EĞİTİM-SİYASAL EĞİLİM İLİŞKİSİ: MERSİN ÖRNEĞİ

Makalenin İngilizce İsmi: 
The Relationship Between Education And Political Participation : In Case Of Mersin
Makale İçerik Bilgileri
Makale Dili: 
Türkçe
Anahtar Kelimeler: 
Egitim
Siyasal Katılma
Siyasal Eğilim
Siyasal Davranış
Oy Verme Davranışı
Türkçe Özet: 

Eğitim, bireylerin siyasal bilinç düzeylerini arttırarak, onların siyasal tercihlerini
oluşturmalarına katkıda bulunur. Böylece eğitim, hem bireylerin siyasete daha aktif
katılımını sağlayan etkenlerden biri olurken, hem de bireylerin siyasal görüşlerinin
oluşmasında çok önemli görevler üstlenmektedir. Bu nedenle de bireylerin eğitim seviyeleri
yükseldikçe, siyasal tercihlerinde değişiklikler ortaya çıkabilmektedir. Yapılan
araştırmaların büyük çoğunluğunda, eğitim seviyesi düşükken bireylerin, oy verme
davranışı hariç, siyasete daha az katıldıkları ve daha çok muhafazakar ve sağ partileri
destekledikleri, bireylerin eğitim seviyelerinin yükselmesiyle bu defa hem siyasete daha
yoğun katıldıkları ve hem de tercih değiştirerek, daha çok sol ve sosyal demokrat partilere
oy verdikleri görülmektedir. Mersin ölçeğinde yaptığımız çalışmada da bu anlatılanlara
uygun bir sonucun çıktığını söylemek mümkündür.

Key Words: 
Education
Political Participation
Political preference
Political Behavior
Voting Behavior
İngilizce Özet: 

Education has been considered as one of the significant factors that has effects on
political activities of individual, such as informing them about political issues, developing
their political consciousness, increasing their political participation and forming/changing
their political preferences. Most of the researches carried out concerning the relationship
have found and argued that individuals with low levels of education, except voting
behavior, participates politics less and support mostly conservative and right-wing political
parties. The raise of the educational levels on the other hand increases their political
participation and changes their political preferences, and then they vote for left and social
democratic parties. The research carried out in the case of Mersin in this study has
confirmed the similar findings concerning the relationship between education and voting
behavior motioned above.

Yazar Bilgileri
1. Yazar
Yazar Adı: 
Cemal Altan
Yazar Ünvanı: 
Yardımcı Doçent
Yazar Üniversitesi: 
Mersin Üniversitesi
Yazar Fakültesi: 
İktisadi İdari Bilimler Fakültesi
Yazar Anabilim Dalı: 
Kamu Yönetimi Anabilim Dalı
Makale Künye Bilgisi
Makalenin Yayımlandığı Dergi: 
Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi
Makale Yayın Yılı: 
2011
Cilt/Sayı: 
12
Sayı: 
1
Sayfa Aralığı: 
313-328
Referanslar: 

1. ALKAN, Turan ve Doğu ERGİL(1984), Siyaset Psikolojisi, Turan Kitabevi,
Ankara.
2. ÇAM, Esat. (1998), Siyaset Bilimine Giriş, Der Yayınları, İstanbul.
3. ÇAHA, Ömer, Metin TOPRAK ve İbrahim DALMIŞ (1996), “Siyasal Parti
Üyelerinde Siyasal Katılım Düzeyi: Kırıkkale Örneği”, Yeni Türkiye
Dergisi, sayı.9; 205-247.
4. ÇUKURÇAYIR, M.Akif. (2000), Siyasal Katılma ve Demokrasi, Yargı Yayınları,
Ankara.
5. DAHL,A.Robert (1969),Modern Political Analysis, Prentice Hall.Inc., New Jersey.
6. ERGUN,Doğan (2006), 100 Soruda Sosyoloji El Kitabı, İmge Yayınları, Ankara.
7. ER GÜLMEN,Yüksel (1979), Türk Seçmen Davranışı (1960-1970), İst.
Ünv.İkt.Fak.Yay.,İstanbul.
8. GÜMÜŞ, Burak (2006), Eğitim Düzeyinin Seçmen Davranışındaki Rolu ve
Antalya Örnek Olayı (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Antalya.
9. KALAYCIOĞLU,Ersin (1983), Karşılaştırmalı Siyasal Katılım:Siyasal Eylemin
Kökenleri Üzerine Bir İnceleme, İstanbul Ünv.SBF Yayınları, İstanbul.
10. KAPANİ, Munci (1996), Politika Bilimine Giriş, Bilgi Yayınları, Ankara.
11. KIŞLALI, Ahmet Taner (1995), Siyasal Çatışma ve Uzlaşma, İmge Yayınları,
Ankara.
12. KIŞLALI, Ahmet Taner (1996), Siyaset Bilimi, İmge Yayınları, Ankara.
13. LIPSET, Seymour (1963), Political Man, Anchor Book, Newyork.
14. MANZA,Jeff;MİCHAELHout ve CLEM Brooks,(1995), “Class Voting in
Capitalist Democracies Since World War II”, Annuel Review Social,ss.137-162
15. MİLBARTH, Lester. W. (1965), Political Participation, Chicago.
16. MİLLER, Arthur.H. (1974), “Political İssues and Trustin Government:1964-1970”,
American Political Science Revieu;951-972.
17. NARLI, Nilüfer ve Narlı YAŞAR, (1999), “Türkiye’de Hemşehri Derneklerinin
Siyasete Katılması ve Demokratikleşme Sürecine Etkileri: Bursa Örneği”,
Yeni Türkiye Dergisi, sayı 29;176-184
18. ÖZ, Esat (1992), Tek Parti Yönetimi ve Siyasal Katılım, Gündoğan Yayınları,
Ankara.
19. ÖZBUDUN, Ergun (1975), Türkiye’de Sosyal Değişme ve Siyasal Katılma,
A.Ü.Hukuk Fak.Yay., Ankara.
20. ÖZBUDUN, Ergun (1976), Social Change and Political Participation in Turkey,
Princeton Üniversity Pres, Princeton and New Jersey;4-13
21. ÖZTEKİN, Ali (2007), Siyaset Bilimine Giriş, Siyasal Yayınları, Ankara.
22. SARIBAY, Ali Yaşar (1994), Siyasal Sosyoloji, Der Yayınları, İstanbul.
23. SEZEN, Saim (1994), Seçim ve Demokrasi, Gündoğan Yayınları, Ankara.
24. SİTEMBÖLÜKBAŞI, Şaban (2001), Parti Seçmenlerinin Siyasal Yönelimlerine
Etki Eden Sosyo-Ekonomik Faktörler: Isparta Örnek Olay Araştırması,
Nobel Yayınları, Ankara.
25. TATAR, Taner (1997), Siyasal Sosyoloji, Turan Yayınları, İstanbul.
26. TEKELİ, Şirin (1983), Kadınlar ve Siyasal Toplumsal Hayat, Birikim Yayınları,
İstanbul.
27. TURAN, İlter (1986), Siyasal Sistem ve Siyasal Davranış, Der Yayınları, İstanbul.
28. TÜSES (2003), Türkiye’de Siyasi Partilerin Yandaş/Seçmen Profili, TÜSES
Yayınları, İstanbul.
29. YEŞİLORMAN, Mehtap (2006), “Siyasal Sosyalizasyon Sürecinde Sosyo-
Ekonomik Faktörlerin Rolü”, Bilig Dergisi, sayı1;1-46
30. YÜCEKÖK, A.Nedim (1987), Siyasetin Toplumsal Tabanı, A.Ü SBF Yayınları,Ankara.
31. YÜCEKÖK, A.Nedim (1997), Dinin Siyasallaşması, Afa Yayınları, İstanbulGUN,Mustafa(2008),“Eğitim Sosyolojisi”, (www.bekirhoca.com), (14.02.2008)

Türkiye’nin ilk İşletme Fakültesi olan İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi bir ilke daha imza atmaya hazırlanıyor. Arastirmax.com "1. Liselerarası İşletme ve Ekonomi Proje Yarışması"nın sponsorlarından biri olmaktan gurur duymakta.