DEMOKRASİNİN TEMEL İLKELERİ VE MODERN DEMOKRASİ KURAMLARI

Makalenin İngilizce İsmi: 
BASIC PRINCIPLES OF DEMOCRACY AND MODERN DEMOCRACY THEORIES
Makale İçerik Bilgileri
Makale Dili: 
Türkçe
Anahtar Kelimeler: 
Demokrasi kuramları
Özgürlük
Eşitllik
Türkçe Özet: 

Genel olarak bakıldığında, halkın yönetimi anlamına gelen demokrasinin tarih boyunca farklı toplumlar tarafından farklı uygulamalarla bugüne geldiği görülür. Toplumlar, demokrasiyi kendi sosyo-ekonomik, politik ve hukuksal yapılarına göre farklı bir biçimde yaşamışlardır. Demokrasi, klasik Yunan döneminden bugüne değin, farklı bakış açılarından irdelenmiş ve ancak 20yy’da itibar görmeye başlamıştır. Bugün, saygın bir yere sahip olan demokrasi, bir siyasal rejim olarak insan haklarının gerçekleştiği düzeni temsil etmektedir. Demokrasinin temel ilkeleri olan; özgürlük ve eşitlik, siyasal temsil, siyasal katılım ve haklar demokrasinin hiçbir zaman prosedürlere ya da kurumlara indirgenemez olma özelliğini ortaya koymaktadır. Demokrasi realist demokrasi kuramlarında yer aldığı gibi, yani demokratik olarak kabul edilen mevcut yönetim biçimlerinin ortak özellikleri olan asgari usul şartlarına göre değerlendirildiği takdirde demokrasi kavramı yeterince anlaşılmamış olur. Çünkü sıradan bir demokrasi bu şartlardan çok daha fazla niteliklere sahiptir.
20yy’dan önce ortaya çıkan modern demokrasi kuramlarının öncülleri bugüne kadar tartışılan klasik demokrasi kuramlarıdır. Gelişmiş demokrasi bakış açısından incelendiğinde bu kuramların kendine özgü belli kısıtlamaları olduğu göze çarpmaktadır. Modern demokrasi kuramları bu eksikliği ortaya koymakla birlikte kuramlar karşılaştırıldığında bunlarında zayıf ve güçlü yönleri ortaya çıkmaktadır. Bugün genel kabul gören ve gerek siyasi gerek akademik ve gerekse sosyal platformlarda sık sık tartışılan demokrasi kavramı yaygın bir şekilde sorun çözücü olarak bakılmaktadır. Diğer taraftan tüm yönleri ile alındığında sorun üretici yanı da gözlemlenebilmektedir.

Key Words: 
Democracy theories
Freedom
Equality
İngilizce Özet: 

Democracy, which means the rule of the people, has evolved by means of different applications in different societies throughout history up to the present day. Societies have lived democracy variously according to their socio-economic, political and judicial structures. Democracy has been evaluated differently from a variety of viewpoints since the time of the ancient Greeks and has gained respectability only in the twentieth century. Having achieved a supreme position as a way of governance today, democracy represents the political regime where human rights are fully recognized. The basic principles of democracy, which are liberty, equality, political representation and the recognition of rights, manifest the fact that democracy cannot be reduced to the mere existence of procedures or institutions. The concept of democracy cannot be grasped correctly if evaluation is made only by taking into account the elements that take place in realist democracy theories, i.e., by looking at the minimum procedural requirements that may be common qualities of some already existing administrative units designated as democratic. Even a moderately successful democracy should involve many other qualities than the existence of these procedural conditions.
The pioneers of the modern democracy theories that emerged before the twentiety century are the classical democracy theories that have been discussed until the present day. When analyzed from the perspective of a more advanced democracy idea, it is easy to observe that these theories have some limitations specific to them. While the current democracy theories reveal the shortcomings of the previous ones, a comparative study reflects the failures and strengths of the said theories. The general assumption over the concept of democracy which enjoys wide acceptance and is often disputed at political, academic or social platforms today is t to solve problem. Whereas, if conceived with all its aspects, democracy can also be responsible for the creation of various problems.

Yazar Bilgileri
1. Yazar
Yazar Adı: 
Nesrin DEMİR
Yazar Ünvanı: 
Yardımcı Doçent
Yazar Üniversitesi: 
Pamukkale Üniversitesi
Yazar Fakültesi: 
İktisadi İdari Bilimler Fakültesi
Yazar Anabilim Dalı: 
Çalışma Ekonomisi Ve Endüstri İlişkileri Anabilim Dalı
Yazar E-posta: 
ndemir@pau.edu.tr
Makale Künye Bilgisi
Makalenin Yayımlandığı Dergi: 
Ege Akademik Bakış Dergisi
Makale Yayın Yılı: 
2010
Cilt/Sayı: 
10
Sayı: 
2
Sayfa Aralığı: 
597-611
PDF Dosyası: 
application/pdf iconarastirmax_2618_pp_597-611.pdf
Referanslar: 

BENHABİB,SEYLA (1999). “Müzakereci Bir Demokratik Meşruiyet Modeline Doğru: Demokrasi ve Farklılık-Siyasal Düzenin Sınırlarının Tartışmaya Açılması”, Çev: Zeynep Gürata ve Cem Gürsel, Wald Yayınları, İstanbul, ss.101-140.
BOLAY, S.HAYRİ (1990). Felsefi Doktrinler Sözlüğü. 5. Baskı, Akçağ Yayınları, Ankara.
COHEN, JOSHUA. (1999). “Müzakereci Demokraside Usul ve Esas”, Demokrasi ve Farklılık-Siyasal Düzenin Sınırlarının Tartışmaya Açılması”, Çev: Zeynep Gürata ve Cem Gürsel, Wald Yayınları, İstanbul, ss.140-174.
DIAMOND, LARRY and PLATTNER, MARC F.(1995). Demokrasinin Küresel Yükselişi, Çeviri: Türk Demokrasi Vakfı, içinde: Mark F. Plattner, “Demokrasi Anı”, Yetkin Yayınları, Ankara.
EBENSTEIN, WILLIAMM. (2001). Siyasi Felsefenin Büyük Düşünürleri, Çev:İsmet Öz, 2. Baskı, Şule Yayınları, İstanbul.
ERDOĞAN, MUSTAFA. (1999). Anayasal Demokrasi, Siyasal Kitabevi, 2. Baskı, Ankara.
GÖZLER, KEMAL. (2001). Anayasa Hukukuna Giriş: Genel Esaslar ve Türk Anayasa Hukuku, Ekin Kitabevi Yayınları, Bursa
GRUICKSHAK, PETER. (2009). “e-Petitions: democracy and partisipation” http://spartakan.wordpress.com/2009/06/22/democracy-participation-and-e-..., Erişim Tarihi: 22.06.2009.
HABERMAS, JURGEN. (2002). Öteki Olmak, Ötekiyle Yaşamak, Siyaset Kuramı Yayınları, Çev:İlknur Ak, YKY Yayınları, İstanbul.
KEMPSKI, JURGEN. (1997). “Siyaset Felsefesi”, Günümüzde Felsefe Disiplinleri, Çev: Doğan Özlem, İnkilap Kitapevi, İstanbul, ss.475-509.
MOUFFE, C-LACLAU. (1992). Hegemonya ve Sosyalist Strateji, Çev: A. Kardam ve D. Şahiner, İstanbul, ss.65-73.
ÖZBUDUN, ERGUN. (1989). Türk Anayasa Hukuku. Yetkin Basım Yayım ve Dağıtım A.Ş, Ankara.
SCHMIDT, ANFRED G. (2002). Demokrasi Kuramlarına Giriş, Çev: M. Emin, Köktaş, 2. Baskı, Vadi Yayınları, Ankara.
SELÇUK, SAMİ. (1999). Demokrasiye Doğru, Yeni Türkiye Yayınları, Ankara.
SĠTEMBÖLÜKBAŞI, ŞABAN. (2005). “Liberal Demokrasinin Çıkmazlarına Çözüm Olarak Müzakereci Demokrasi” İ.İ.B.F. Dergisi (10), ss.139-162.
SARTORİ, GİOVANNİ. (1993). The Theory of Democracy, Chatham House, London.
ŞAYLAN, GENCAY. (1981). Çağdaş Siyasal Sitemler, Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları No:192, Ankara.
TANİLLİ, SERVET. (1990). Devlet ve Demokrasi: Anayasa Hukukuna Giriş, 6.Baskı, Say Yayınları, İstanbul.
YOUNG, IRIS MARISON. (1999).”İletişim ve Öteki: Müzakereci Demokrasinin Ötesinde”, çev: Zeynep Gürata ve Cem Gürsel, Dünya Yerel ve Demokrasi Akademisi Yayını, İstanbul.

Türkiye’nin ilk İşletme Fakültesi olan İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi bir ilke daha imza atmaya hazırlanıyor. Arastirmax.com "1. Liselerarası İşletme ve Ekonomi Proje Yarışması"nın sponsorlarından biri olmaktan gurur duymakta.