzon 2004.
The Bondage and Travels of Johann Schiltberger, Ed. J.B. Bruun, Hakluyt
Society, London, 1879.
The Book of Ser Marco Polo, translated and noted H. Yule, Vol.I, Hakluyt
Society, London 1903.
The Chronicle of Theophanes Confessor, translation and edited C. Mango and
R. Scott, Clarendon Press, Oxford 1997.
The Principal Navigations Voyages Traffiques Discoveries of the English
Nation, by Richard Hakluyt, Vol.III, Glaskow 1903.
TOGAN, Z.V.; Umumi Türk Tarihine Giris, Enderun Kitabevi 1981.
TURAN, O.; “Selçuklular ve Beylikler Döneminde Anadolu”, Đslam Tarihi
Kültürü ve Medeniyeti, ed. P.M. Hold vd., Kitabevi yay, Đstanbul 1997, ss.241-
269.
TURAN, O.; Selçuklular ve Türk-Đslam Medeniyeti, Boğaziçi yay, Đstanbul
1999.
TURAN, O.; Selçuklular Zamanında Türkiye, Ötüken Yay., Đstanbul, 2004.
82
Türkiyat Mecmuası, C. 22/Güz, 2012
TURAN, S., “Moğolların Anadolu’yu Đstilası Sonrası Batı Anadolu’da Türkmen
Tarzında Sekillenme”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, S.29,
2011, s. 185-194.
VRYONIS, S., “Bir Dünya Uygarlığı Bizans”, (Çev. Z. Biliz), Cogito, S.17,
1999, s. 37-48.
VRYONIS, S., “Nomadization and Islamization in Asia Minor”, Dumbarton
Oaks Papers, Vol.29, 1975, s.41-71.
VRYONIS, S., “The Decline of Byzantine Civilization in Asia Minor Eleventh-
Fifteenth Century”, Dumbarton Oaks Papers, Vol.29, 1975, s.351-356.
VRYONIS, S., The Decline of Medieval Hellenism in Asia Minor and the
Process of Islamization from the Eleventh through the Fifteenth Century,
University of California Press 1971.
WITTEK, P., Mentese Beyliği, (Çev. O.S. Gökyay), TTK Yay., Ankara, 1999.
WOLFF, R.L.; “Romania: The Latin Empire of Constantinople”, Speculum,
Vol.XXIII/No.1, 1948, s.1-34.
YINANÇ, M.H.; Türkiye Tarihi Selçuklular Devri, Đstanbul Üniversitesi Yay.,
Đstanbul, 1944.
ZACHARIADOU, E.A.; “Trabzon ve Türkler”, (Çev. M. Keçis), OTAM, S. 22,
2007,s.221-241.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com