Binbaşıoğlu, C. (1999). Cumhuriyet Dönemi Eğitim Bilimleri Tarihi, (Öğretmen Hüseyin Hüsnü Tekışık Eğitim Araştırma-Geliştirme Merkezi Yayını), Ankara.
Binbaşıoğlu, C. (2005). Türk Eğitim Düşüncesi Tarihi, Anı, Ankara.
Bolay, S. H. (1990). Felsefî Doktrinler Sözlüğü, Akçağ, Ankara.
Celkan, H.Y., (2006) “Bir Düşünür ve Eğitimci Olarak Ziya Gökalp”. Gazi Üniversitesi (Ed.), Atatürk Döneminden Günümüze Cumhuriyetin Eğitim Felsefesi ve Uygulamaları Sempozyumu: 16-17 Mart 2006, (Gazi Üniversitesi rektörlüğü Yayını), Ankara, s. 53-69.
Cramer, J.F. ve Browne, G.S.(1977). Çağdaş Eğitim, (Devlet Kitapları), İstanbul.
Çengel, Y.A., (2006). “AB Sürecinde Eğitimin Modern Dünya Standartlarına Çıkarılması”. Türk Eğitim Sen (Ed.), Türk Eğitim Sisteminde yeni Paradigma Arayışları Sempozyumu: 4-5 Kasım 2006, Ankara, s. 195-217.
Çetin, H., (2003). Modernleşme Ve Türkiye’de Modernleşme Krizleri, Siyasal, Ankara.
Debray, R. (1999). “Cumhuriyetçi Misiniz, Demokrat mı?”. A. ARSLAN, İslam, Demokrasi ve Türkiye, Vadi, İstanbul, s. 243-267.
Doğan, H. (1972), Orta Öğretim Programındaki Yönelmeler (1924-1970). İstanbul: ME Basımevi.
Duruhan, K. (1998). Çağdaş Türk Eğitiminde Bireycilik ve Toplumculuk, (Basılmamış Doktora Tezi), Malatya.
Eskicumalı, A. (2002). “Eğitim, Öğretim ve Öğretmenlik Mesleği”. Y. ÖZDEN (Ed.), Öğretmenlik Mesleğine Giriş, Pegem, Ankara, s. 1-31.
Güler, A. (2004), Türk Eğitim Politikasının Tarihsel Süreci. Ankara: Yeryüzü.
Hesapçıoğlu, M., Öğretim İlke Ve Yöntemleri, Beta , İstanbul 1998.
Hesapçıoğlu, M. (2004) “Eğitim Nedir?”. Cumhuriyet, 30 Nisan, s. 2.
Hesapçıoğlu, M. ve Akdağ, B. (2005). “Eğitimin Felsefî Temelleri”. M. Gürsel ve M. Hesapçıoğlu (Ed.), Öğretmenlik Mesleğine Giriş, Eğitim Kitabevi, Konya, s. 179-212.
Hesapçıoğlu, M., “Cumhuriyet Döneminde Türkiye’de Eğitim Plânlaması Çalışmaları: Bir
138
Değerlendirme”. M. Hesapçıoğlu / A. Durmuş (Ed.) (2006), Türkiye’de Eğitim Bilimleri: Bir Bilanço Denemesi. Ankara: Nobel, (S. 107-124).
Hesapçıoğlu, M. (2008), Öğretim İlke ve Yöntemleri. Eğitim Programları ve Öğretim. Ankara: Nobel.
Honer, S.M., Hunt, T.C. ve Okholm, D.L. (2003). Felsefeye Çağrı, İmge Yayınları, Ankara.
Kafadar, O. (1977), Türk Eğitim Düşüncesinde Batılılaşma. Ankara: Vadi.
Kahraman, H.B. (2007). “Vicdanla Akıl Arasında Türkiye”. Radikal 2, 18 Mart, , s. 3.
Leif, J. Ve Rustin, G. (1974) Pedagoji Doktrinleri Açısından Genel Pedagoji, Millî Eğitim Basımevi, Ankara.
Medici, A. (1972). Yeni Eğitim,Varlık, İstanbul.
Öymen, H.R. (1979). Eğitime Giriş I, (ME Basımevi), Ankara.
Öz, M., Kayaalp, S. ve Derçin, A. (2004). Liseler İçin Felsefe Tarihi Ders Kitabı, (Devlet Kitapları), İstanbul.
Rowe, A.J. (2007). Yaratıcı Zekâ, Prestij, İstanbul.
Sungur, N. (2001). Yaratıcı Okul, Düşünen Sınıflar, Evrim, İstanbul.
Şişman, M. (2006). “Eğitimde Demokrasi ve Sosyal Adalet: Türkiye Eğitim Sistemi’nin Değişmeyen Miti” Eğitim Bir Sen (Ed.), Türk Eğitim Sisteminde Yeni Paradigma Arayışları Sempozyumu: 4-5 Kasım 2006. Bildiriler Kitabı, Ankara, s. 291-305.
Tekışık, H.H. / Karabıyık, E.Ü. (Ed.) (1986), Millî Eğitimle İlgili Kanunlar. Ankara: Üner Yayınları.
Tunç, M.Ş. (1950). Psikoloji Dersleri. (Terbiye Bakımından), (İÜ Edebiyat Fakültesi Yayını), İstanbul.
Türkoğlu, A. / Sarı, M. (2006), “Cumhuriyetten Günümüze Program Geliştirme Çalışmaları”. M. Hesapçıoğlu / A. Durmuş (Ed.) (2006), Türkiye’de Eğitim Bilimleri: Bir Bilanço Denemesi. Ankara: Nobel.
Ülken, H.Z. (1967). Eğitim Felsefesi, Millî Eğitim Basımevi, İstanbul.
Varış, F. (1985). Eğitim Bilimine Giriş, (AÜ Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayını), Ankara.
Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com
