MİYASTENİYA GRAVİS TANILI OLGULARDA HLA TİPLEMESİ

Makale İçerik Bilgileri
Makale Dili: 
Türkçe
Anahtar Kelimeler: 
İnsan lökosit antijeni (HLA)
Miyasteniya Gravis
Türkçe Özet: 

Bu çalışma, miyastenia gravisli hastalarda;
HLA antijenlerinin dağılımının araşt
ırılması ve bu dağılımın hastanın cinsi,
hastalığın başlangıç yaşı, klinik tipi,
tedaviye yanıtı, hastada antikorların varl
ığı ve timik patolojiler açısından ülkemizdeki
verilerini değerlendirmek amac
ıyla yapılmıştır. HLA fenotipleri 30
miyasteni hastasında (18 kadın,12 erkek)
ve 214 sağlıklı kontrolde mikrositotoksisite
yöntemi kullanılarak incelenmiştir.
Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında
miyastenili hasta grubunda HLA-B38(16)
(odds ratio(OR): 8.08, p< 0.05), HLA-DR1
(OR:3.31, p< 0.05) ve HLA-DQ2 (OR:3.35,
p<0.005), HLA-DQ2 (OR:14.07, p<0.005),
HLA-DQ4 (OR:2.47, p<0.05), HLA-DQ7(3)
(OR:3.35, p<0.005) daha sık rastlandığı
bulunmuş ancak düzeltilmiş p değeri kullan
ıldığında anlamlılık kaybolmuştur. Cinsiyete,
hastalığın başlangıç yaşına, antikorun
pozitif olup olmamasına, timik patolojinin
varlığına göre yapılan karşılaşt
ırmalarda anlamlı bir fark bulunmamışt
ır. Bu bulgular miyastenia gravis hastalı-
ğının immünogenetik temelini anlamada
ilerde yapılacak çalışmalara yardımcı olacakt
ır.

Key Words: 
Human leucocyte antigen (HLA)
Myasthenia Gravis
İngilizce Özet: 

The aim of this study
was to investigate HLA phenotype frequencies
and associations in myasthenia gravis patients
considering sex, antibody titer, thymic pathology,
age of onset, clinical type and try to understand
immunogenetic basis for myasthenia gravis in
Turkey. HLA phenotypes were studied in 30 patients
(18 female, 12 male) with myasthenia gravis
(MG) and 214 healthy controls, using standard
microcytotoxicity assay.
Results.- When compared with the control
group, all MG patients showed significant increase
in HLA-B38(16) (odds ratio (OR): 8.08
and p< 0.005), HLA-DR1 (OR:3.31 and p< 0.05)
HLA-DQ2 (OR:14.07, p<0.005), DQ4 (OR:2.47,
p<0.05) and DQ7(3) (OR: 3.35, p<0.005), but
these results lost significance when corrected p
value used. No association with HLA phenotypes
was found considering level of antibody titer,
thymic pathologies, and age of onset.
Conclusion.- These findings may provide some
information for future studies on the immunogenetic
basis of myasthenia gravis.

Yazar Bilgileri
1. Yazar
Yazar Adı: 
Mehmet Ali Akalın
Yazar Ünvanı: 
Uzman
Yazar Üniversitesi: 
İstanbul Üniversitesi
Yazar Fakültesi: 
Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
Yazar Anabilim Dalı: 
Nöroloji
2. Yazar
Yazar Adı: 
Ayşe Altıntaş
Yazar Ünvanı: 
Doçent
Yazar Üniversitesi: 
İstanbul Üniversitesi
Yazar Fakültesi: 
Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
Yazar Anabilim Dalı: 
Nöroloji
3. Yazar
Yazar Adı: 
Gökhan Erkol
Yazar Ünvanı: 
Uzman
Yazar Üniversitesi: 
İstanbul Üniversitesi
Yazar Fakültesi: 
Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
Yazar Anabilim Dalı: 
Nöroloji
4. Yazar
Yazar Adı: 
Perihan Baslo
Yazar Ünvanı: 
Profesör
Yazar Üniversitesi: 
İstanbul Üniversitesi
Yazar Fakültesi: 
Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
Yazar Anabilim Dalı: 
Nöroloji
5. Yazar
Yazar Adı: 
Erkan Yılmaz
Yazar Ünvanı: 
Doktor
Yazar Üniversitesi: 
İstanbul Üniversitesi
Yazar Fakültesi: 
Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
6. Yazar
Yazar Adı: 
Ergun Erdoğan
Yazar Ünvanı: 
Profesör
Yazar Üniversitesi: 
İstanbul Üniversitesi
Yazar Fakültesi: 
Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
Makale Künye Bilgisi
Makalenin Yayımlandığı Dergi: 
Cerrahpaşa Tıp Dergisi
Makale Yayın Yılı: 
2000
Cilt/Sayı: 
31
Sayı: 
3
Sayfa Aralığı: 
134-139
PDF Dosyası: 
application/pdf iconarastirmax_1688_pp_134-139.pdf
Makalenin Yayınlandığı Web Sitesindeki Linki: 
Makaleyi Dergi Web Sitesinden İndirin
Referanslar: 

1. Conti-Fine BM, Protti MP, Bellone M, Howard
JF. Myasthenia Gravis: The immunobiology of
an autoimmune disease. RG Landes Comp,
1996.
2. Burges J, Vincent A, Molenaar PC, Newsom-
Davis J, Peers C, Wray D. Passive transfer of
seronegative myasthenia gravis to mice. Muscle
Nerve 1994; 17: 1393-1400.
3. Manfredi AA, Yuen MH, Moiola L, Protti MP,
Conti-Tronconi BM. Human acetylcholine receptor
presentation in myasthenia gravis. DR
restriction of autoimmune T epitopes and binding
of synthetic receptor sequences to DR molecules.
J Immunol 1994; 152: 4165-4174.
4. Leslie RD, Hawa M. Twin studies in autoimmune
disease. Acta Genet Med Gemellol
Roma 1994; 43: 71-81 (Abstract)
5. Robinson MA, Kindt TJ. Major histocompatibility
complex antijens and genes. Fundemental
Immunology. Ed. Paul WE. Second ed. New
York, Raven Press Ltd. 1989; 489-539.
6. Bergoffen J, Zmijewski CM, Fischbeck KH. Familial
autoimmune myasthenia gravis. Neurology
1994; 44 (3 Pt 1): 551-554.
7. Abbas AK, Lichtman AH, Pober JS. Antigen
processing and presentation to lymphocytes.
Cellular and molecular immunology. Second
ed. USA, WB Saunders Comp. 1994, 115-135.
8. Oksenberg JR. Immunogenetics and heterogenety
in MS. Ann Neurol, 1996; 40: 557-558.
9. Yılmaz E. Monoklonal HLA klas I doku tipi
plaklarının babalık tayinlerinde kullanılabilirliğinin
araştırılması ve diğer konvansiyonel
sistemlerle karşılaştırılması. Fen Bilimleri
Doktora Tezi, 1996.
10. Link J, Fredrikson S, Soderstrom M, Olsson T,
Hojeberg B, Ljungdahl A, Link H. Organspecific
autoantigens induce transforming
growth factor-beta mRNA expression in mononuclear
cells in multiple sclerosis and myasthenia
gravis. Ann Neurol 1994; 35: 197-203.
11. Bilgen H, Özdemir C, Serdaroğlu P, Deymeer F,
Sönmez G, Çarin M. Myasthenia Gravis’te HLA
antijenleri. 1. Nöroloji Kongre Kitabı 1988 (15-
18 Ekim) Sayfa: 428-432.
12. Sağduyu A. Miyastenia Gravisde HLA Tiplemesi.
Ege Üniversitesi Nöroloji Uzmanlık Tezi,
YÖK Tez Kataloğu Sayı:17669
13. Matsuki K, Juji T, Tokunaga K, Takamizawa
M, Maeda H, Soda M, Nomura Y, Segawa M.
HLA antigens in Japanese patients with myasthenia
gravis. J Clin Invest 1990; 86: 392-329.
14. Christiansen FT, Pollack MS, Garlepp MJ, et
al. Myasthenia Gravis and HLA Antigens in
American blacks and other races. J Neuroimmunol
1984; 7: 121-129.
15. Hawkins BR, Ip MSM, Lam KSL, et al. HLA
antigens and acetylcholine receptor antibody
in the subclassification of myasthenia gravis in
Hong Kong Chinese. J Neurol Neurosurg Psychiatry
1986; 49: 316-319.
16. Morita K, Moriuchi J, Inoko H, Tsuji K, Arimori
S. HLA class II antigens and DNA restriction
fragment length polymorphism in myasthenia
gravis in Japan. Ann Neurol 1991; 29: 168-174.
17. Mantegazza R, Oksenberg JR, Baggi F, Antozzi
C, Illeni MT, Pellegris G, Cornelio F, Steinman
L. Increased incidence of certain TCR and HLA
genes associated with myasthenia gravis in
Italians. J Autoimmun. 1990; 3: 431-440.
18. Tola MR, Caniatti LM, Casetta I, Granieri E,
Conighi C, Quatrale R, Monetti VC, Paolino E,
Govoni V, Pascarella R, et al. Immunogenetic
heterogeneity and associated autoimmune disorders
in myasthenia gravis: a populationbased
survey in the province of Ferrara, northern
Italy. Acta Neurol Scand 1994; 90: 318-323.

Türkiye’nin ilk İşletme Fakültesi olan İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi bir ilke daha imza atmaya hazırlanıyor. Arastirmax.com "1. Liselerarası İşletme ve Ekonomi Proje Yarışması"nın sponsorlarından biri olmaktan gurur duymakta.