Sürdürülebilir Kalkınma Gelişmekte Olan Ülkelerde Uygulanabilir Mi?

Makalenin İngilizce İsmi: 
Is Sustainable Development Applicable in Developing Countries?
Makale İçerik Bilgileri
Makale Dili: 
Türkçe
Anahtar Kelimeler: 
Sürdürülebilir Kalkınma
gelişmekte olan ülkeler
çevre.
Türkçe Özet: 

Sürdürülebilir kalkınma, son yıllarda oldukça
tartışılan konuların başında gelmektedir. Özellikle
1970’li yıllardan sonra görülen çevresel felaketler,
dünya ülkelerini çevrenin de korunmasını
mümkün kılacak kalkınma stratejilerini uygulamaya
zorlamıştır. Sürdürülebilir kalkınma bu
çerçevede ortaya çıkmıştır. Südürülebilir kalkınmayı
algılama ve uygulama şekilleri gelişmiş ve
gelişmekte olan ülkelerde farklı olmaktadır.
Sürdürülebilir kalkınmaya ulaşmada gerekli
stratejiler kesin çizgilerle belirli olsa da bu stratejilerin
uygulanmasında ne gibi sorunlarla karşılaşılacağı
belirsizdir. Ülkelerin sürdürülebilir kalkınmayı
uygulamadaki finansman sorunları,
altyapı yetersizlikleri, çevresel bilinç düzeyi ve
kurumsal yapılardaki farklılıklar sürdürülebilir
kalkınmanın dünyanın değişik bölgelerinde
değişik düzeylerde uygulanabileceğini göstermektedir.
Gelişmiş ülkeler üretim ve tüketim
alışkanlıklarını değiştirirlerse ve gelişmekte olan
ülkelere yönelik finansman kaynakları arttırılırsa
küresel anlamda sürdürülebilir kalkınmaya
ulaşılabilir.

Key Words: 
Sustainable Development
developing countries
environment.
İngilizce Özet: 

Sustainable development is one of the most
controversial issues in recent years. Environmental
disasters that appear after 1970’s, forced the
world to apply development strategies that will
enable to protect the environment. Sustainable
development resulted in this framework. Recognizing
and application styles of the sustainable
development are different in developing and
developed countries although necessary strategies
in achieving sustainable development are
clearly defined, it is not clear that which problems
could be faced in putting the strategies into
practice. Financing issues, inadequate infrastructure,
different environmental awareness and
institutional structure show that the sustainable
development can be followed by different levels
in different regions of the world. Global sustainable
development can be achieved if finance
sources are increased and developed countries
change their production and consumption patterns.

Yazar Bilgileri
1. Yazar
Yazar Adı: 
Serkan GÜRLÜK
Yazar Ünvanı: 
Yardımcı Doçent
Yazar Üniversitesi: 
Uludağ Üniversitesi
Yazar Fakültesi: 
Ziraat Fakültesi
Yazar Anabilim Dalı: 
Tarım Ekonomisi
Makale Künye Bilgisi
Makalenin Yayımlandığı Dergi: 
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
Makale Yayın Yılı: 
2010
Cilt/Sayı: 
5
Sayı: 
2
Sayfa Aralığı: 
85-99
Referanslar: 

Ahmad, Y., S. E. Serafy ve E. Lutz, (1989), Environmental Accounting for
Sustainable Development, World Bank, Washington, DC.
Bishop, R. C. (1978), “Endangered Species and Uncertainty: The Economics of A
Safe Minimum Standard”, American Journal of Agricultural Economics, 60, 10‐18.
Bernardini, O. ve R. Galli, (1993), “Dematerialization: Long‐term Trends in the
Intensity of Use of Materials and Energy”, Futures, 431‐448.
Chadwick, M. J. (1997), “Industrial Ecocycles: Rate Adjustments and
Dematerialization” Journal of Philosophical Transactions of the Royal Society, 355,
1439‐1447.
Ertürk, H. (1998), Çevre Bililerine Giriş, Bursa: Vipaş Yayınları.
Esty, D. C., M. A. Levy, C. H. Kim, A. Sherbinin de, T. Srebotnyak ve V. Mara (2008),
Environmental Performance Index 2008. New Haven: Yale Center for
Environmental Law and Policy.
Evin, H. (2005), “Trakya Bölgesi Deri ve Bitkisel Yağ Sanayi’nde Çevre Duyarlılığı”,
Trakya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Yayınlanmamış Doktora Tezi.
Fisunoğlu, H. M. (1997), “Tarımsal Üretim, Nüfus ve Çevre”, Nüfus, Çevre ve Kalkınma
Konferansı, T.Ç.V.
Goodland, R. (1999), “The Biophysical Basis of Environmental Sustainability”, in
Jeroen C. J. M. van den Bergh (eds.), Handbook of Environmental and Resource
Economics, Cheltenham, UK: Edward Elgar Publishing.
Gürlük, S. ve F. Karaer (2003), “Gelişmekte Olan Ülkelerde Tarım, Çevre, Ekonomi
Etkileşimi”, Doğuş Üniversitesi Dergisi 4(2) 197‐206.
Hanley, N., J. F. Shogren ve B. White, (1997), Environmental Economics in Theory
and Practice, UK: Oxford University Press.
Hartwick, J. M. (1990), “Natural Resource Accounting and Economic
Depreciation”, Journal of Public Economics, 43, 291‐304.
Moffatt, I. (1996), Sustainable Development: Principles, Analysis and Policies, UK:
The Parthenon Publishing Group Limited.
Munasinghe, M. (2001), “Implementing Sustainable Development: A Practical
Framework”, in Cleveland, C. J., Stern, D. I., Costanza, R. (eds), The Economics of
Nature and The Nature of Economics. Cheltenham, UK: Edward Elgar Publishing.
O’Riordan, T. (1988), “The Politics of Sustainability”, in Sustainable Development
Management (ed. R. K. Turner) London, UK: Belhaven Pres.
Pearce, D. W. ve G. D. Atkinson (1993), “Capital Theory and The Measurement of
Sustainable Development: An Indicator of Weak Sustainability”, Ecological
Economics, 8, 103‐108.
Repetto, R. (1992), “Accounting for Environmental Assets”, Scientific American,
266(6), 94‐100.
Solow, R. (1992), Almost Practical Step Toward Sustainability, Resources for The
Future, Washington, DC.
TÇV. (1991), Ortak Geleceğimiz, Ankara: Türkiye Çevre Sorunları Vakfı Yayınları.
Tietenberg, T. (2006), Environmental Natural Resource Economics, US: Pearson
Education Inc.
Turner, R. K., D., Pearce ve I. Bateman (1994), Environmental Economics, UK:
Harvester Wheatsheaf.
World Bank (2003), The Energy Transition in Developing Countries, Washington,
DC.
Yale Üniversitesi Çevre Hukuku ve Politikası Merkezi, http://epi.yale.edu (Erişim:
24.09.2010)
Dünya Kaynak Enstitüsü, www.wri.org (Erişim: 24.09.2010)

Türkiye’nin ilk İşletme Fakültesi olan İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi bir ilke daha imza atmaya hazırlanıyor. Arastirmax.com "1. Liselerarası İşletme ve Ekonomi Proje Yarışması"nın sponsorlarından biri olmaktan gurur duymakta.