ÖRGÜTSEL ZAMAN YÖNETİMİ

Makalenin İngilizce İsmi: 
Organizational Time Management
Makale İçerik Bilgileri
Makale Dili: 
Türkçe
Anahtar Kelimeler: 
Zaman
Örgütsel zaman yönetimi
Yetki devri
Etkin iletişim
Toplantılar
Türkçe Özet: 

Bireylerin amaçlarına ulaşabilmelerinin en iyi yolu faaliyetlerini örgüt yapısı içerisinde
gerçekleştirmeleridir. Örgütler, bireylerin aktivitelerini gerçekleştirebilmeleri için çeşitli
önemli kaynaklara ihtiyaç duyarlar. Bu kaynaklardan birisi, diğerlerinden oldukça farklı
özelliklere sahip olan zaman kaynağıdır. Örgütün sahip olduğu kaynakları en etkin ve
verimli şekilde kullanılmasından sorumlu olan yöneticiler, bu amacı gerçekleştirmede
başarılı olmak istiyorlarsa zamanlarını en etkin şekilde kullanmak zorundadırlar.
Zaman diğer kaynaklara benzemez. Çünkü, satın alınamaz, satılamaz, kiralanamaz, ödünç
verilemez, ödünç alınamaz, depolanamaz, çoğaltılamaz, üretilemez, değiştirilemez.
Yapılabilecek tek şey harcanmasıdır.
Zaman yönetimi, zaman faktörü göz önünde bulundurularak, kaynakların etkin kullanımı
demektir. Bireyler bu sayede bireysel amaçlarını başarmada etkin olurlar. Zaman
yönetiminin iki boyutu vardır; kişisel zaman yönetimi ve örgütsel zaman yönetimi. Bu
çalışmada örgütsel zaman yönetimi ele alınmaktadır.

Key Words: 
Time
Organizational time management
Delegating
Effective communication
Meetings
İngilizce Özet: 

The best way for men to achieve their aims is to institute their activities in the form of
organizations. These organizations need to have certain resources to better themselves and
go ahead with their activities. One of these resources, which is quite different than others, is
time. Managers, who are responsible for utilization of existing resources in these
organizations, have to use time in the most effective way if they want to be successful.
Time is not like other resources, because it can not be bought, sold, rent, stolen, borrowed,
lent, stored, saved, multiplied, manufactured, or changed. All it can be done is spent.
Time management means the effective use of individuals resources, including time, in such
a way that that individuals are effective in achieving important personal goals. Time
management has two dimensions; individual time management and organizational time
management. This article contains organizational time management.

Yazar Bilgileri
1. Yazar
Yazar Adı: 
Abdullah YILMAZ
Yazar Üniversitesi: 
Cumhuriyet Üniversitesi
Yazar Fakültesi: 
İktisadi İdari Bilimler Fakültesi
Yazar Anabilim Dalı: 
Kamu Yönetimi Anabilim Dalı
2. Yazar
Yazar Adı: 
Seyfettin ASLAN
Yazar Üniversitesi: 
Cumhuriyet Üniversitesi
Yazar Fakültesi: 
İktisadi İdari Bilimler Fakültesi
Yazar Anabilim Dalı: 
Kamu Yönetimi Anabilim Dalı
Makale Künye Bilgisi
Makalenin Yayımlandığı Dergi: 
Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi
Makale Yayın Yılı: 
2002
Cilt/Sayı: 
3
Sayı: 
1
Sayfa Aralığı: 
25-46
Referanslar: 

ADAIR, John -Talbot ADAIR (1994). Zaman Yönetimi. Öteki Yayınevi, Ankara.
ALEXANDER, Roy (1993). “Starving Out the Time Gobblers”, Supervisory
Management. Volume: 38, Number: 3, ss. 8-10.
ALTINÖZ, Mehmet (1995). Günümüz İş Ortamında Sekreterlik. Yargı
Yayınları, Ankara.
ARKIŞ, Nurdoğan (1996). “Zaman Yönetimine Genel Bir Bakış”, TSE Tüketici
Bülteni. Yıl: 9, S. 99, ss. 11-13.
BALCI, Ali (1990). “Zaman Yönetimi”, A.Ü. Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi.
C. 23, S. 1, ss. 95-102.
BELKER, Loren B. (1996). Yöneticiliğe İlk Adım. (Çev: Şeyma
ŞENBABAOĞLU). İnkılap Kitabevi, İstanbul.
“Bir Toplantı Nasıl Yönetilir?” (1981), Görüş Dergisi’nden derleme, Yönetim
(Seçme Yazılar). Der: Şan ÖZ-ALP. İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi Yayını,
ss. 38-41, Eskişehir.
BOND, William J. (1991). 199 Time Waster Situations and How To Avoid
Them. Fell Publishers, Inc., Florida - USA.
BRUNSMAN, Roger (1994). “Who’s in Charge When You’re Absent?”,
Supervisory Management. Volume: 39, Number: 4.
CAN, Halil (1994). Organizasyon ve Yönetim. Siyasal Kitapevi, Ankara.
COLEMAN, Ron - Giles BARRIE (1994). Yöneticinin Klavuzu. (Çev: Mehmet
HARMANCI). Remzi Kitabevi Yayınları, İstanbul.
COLLICOAT, Stephen (1973). “Shorter Hours for Top Executives”, Management
Review. Volume: 62, Number: 4, ss. 60-63.
DANIELSON, Lee E. (Spring 1963). “Management of Time”, Management of
Personnel Quarterly. Volume: 2, Number:1, ss. 14-18.
DİNÇER, Ömer ve Yahya FİDAN (1996). İşletme Yönetimi. Beta Yayınları,
İstanbul.
DOUGLAS, Merril and Donna N. DOUGLAS [t.y.]. Manage Your Time,
Manage Your Work, Manage Yourself. Amacom, London.
ERGENÇ, Alev (1984). “Yöneticilerin Astlarla İlgili Varsayımlarının
Değerlendirilmesi: KİT’lerdeki Durumun İncelenmesi”, Verimlilik
Dergisi.1984/2, ss. 81-98.
FERNER, Jack D. (1995). Successful Time Management. John Wiley & Sons,
Inc., USA.
FURMAN, Beyza Oba (1996). “Yeni Yönetim Paradigmaları”, Mercek Dergisi.
Yıl: 1, Sayı: 3, ss. 42-47.
JAY, Antony (Ekim - Aralık 1977). “Bir Toplantı Nasıl Yönetilebilir?”, (Çev:
Tülin HOŞGÖR), Verimlilik Dergisi. C. 7, S. 1, s. 103-130.
JOSEPH, Ray (1994). Zaman Yönetimi. (Çev: Özlem KOŞAR). Epsilon
Yayıncılık, İstanbul.
KARABULUT, Suat (1996). Yönetimde Üç Boyut. AKM Yayınları, İstanbul.
KARAKOÇ, Nihat (1990). “İşletmelerde Etkenliği Belirleyen Bir Kaynak:
‘Yönetsel Zaman’ ”, Verimlilik Dergisi. 1990/2, ss. 33-44.
KNIPPEN, Jay T. - Thad B. GREEN (April 1994). “What to Do About a Boss
Who Makes Decisions Too Fast”, Supervisory Management. Volume: 39,
Number: 4, ss. 6-7.
“Kocamın Bir Sekreteri Var, Onu Benden Çok Daha İyi Anlıyor!” (1981),
Tercüman Gazetesi, 15 Mart 1978’den derleme, Yönetim (Seçme Yazılar). Der:
Şan ÖZ-ALP. İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi Yayını, ss. 224-226, Eskişehir.
KOÇEL, Tamer (1993). İşletme Yöneticiliği. Beta Yayınları, İstanbul.
MACKENZIE, R. Alec (1974). “Toward a Personalized Time Management
Strategy”, Management Review. American Management Associations, February
1974, ss. 10-15.
MACKENZIE, R. Alec (1985). Zaman Tuzağı. (Çev: Yakut GÜNERİ). İlgi
Yayıncılık, İstanbul.
MACKEY, Harvey (1993). İş Hayatında Köpek Balıklarıyla Yüzmek. (Çev:
Hasan ÇAĞLAYAN). Epsilon Yayıncılık, İstanbul.
MINTZBERG, Henry (1981). “Yöneticinin İşi: Efsane ve Gerçek”, (Çev: Tomris
SOMAY), Yönetim Dergisi. S. 13, ss. 77-83.
MUTLU, Esin (CAN) (1996). “Teknolojik Yeniliklerin İşletme Yöneticiliğine
Etkileri”, ÖNERİ. C. 1, S. 5, ss. 17-20.
NASAŞ Eğitim Merkezi (1986). Zaman Yönetimi Semineri. NASAŞ Eğitim
Merkezi Yayınları, İstanbul.
ONAL, Güngör (1988). “Time Management”, M.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler
Fakültesi Dergisi. C. V, S. 1-2, İstanbul.
ONCKEN, Jr., William and Donald L. WASS (1974). “Management Time: Who’s
Got The Monkey”, Harvard Business Review. November - December 1974, ss.
75-80.
PEKİN, Hüseyin (1982). “Toplantı ve Müzakere Teknikleri”, Verimlilik Dergisi,
1982/2, ss. 136-162.
SCOOT, Martin (1995). Zaman Yönetimi. (Çev: Aslı Çıngıl ÇELİK). Rota
Yayınları, İstanbul.
SCOTT, Dru (1993). Zamanı İyi Değerlendirmek. (Çev: Necati
AĞIRALİOĞLU). Kültür Bakanlığı Yayınları, Yayın No: 1465, Ankara.
SENGE, Peter M. (1996). Beşinci Disiplin. (Çev: Ayşegül İLDENİZ - Ahmet
DOĞUKAN). Yapı Kredi Yayınları, İstanbul.
Supervisory Management (1994). “How to Control Your Time”, Volume: 39,
Number: 7, July 1994, ss. 6-7.
TAŞKIN, Erdoğan (1992). “İşletmelerde Etkin İletişim”, Verimlilik Dergisi.
1992/3, ss. 109-130.
TEZEREN, Atilla (1988). “Zamanı Etken Kullanma”, Verimlilik(Aylık Bülten).
C. 7, S. 5, ss. 8-12.
Türkiye İş Bankası Eğitim Müdürlüğü (1993). Zaman Yönetimi. Türkiye İş
Bankası Eğitim Müdürlüğü Yayınları, Ankara.
TÜRKMEN, İsmail (1988). “Sekreterle Çalışmayı Biliyor musunuz?”, Verimlilik
(Aylık Bülten). C. 17, S. 3, s. 24-27.
TÜRKMEN, İsmail (1984). “Organizasyonlarda Haberleşmenin Rolü ve Önemi”,
Verimlilik Dergisi. 1984/4, ss. 56-61.
van FLEET, James K. (1994). Yöneticilerin Yaptığı En Büyük 22 Hata. (Çev:
Ayça HAYKIR). Öteki Yayınları, Ankara.
WEBBER, Ross A. (1972). Time and Management. Van Nostrand Reinhold
Comp., New York.
Webster, Eric (1972). “Zamanı En İyi Nasıl Değerlendirebiliriz?”, İşveren Dergisi.
C. X, S. 11.
WELLS, Ronald G. (1993). Yetki Devri. (Çev: Vedat ÜNER). Rota Yayınları,
İstanbul.
YILMAZ, Abdullah (1998). “Örgüt İçinde Yöneticilerin Kişisel Zaman Yönetimi
Davranışları”, Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi “Örgüt İçinde İnsan
Davranışları Yönetimi” Sempozyumu’na Sunulan Bildiri. Bildiriler Kitabı.
İzmir, 29 - 30 Nisan 1998, ss. 161-181.
YOZGAT, Osman (1984). İşletme Yönetimi. M.Ü. Nihad Sayar Yayın ve Yardım
Vakfı Yayınları, İstanbul

Türkiye’nin ilk İşletme Fakültesi olan İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi bir ilke daha imza atmaya hazırlanıyor. Arastirmax.com "1. Liselerarası İşletme ve Ekonomi Proje Yarışması"nın sponsorlarından biri olmaktan gurur duymakta.