Buradasınız

TÜRKİYE’DE AİLE EĞİTİMİ KONUSUNDA YAPILAN TEZ ÇALIŞMALARININ İNCELENMESİ

THE INVESTIGATION OF THESIS ABOUT FAMILY EDUCATION IN TURKEY

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
In this research the tematic ranges of the thesis related to the family education in Turkey are analyzed. 83 theses consisting of 6 compiling studies, 20 scanning models and 57 experimental studies related to the family education between the years of 1990-2014 are included in the research in which scanning model is used. As a a result of the theses in which document analysis method is used, it can be realized that 57 master, 2 Medical Specialization and 24 doctorate theses has been reached, family education focus of the studies showed that between the years of 2006-2012. The most studied topics of these studies are training of families with disabled children It is followed by the trainings for families with children aged 0-6, attending primary and secondary education and patient child/person it has been determined that for parents of gifted children performed two studies in recent years, there is only one study related to family education about the child abuse and children working on the streets. New researches about family education especially about disadvantaged families are needed.
Abstract (Original Language): 
Bu araştırmada Türkiye’de aile eğitimi konusunda yapılan tez çalışmalarının tematik dağılımları incelenmiştir. Tarama modelinin kullanıldığı araştırmaya 1990-2014 yılları arasında aile eğitimi ile ilgili yapılan 6 derleme, 20 tarama, 57 deneysel çalışma olmak üzere 83 tez çalışması dahil edilmiştir. Doküman analiz tekniği kullanılarak yapılan araştırma sonucunda; 57 Yüksek Lisans, 2 Tıpta Uzmanlık ve 24 Doktora tezine ulaşılmış, aile eğitimine yönelik çalışmaların 2006-2012 yılları arasında yoğunlaştığı görülmüştür. Yapılan çalışmalarda en fazla incelenen konunun engelli çocuğa sahip ailelere yönelik yapılan eğitimler olduğu bulunmuştur. Sonra sırasıyla 0-6 yaş grubu çocuğa sahip ailelere yönelik yapılan eğitimler, ilköğretim ve ortaöğretim döneminde çocuğu olan ailelere yönelik yapılan eğitimler ile hasta çocuk-bireye sahip ailelere yönelik yapılan eğitimlerin yer aldığı görülmektedir. Üstün yetenekli çocukların ailelerine yönelik son yıllarda iki çalışmanın yapıldığı, sokakta çalışan çocuklar ile çocuk istismarı konusunda aile eğitimine yönelik sadece birer çalışmanın yer aldığı belirlenmiştir. Dezavantajlı aileler başta olmak üzere aile eğitimi konusunda yeni araştırmalara ihtiyaç duyulmaktadır.
158
170

REFERENCES

References: 

Atabey, D. (2008). Yönetici Öğretmen Aile İletişim ve İşbirliği Aracı Geçerlilik Güvenirlilik Çalışması ve Okul
Öncesi Eğitim Kurumlarındaki Yönetici, Öğretmenler ile Aileler Arasındaki İletişim ve İşbirliğinin Yönetici,
Öğretmeni Aile Bakış Açısına Göre İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü,
Ankara
Aydın, M. (2000). Kurumlar Sosyolojisi 2. Baskı Ankara: Vadi Yayınları.
Bahar, H.İ. (2009). Sosyoloji. 3. Baskı Ankara: Uşak Yayınları
Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri.
Ankara: Pegem A Yayıncılık
Catron, C. and Allen, J. (2003). “Partnerships with Parents” Early Chıldhood Curriculum ACreative Play Model.
New Jersey Colombus :Merrill Prentice Hall Upper Saddle River.
Duman, N. (2005). Aile Tedavisinde Etik İlkeler ve Terapistin Tutumu. Aile Danışmanlığı El Kitabı. Arıkan,
Çiğdem;Aliye Mavili Aktaş; Sunay İl ve Diğerleri. s.107-116. Ankara: Başbakanlık Sosyal Hizmetler Ve Çocuk
Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü Eğitim Merkezi Başkanlığı-Hacettepe Üniversitesi Aile Hizmetleri Uygulama
Ve Araştırma Merkezi (AHUM) Müdürlüğü.
Erkan, S. (2010). Aile ve Aile Eğitimi İle İlgili Temel Kavramlar. Z.F. Temel (Ed) Aile Eğitimi ve Erken Çocukluk
Eğitiminde Aile Katılımı Çalışmaları. Ankara: Anı Yayıncılık
Fitzpatrick, M.A. ve Badzinski, D.M. (1985). All In The Family: Interpersonal Communication in Kin Relationships.
M.L. Knapp (Ed.). Handbook of Interpersonal Communication. Beverly Hills, CA: Sage.
Koçak, A., Özensel, E., Bozgeyikli, H. Ve ark. (2010). Türkiye’de Aile Değerleri Araştırması. Ankara Aile ve Sosyal
Araştırma Genel Müdürlüğü. Çözüm Araştırma Eğitim ve Danışmanlık.
Minuchin, S. (1974). Families & Family Therapy. Cambridge: Harvard University Press.
Nichols, M.P., and Schwartz R. C.. (1997). Family Therapy:Concepts and Methods. USA: Allyn and Bacon.
Özgüven, İ. E. (2001). Ailede İletişim Ve Yaşam, Ankara: PDREM Yayınları.
Peterson R. (2009). Families First-Keys to Successful Family Functioning: Communication. [Elektronik Sürüm]
http://pubs.ext.vt.edu/350/350092/350092.html
Tezel Şahin F. ve Özyürek A. (2010). Anne Baba Eğitimi ve Okul öncesinde Aile Katılımı. İstanbul: Morpa Kültür
Yayınları.
Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi
Journal of Research in Education and Teaching
Şubat 2015 Cilt:4 Sayı: 1 Makale No: 16 ISSN: 2146-9199
170
Turan, N.(1999). Sosyal Kişisel Çalışma: Birey ve Aile İçin Sosyal Hizmet. [Gözden Geçirilmiş İkinci Baskı]. Ed: Veli
Duyan. Ankara: 1999.
Üstünoğlu, Ü. (1991). Okulöncesi Dönemdeki Aile Eğitiminde Benimsenebilecek Farklı Yaklaşımlar. Anadolu
Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 1(2),121-133
Yılmaz, N. Biçer, M. ve Çizikçi, A. (1990). Okul Öncesi Öğretmen Kılavuz Kitabı. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
Yörükoğlu, A. (1989). Değişen Toplumda Aile ve Çocuk. 3. Baskı. İstanbul: Özgür Yayın-Dağıtım
Zembat, R. ve Unutkan, Ö. (2001). Okul Öncesi Dönemde Çocuğun Sosyalleşmesinde Ailenin Yeri. İstanbul: Ya-
Pa Yayınları.
Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi. Erişim tarihi 15.09.2014 www.tuik.gov.tr

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com