THE EFFECT OF RELIGIOUS PRACTICES IN ISLAM TO THE SOCIAL SOLIDARITY
Journal Name:
- The Journal of Academic Social Science Studies
Key Words:
Keywords (Original Language):
| Author Name | University of Author | Faculty of Author |
|---|---|---|
Abstract (2. Language):
All religions aim to create a strong bond among the believers and to ensure a social integration. Religions associate the believers in an atmosphere of faith and values system. In this sense religious practices play a great role to provide social aid and social solidarity. Islam aims to provide the social solidarity with its principals of faith and practice.
When we examine the religious practices in Islam we see that each practice includes both individual and social meanings. Religious practices aim to establish a strong relationship between believer and God in one hand. In other hand these practices constitute a consolidation among believers. With their psychological dimension religious
practices gain conscious of responsibility and autocontrol to the individuals. Permanent
religious practices cause to establish and strengthen the moral values in individual. With
their social dimension especially commonly fulfilled practices unite the believers around
the same maning and emotion. And this situation reveals a social solidarity among the
society. Most tangible example of esprit de corps among muslims is “prayer”. As the
prayer is fullfilled five times in a day commonly it eradicate all differences and unify the
believers. The religious practices like past, pilgrimage, alms and sacrifice constitute the
main dynamics of social solidarity and social aid in muslim societies.
In this study it will be evaluated the social aspect of religion, social aid and
social solidarity in Islam and major religious practices that provide the social aid and
solidarity. In this sense it will be examinated the prayer and mosques, past and
pilgrimage, under the title of “social solidarity” and alms, sacrifice and atonements
under the title of social aid.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language):
Her din, inananları arasında kuvvetli bir bağ oluşturmayı ve bir toplumsal bütünleşme sağlamayı hedeflemektedir. Dinler mensuplarını bir inanç ve değerler sistemi etrafında birleştirmektedir. Bu birliktelik dini pratiklerle pekiştirilmektedir. Bu anlamda dini pratikler toplumsal yardımlaşma ve toplumsal dayanışmanın sağlanmasında önemli rol oynarlar. İslam dini de ortaya koymuş olduğu inanç ve ibadet esaslarıyla toplumsal dayanışmanın sağlanmasını hedeflemektedir.
İslam’daki ibadetleri incelediğimizde her pratiğin bireysel ve toplumsal anlamlar içerdiğini görmekteyiz. İbadetler bir taraftan mümin ile Allah arasında kuvvetli bir bağ oluşturmayı hedeflerken diğer taraftan inananlar arasında bir bütünleşme tesis etmektedir. Psikolojik yönüyle ibadetler bireylere sorumluluk bilinci ve otokontrol kazandırmaktadır. Devamlı yerine getirilen dini pratikler ahlaki değerlerin kişide yerleşmesini ve pekişmesini sağlamaktadır. Sosyal yönüyle ise özellikle topluca yerine getirilen ibadetler inananları aynı anlam ve duygu etrafında birleştirmektedir. Bu da toplum içerisinde bir dayanışmayı ortaya çıkarmaktadır. Müslümanlar arasındaki birlik ruhunun en somut örneği namazdır. Günde beş kere toplu olarak yerine getirilen namaz tüm farkları ortadan kaldırarak inananları bir araya toplamaktadır. Oruç, hac, zekat, kurban gibi ibadetler Müslüman toplumlarda sosyal dayanışma ve yardımlaşmanın temel dinamiklerini teşkil etmektedir.
Bu çalışmada dinin toplumsal boyutu ile İslam’da sosyal yardımlaşma ve dayanışma anlayışı ve bunları gerçekleştiren başlıca ibadetler din sosyolojisi bağlamında değerlendirilecektir. Bu bağlamda namaz ve camiler, oruç ve hac toplumsal dayanışma başlığı altında, zekat, kurban ve kefaretler toplumsal yardımlaşma başlığı altında ele alınacaktır.
FULL TEXT (PDF):
- 1