İletişimci Biçimleri Ölçeğinin Türkçeye Çevirisi, Uyarlanması, Geçerlik ve Güvenirliğinin Sağlanması

Makalenin İngilizce İsmi: 
Translation, Adaptation and Validation of the Communicator Style Instrument into Turkish
Makale İçerik Bilgileri
Makale Dili: 
Türkçe
Anahtar Kelimeler: 
Bireylerarası iletişim
iletişimci biçimleri
bireysel farklılıklar.
Türkçe Özet: 

Bu araştırma Robert W. Norton (1978, 1983)
tarafından geliştirilen İletişimci Biçimleri Ölçeğinin
Türkçeye uyarlanması, ölçeğin faktör yapılarının
ve psikometrik özelliklerinin sınanması
amacıyla yapılmıştır. İletişimci Biçimleri Ölçeğinin
1978 yılında yayımlanan ve 1983 yıllarında
revize edilen iki farklı sürümünün uyarlama
çalışmaları Çalışma‐I ve Çalışma‐II olmak üzere
iki aşamada gerçekleştirilmiştir. Çalışma‐I kapsamında
İletişimci Biçimleri Ölçeğinin 1978
sürümü yaşları 17‐26 arasında değişen 86 kadın
168 erkek toplam 254 kişiye uygulanmıştır.
Çalışma‐II kapsamında ise İletişimci Biçimleri
Ölçeğinin 1983 sürümü yaşları 17‐26 arasında
değişen 89 kadın 146 erkek toplam 235 kişiye
uygulanmıştır. Her iki uygulamadan da elde
edilen veriler çeşitli istatistiksel analiz yöntemleri
kullanılarak, ölçeğin Türkçe faktör yapısı, iç
tutarlık katsayısı ve madde toplam güvenirliği
açısından değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgulara
göre, ölçeğin 1978 sürümünün faktör yapısının,
ölçekten 16 maddenin çıkarılmasıyla iç
tutarlılık katsayısının 0.87 düzeyinde ve ideal
seviyelerde doğrulanabildiği; ölçeğin 1983
sürümünde ise 4 maddenin çıkarılarak ölçeğin iç
tutarlılık katsayısının 0.89 düzeyinde doğrulanabildiği
ve ölçeğin Türk öğrencilerden veri toplamak
için ideal bir faktör yapısına ulaştırılabileceği
sonuçlarına ulaşılmıştır.

Key Words: 
Interpersonal communication
communicator style
individual differences.
İngilizce Özet: 

This study intended to adapt the Communicator
Style Instrument developed by Robert Norton
(1978, 1983) to Turkish context and to test the
factor structure and psychometric features of the
instrument. The studies adapting two different
versions of the Communicator Style Instrument,
which was published in 1978 and then revised in
1983, have been conducted in two stages namely
Study‐I and Study‐II. Within the scope of the
Study I, 1978 version of Communicator Style
Instrument was administered to 254 people.
Within the scope of the Study II, 1983 version of
the instrument was administered to 235 people.
Through confirmatory factor analyses, data
collected at the end of both studies were evaluated
leading to factor constructs for the Turkish
context. The findings have revealed that
after eliminating 16 items, 1978 version of the
instrument could be confirmed with ideal fit
values along with an internal consistency coefficient
of 0.87; whereas the internal consistency
coefficient of the 1983 was 0.89 with ideal fit
indices after the deletion of only 4 items. It was
suggested that the instrument could be modified
to have a factor construct which was ideal for
collecting data from Turkish students.

Yazar Bilgileri
1. Yazar
Yazar Adı: 
Özcan Özgür DURSUN
Yazar Ünvanı: 
Araştırma Görevlisi
Yazar Üniversitesi: 
Anadolu Üniversitesi
Yazar Fakültesi: 
Eğitim Fakültesi
Yazar Anabilim Dalı: 
Bilgisayar ve Öğrenim Teknolojileri
2. Yazar
Yazar Adı: 
Cengiz Hakan AYDIN
Yazar Ünvanı: 
Doçent
Yazar Üniversitesi: 
Anadolu Üniversitesi
Yazar Fakültesi: 
İletişim Fakültesi
Yazar Anabilim Dalı: 
İletişim
Makale Künye Bilgisi
Makalenin Yayımlandığı Dergi: 
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
Makale Yayın Yılı: 
2011
Cilt/Sayı: 
6
Sayı: 
2
Sayfa Aralığı: 
263-287
PDF Dosyası: 
application/pdf iconarastirmax_2065_pp_263-287.pdf
Makalenin Yayınlandığı Web Sitesindeki Linki: 
Makaleyi Dergi Web Sitesinden İndirin
Referanslar: 

Açıkgöz, Ü. K. (2002). Aktif Öğrenme. İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
Adler, R.B. ve Towne, N. (1996). Looking Out Looking Inn: Interpersonal
Communication. NewYork: Harcourt Brace College Publishers.
Browne, M. W. ve Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In K.
A. Bollen ve J. S. Long (Eds), Testing structural equation models (136‐162).
Newbury Park, CA: Sage Publications.
Comstock, J. ve Higgins, G. (1997). “Appropriate relational messages in direct
selling interaction: Should sales people adapt to buyers’ communicator style.” The
Journal of Business Communication, 34 (4): 401‐418.
Devito, J. A. (2007). The Interpersonal Communication Book. (11th Ed). Boston,
MA: Ally & Bacon.
Dökmen, Ü. (2006). İletişim Çatışmaları ve Empati (36. Baskı). İstanbul: Sistem
Yayıncılık.
Ergin, A. ve Birol, C. (2000). Eğitimde iletişim. Ankara: Anı Yayıncılık.
Field, A. (2000). Discovering statistics using SPSS for Windows. London: Sage
Publications.
Güvenç, H. (2011). “Yansıtma materyalleriyle desteklenen İşbirlikli öğrenmenin
Türkçe öğretmeni adaylarının özdüzenlemeli öğrenmelerine etkileri.” Eğitim ve
Bilim, 36 (159), 3‐13.
Güvenç H. ve Açıkgöz, K.Ü. (2007). “İşbirlikli öğrenme ve kavram haritalamanın
öğrenme stratejisi kullanımı üzerine etkileri.” Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri
Dergisi, 7 (1), 117‐127.
Hambleton, R.K. ve Bollwark, J. (1991). Adapting tests for use in different cultures:
Technical issues and methods. Bulletin of the International Testing Commission,
18, 3‐32.
Heffner, C. L. (1997). “Communication styles.”, The CEDA Meta Profession Project
http://www.cedanet.com/meta/communication_styles.htm (Erişim: 20.02.2010)
Hill, A., Watson, J., Rivers, D. ve Joyce, M. (2007). Key themes in interpersonal
communication. Mainhead: Open University Press.
Hu, L.T. ve Bentler, P. (1995). Evaluating model fit. In R. H. Hoyle (Ed.), Structural
equation modeling. concepts,iIssues, and applications (76‐99). London: Sage.
Hutcheson, G. ve Sofroniou, N. (1999). The multivariate social scientist. London:
Sage.
EKİM 2011 283
Marsh, H. W. ve Hocevar, D. (1988). “A new, more powerful approach to
multitrait‐multimethod analyses: Application of second‐orde confirmatory factor
analysis.” Journal of Applied Psychology, 73 (1), 107‐117.
McCallister, L. (1992). I wish I’d said that: How to talk your way out of trouble and
into success. NY: John Wiley and Sons.
Mclean, S. (2005). The basics of interpersonal communication. Boston, MA: Ally &
Bacon.
Norton, R. W. (1978). “Foundation of a communicator style construct,” Human
Communication Research, 4 (2), 99‐112.
Norton, R. W. (1983). Communicator style: theory, applications, and measures.
Beverly Hills, CA: Sage.
Özer, A. (2005). “Etkin öğrenmede yeni arayışlar: İşbirliğine dayalı öğrenme ve
buluş yoluyla öğrenme.” Bilig/Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 35, 105‐131.
Pallant, J. (2001). SPSS survival manual. Maidenhead, PA: Open University Press.
Pearson, J. ve Nelson, P. (2000). An İntroduction to human communication:
understanding and sharing (8th ed). Dubuque IA: McGraw‐Hill.
Raykov, T. ve Marcoulides, G. A. (2006). A first course in structural equation
modeling. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
Senemoğlu, N. (2007). Gelişim Öğrenme ve Öğretim. Ankara: Gönül Yayıncılık.
Staley, C. ve Cohen, J.L. (1988). “Communicator Style and Social Style: Similarities
and Differences Betweeen the Sexes. Communication Quarterly”, 36( 3), Summer,
192‐202.
Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri: Temel kavramlar ve örnek uygulamalar.
Türk Psikoloji Yazıları, 3(6), 49‐74.
Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (1996). Using multivariate statistics (3rd edition).
New York: Harper & Row.

Türkiye’nin ilk İşletme Fakültesi olan İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi bir ilke daha imza atmaya hazırlanıyor. Arastirmax.com "1. Liselerarası İşletme ve Ekonomi Proje Yarışması"nın sponsorlarından biri olmaktan gurur duymakta.