You are here

5-6 YAŞ ÇOCUKLARININ AKRAN İLİŞKİLERİ, OKULA UYUM DÜZEYLERİ VE SOSYAL KONUMLARI ARASINDAKİ İLİŞKİLERİN İZLENMESİ

Share
FOLLOWING RELATIONS OF 5-6 YEAR-OLD CHILDREN IN TERMS OF PEER RELATIONSHIPS, SCHOOL ADJUSTMENT AND SOCIOMETRIC STATUS LEVELS
Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author

Journal Name:

Volume:

Publication Year:

Number:

Sayfa Aralığı:: 
26-46

Publication Language:

Abstract (Original Language): 
Araştırmanın amacı, okul öncesi eğitime devam eden 5-6 yaş çocuklarının akran ilişkileri, sosyal konumları ve okula uyum düzeylerinin eğitim-öğretim yılı içerisinde değişiklik gösterip göstermediğinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini, 2010-2011 eğitim-öğretim yılında Denizli ili merkezinde, Serinhisar ve Tavas ilçelerinde okul öncesi eğitimi almaya devam eden 175( 91 kız, 84 erkek) çocuk ve 12 anaokulu öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada, Ladd ve Profilet Çocuk Davranış Ölçeği, Akran Şiddetine Maruz Kalma Ölçeği, 5-6 Yaş Çocukları İçin Okul Uyumu Öğretmen Değerlendirme Ölçeği ve Resimli Sosyometri Ölçeği kullanılmıştır. Veri analizinde; ilişkili örneklemler için tek faktörlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Araştırmanın genel sonuçlarına göre, akran ilişkileri, sosyal konum düzeyleri, okula uyum düzeylerinin eğitim-öğretim yılı içinde artış gösterdiği bulunmuştur.
Abstract (2. Language): 
In this study purpose includes examining whether or not the peer relationships, sociometric status and school adjustment levels of 5-6 year-old children, who attend preschool education, change within the school year. The sample group of the study is consisted of 175 (91 girls, 84 boys) children, who attend preschool education in the city center of Denizli and districts of Serinhisar and Tavas within the school year of 2010-2011, and 12 kindergarten teachers. Ladd and Profilet Child Behavior Scale, Peer Victimization Scale, Teacher Assessment Scale of School Adjustment for 5-6 year-old children, Picture Sociometry Scale and Social Skills Observation Form” were used as data collection tools in the study. During the analysis of the data, one-way analysis of variance (ANOVA) was used. According to the general results of the study, ıt was found out that peer relationships, levels of sociometric status and school adjustment levels increased within the school year.

Keywords (Original Language):

REFERENCES

References: 

Balkaya, İ. ve Tuğrul, B. “Anaokulun Yeni Başlayan
Çocukların Okula Uyum Süreçlerini
Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi” Ankara:
Hacettepe Üniversitesi Ev Ekonomisi Yüksek
Okulları Yayınları, 2, 145.
Bradley, K. D. (2001). “Group Entry Strategies
as Socially Excluded Children as a Fuction
of Sex, Ethnicity and Sociometric Status”
(Unpublished Phd. Thesis). The University
of Texas. USA.
Chen, X., Chang, L., He, Y. and Liu, H. (2005).
“The Peer Group as a Context: Moderating
Effects on Relations Between Maternal Parenting
and Social and School Adjusment
in Chinese Children” Child Development,
2, 76, 417-434.
Çetin, F., Alpa-Bilbay, A. ve Albayrak-Kaymak,
D. (2003). “Araştırmadan Uygulamaya
Çocuklarda Sosyal Beceriler: Grup Eğitimi”
İstanbul: Epsilon Yayınları.
Denham, S. A., Blair, K.A., De Mulder, E.,
Levitas, J., Sawyer, K., Major, S. A. and
Patrick, Q. (2003). “Preschool Emotional
Competence: Pathway to Social Competence?”
Child Development, 74, 1, 238-256.
46
UHBAB
www.uhbabdergisi.com
Uluslararası Hakemli Beşeri ve Akademik Bilimler Dergisi
Ocak/Şubat/Mart Kış Dönemi Cilt: 2 Sayı: 3 Yıl:2013 Jel Kodu: I
ID:32
Erwin, P. (2000). “Çocuklukta ve Ergenlikte
Arkadaşlık” (Çev. Osman Akınhay). İstanbul:
Alfa Kitabevi.
Green, V. A., Cillesen, A. H. N., Rechis, R.,
Patterson, M. M. and Hughes, J. M. (2008).
“Social Problem Solving and Strategy Use
in Young Children” The Journal of Genetic
Psychology, 169, 1, 92-112.
Gülay, H. (2008). “5-6 Yaş Çocuklarına Yönelik
Akran İlişkileri Ölçeklerinin Geçerlik Güvenirlik
Çalışmaları ve Akran İlişkilerinin
Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi”
Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim
Bilimleri Enstitüsü. İstanbul.
Gülay, H. (2010). “Okul Öncesi Dönemde Akran
İlişkileri” Ankara: Pegem Akademi.
Hortaçsu, N. (2003). “İnsan İlişkileri” Ankara:
İmge Kitabevi.
Ladd, G. W., Kochenderfer, B. J. and Goleman,
C. C. (1997). “Classroom Peer Acceptance,
Friendship and Victimization: Distinct Relational
Systems That Contribute Uniquely
to Children’s School Adjustment?” Child
Development, 6, 69, 1181-1197.
Mendez, J. L. Fantuzzo, J. and Cicchetti,
D. (2002). “Profiles of Social Competence
Among Low-Income African-American
Preschool Children” Child Development,
73, 4, 1085- 1100.
Oktay A. (2000). “Yaşamın Sihirli Yılları: Okulöncesi
Dönem (2. Baskı)” İstanbul: Epsilon
Yayınları.
Önder, A. ve Gülay, H. (2010). “5-6 Yaş Çocukları
İçin Okula Uyum Öğretmen Değerlendirme
Ölçeğinin Güvenirlik ve Geçerlik Çalışması”
Uluslar Arası Online Eğitim Bilimleri Dergisi,
1, (2), 204-224. 26.03.2011 tarihinde Http://
Asosindex.Com adresinden alınmıştır.
Öztürk, A. (2008). “Okul Öncesi Eğitimin İlköğretim
1. ve 3. Sınıf Öğrencilerinin Sosyal
Becerilerine Etkisinin İncelenmesi” Yüksek
Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler
Enstitüsü. Konya.
Rowley, S. J., Sellers, R. M., Chavous, T. M.
and Smith, M. A. (1998).
“The Relationship Between Racial Identity and
Self-Esteem in African American College and
High School Students” Journal of Personality
and Social Psychology, 74, 715-724.
Yavuzer, H. (2005). “Doğum Öncesinden Ergenlik
Sonuna Çocuk Psikolojisi” İstanbul:
Remzi Kitabevi.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com