Optimizasyon

OTOMOTİV ENDÜSTRİSİNDE TEDARİK ZİNCİRİ AĞININ KARMA TAMSAYILI PROGRAMLAMA MODELİ İLE TASARIMI*

Makalenin İngilizce İsmi: 
DESIGN OF SUPPLY CHAIN NETWORK WITH MIXED INTEGER LINEAR PROGRAMMING AT AUTOMOTIVE INDUSTRY
Makale İçerik Bilgileri
Tüm Terimler
Anahtar Kelimeler: 
Tedarik Zinciri Yönetimi
Karma tamsayılı doğrusal programlama
Optimizasyon
Türkçe Özet: 

Günümüzde işletmeler, rekabet üstünlüğü elde etmek için işletmeler arası ilişkilerin gerekliliğini anlamış ve özellikle, tedarikçilerle geliştirilen sıkı işbirliğinin; ürün kalitesinin arttırılması, satın alınan ürünlerin maliyetlerinin düşürülmesi, üretim ve dağıtım esnekliğinin geliştirilmesi gibi konularda son derece olumlu katkılar sağladığını görmüşlerdir. Bu nedenle bu katkıların sağlanabilmesi ve rekabetin devamı için tedarik zinciri sistemleri kurulmalıdır. Tedarik zinciri; ürünlerin, tedarikçiler, üreticiler, toptancılar, dağıtımcılar, perakendeciler ve nihai tüketiciler arasındaki hareketini sağlayan ilişkilerden ve bağlantılardan oluşan bir ağdır. Bu ağların tasarımında matematiksel optimizasyon tekniklerine başvurulmaktadır.
Bu çalışmada, İzmir’de faaliyet gösteren bir işletme için hammaddenin satın alınmasından, son ürünün dağıtımına kadar olan entegre tedarik zinciri işlemleri analiz edilmiştir. Tedarik zinciri kapsamında dağıtım ağlarının tasarımı ve planlaması; tedarikçi, fabrika, depo kapasiteleri, müşteri talepleri, tedarik, üretim, depolama ve ulaştırma maliyetleri gibi değişkenler dikkate alınarak karma tamsayılı doğrusal programlama modeli ile oluşturulmuştur.

Makale Künye Bilgisi
Tüm Terimler
Makalenin Yayımlandığı Dergi: 
Ege Akademik Bakış Dergisi
PDF Dosyası: 
application/pdf iconarastirmax_2745_pp_213-229.pdf
Referanslar: 

ANTHONY, D.R. (2000): “A Two-Phased Approach to the Supply Network Reconfiguration Problem”, European Journal of Operational Research, 122: 18-30.
BARUTÇU, S. (2007): “İnternet Tabanlı Tedarik Zinciri Yönetimi (Denizli Tekstil İşletmelerinin İnternet Tabanlı Tedarik Zinciri Yönetiminden Yararlanma Durumuna Yönelik Bir Araştırma)”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18: 133-150.
BERRY, L., MURTAGH, B. MCMAHON, G.B., SUGDEN, S.J. and WELLING, L.D. (1998): “Genetic Algorithms in the Design of Complex Distribution Networks”, International Journal of Physical Distribution & Logistics Management, 28 (5): 377-381.
COHEN, M.A. and LEE, H.L. (1985): “Manufacturing Strategy: Concepts and Methods”, The Management of Productivity and Technology in Manufacturing: 153-188.
DOĞAN, İ. (1995): “Yöneylem Araştırmasi Teknikleri ve İşletme Uygulamaları” Bilim Teknik Yayınevi, 2. Baskı, Eskişehir.
DOĞAN, K. and GOETSCHALCKX, M. (1999): “A Primal Decomposition Method for the Integrated Design of Multi-Period Production-Distribution Systems”, IIE Transactions, 31(11): 1027-1036. 227
DORFMAN, R. (1958): “Linear Programming and Economic Analysis”, Mc Graw Hill Book Company, 1st Edition, New York.
ERTUĞRUL, İ. ve AYTAÇ, E. (2008): “Tedarik Zinciri Yönetiminde Ağ Tasarımı: Karma Tamsayılı Programlama Modeli”, Yöneylem Araştırması ve Endüstri Mühendisliği, 28. Ulusal Kongresi Bildirisi, Galatasaray Üniversitesi, İstanbul.
ERTUĞRUL, İ. (2005): “Bulanık Hedef Programlama ve Bir Tekstil Firmasında Uygulama”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2): 45-75.
ESCUDERO, L.F., GALINDO, E., GARCIA, G., GOMEZ, E. and SABAU V. (1999): “A Modeling Framework for Supply Chain Management under Uncertainty”, European Journal of Operational Research, 119 (1): 14-34.
GEOFFRION, A.M. and GRAVES, G.W. (1974): “Multi-Commodity Distribution System Design by Benders Decomposition”, Management Science, 20(5): 822-844.
GNONI, M.G. , IAVAGNILIO, R., MOSSA, G., MUMMOLO, G. and DI LEVA, A. (2003): “Production Planning of a Multi-sitemanufacturing System by Hybrid Modelling: A Case Study from The Automotive Industry”, Int. J. Production Economics, 85: 251–262.
GOETSCHALCKX, M., VIDAL, C.J. and DOGAN, K. (2002): “Modelling and Design of Global Logistics Systems: A Review of Integrated Strategic and Tactical Models and Design Algorithms”, European Journal of Operational Research, 143 (1): 1-18.
HELM, A.S. (1999): “Network Design in Supply Chain Management”, International Journal of Agile Management Systems, 1/2: 99-106.
JAYARAMAN, V. and PIRKUL, H. (2001): “Planning and Coordination of Production and Distribution Facilities for Multiple Commodities”, European Journal of Operational Research, 133: 394-408.
JIN M., LUO, Y.I, EKŞİOĞLU S.D. (2008): “Integration of Production Sequencing and Outbound Logistics in The Automotive Industry”, Int. J. Production Economics, 113: 766–774.
LAMOTHE, J., HADJ-HAMOU K. and ALDANONDO, M. (2006): “An Optimization Model for Selecting a Product Family and Designing its Supply Chain”, European Journal of Operational Research, 169: 1030–1047.
LI, H., HENDRY, L. and TEUNTER, R. (2007): “A Strategic Capacity Allocation Model for a Complex Supply Chain: Formulation and Solution Approach Comparison”, International Journal of Production Economics, doi:10.1016/j.ijpe.2007.02.033
MIRHASSANI, S.A., LUCAS, C., MITRA, G., MESSINA E. and POOJARI, C.A. (2000): “Computational Solution of Capacity Planning Models under Uncertainty”, Parallel Computing, 26: 511-538.
OUHIMMOU, M., D’AMOURS, S., BEAUREGARD R., AIT-KADI D. and SINGH CHAUHAN S. (2007): “Furniture Supply Chain Tactical Planning Optimization Using a Time Decomposition Approach”, European Journal of Operational Research, doi:10.1016/j.ejor.2007.01.064
ÖZELKAN, E.C., D’AMBROSIO, A. and TENG, G.S. (2008): “Optimizing Liquefied Natural Gas Terminal Design for Effective Supply-Chain Operations”, Int. J. Production Economics, 111: 529–542.
ÖZTÜRK, A. (2005): Yöneylem Araştırması, 10 Baskı, Ekin Kitabevi, Bursa.
PAKSOY, T. (2004): “Tedarik Zinciri Yönetiminde Dağıtım Ağlarının Tasarımı ve Optimizasyonu: Malzeme İhtiyaç Kısıtı Altında Stratejik Bir Üretim-Dağıtım Modeli”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14: 435-454.
ULUCAN, A. (2004): “Yöneylem Araştırması”, Siyasal Kitabevi, 1. Baskı, Ankara.
WU, Y. (2008): “A Mixed-Integer Programming Model for Global Logistics Transportation Problems”, International Journal of Systems Science, 39(3): 217–228.
YAN, H., YU, Z. and CHENG, T.C.E. (2003): “A Strategic Model for Supply Chain Design with Logical Constraints: Formulation and Solution”, Computers & Operations Research, 30: 2135–2155.
YÜKSEL, H. (2002): “Tedarik Zinciri Yönetiminde Bilgi Sistemlerinin Önemi”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(3): 261-279.

OPTİMUM PORTFÖYÜN SEÇİMİ:İMKB 30 ÜZERİNDE BİR UYGULAMA

Makalenin İngilizce İsmi: 
Optimum Portfolio Selection: An Application on ISE 30
Makale İçerik Bilgileri
Tüm Terimler
Anahtar Kelimeler: 
Optimizasyon
Portföy Seçimi
İMKB
Optimum portföy
Türkçe Özet: 

Bu çalıĢmada IMKB 30 hisselerinin 02.01.2009 – 31.12.2009 dönemleri arası günlük kapanıĢ fiyatları dikkate alınıp sadece hisse senetleri kullanılarak ĠMKB 30 ve ĠMKB 100’den daha düĢük riske sahip bir portföy oluĢturmanın mümkün olup olmadığı incelenmiĢtir. Bu bağlamda iyi çeĢitlendirilmiĢ bir portföyde en az ve en çok kaç adet hisse senedi olması gerektiği araĢtırılmıĢtır. Ayrıca konu risk ve getiriyi aynı anda dikkate alan değiĢim katsayısıyla da incelenmiĢtir. ÇalıĢmadan elde edilen sonuçlar eĢit ağırlık kullanılarak çeĢitlendirilmiĢ portföy için 6 – 8 hisse senedi ile ĠMKB 30’dan daha düĢük riske sahip bir portföyün oluĢturulabileceğini göstermektedir. DeğiĢim katsayısı açısından değerlendirilecek olursa, 2 – 6 hisse senedi ile eĢ çeĢitlendirilmiĢ bir portföyün ĠMKB 30 ve ĠMKB 100’den daha baĢarılı olabileceği tespit edilmiĢtir

Makale Künye Bilgisi
Tüm Terimler
Makalenin Yayımlandığı Dergi: 
Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi
PDF Dosyası: 
application/pdf iconarastirmax_1678_pp_235-257.pdf
Referanslar: 

1. AL SUQAIER, Faten Shukri ve Hussein Ali AL ZĠYUD (2011), “The Effect of Diversification on Achieving Optimal Portfolio”, European Journal of Economics, Finance and Administrative Sciences, Vol 32; 55-63.
2. ATAN, Murat (2004), Karesel Programlama Ġle Portföy Optimizasyonu, Ġnternet Adresi; www.ekonometridernegi.org/bildiriler/o8s3.pdf, EriĢim Tarihi:20.08.2010.
3. ATAN, Murat ve Sibel DUMAN (2007), “Konno-Yamazaki Portföy Modelinin Doğrusal Programlama Yardımıyla Çözümlenmesi”, YA/EM 2007 – 254 İSKENDEROĞLU ve KARADENİZ
4. Yöneylem AraĢtırması / Endüstri Mühendisliği – XXVII. Ulusal Kongresi, Ġzmir; 1-5.
5. BEKÇĠ, Ġsmail; Abdullah EROĞLU ve Hayrettin USUL (2001), “Portföy Seçimi Problemine Bulanık Mantık YaklaĢımı”, Süleyman Demirel Üniversitesi Ġktisadi ve Ġdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Vol 6; 89-107.
6. BELKE, Ansgar ve Thorsten POLLEIT (2009), Monetary Economics in Globalised Financial Markets, Springer-Verlag, Berlin.
7. BENJELLOUN, Hicham ve Abdulkader, M.A. ABDULLAH (2009), “Index Funds And Diversification In Saudi Arabia”, International Journal of Islamic and Middle Eastern Finance and Management, Vol 2; 201 – 212.
8. BENJELLOUN, Hicham (2010), “Evans and Archer – Forty Years Later”, Investment Management and Financial Innovations, Vol 7; 98-104.
9. BOZDAĞ Nihat; ALTAN ġenol ve DUMAN, Sibel (2005), “Minimaks Portföy Modeli Ġle Markowitz Ortalamavaryans Portföy Modelinin KarĢılaĢtırılması”, VII. Ulusal Ekonometri ve Ġstatistik Sempozyumu, Ġstanbul Üniversitesi, Ġnternet Adresi; http://www.ekonometridernegi.org/bildiriler/o24s1.pdf, EriĢim Tarihi: 15.11.2010.
10. CAMPBELL, John Y; Martin LETTAU; Burton G. MALKIEL ve Yexiao XU (2001), “Have Individual Stocks Become More Volatile? An Empirical Exploration Of Idiosyncratic Risk”, Journal of Finance, Vol 56; 1-43.
11. CEYLAN, Ali ve Turhan KORKMAZ (1998), Borsada Uygulamalı Portföy Yönetimi, Ekin Yayınevi, Bursa.
12. CHEN, Nai Fu; Richard ROLL ve Stephen A. ROSS (1986), “Economic Forces and the Stock Market”, The Journal of Business, Vol 59; 383-403.
13. CHUNG, Huck Khoon (2000). How Many Securities Make a Well-Diversified Portfolio: KLSE Stocks, PhD Thesis, Universiti Sains Malaysia.
14. CĠHANGĠR, Mehmet; AyĢe GÜZELER KARAÇĠZMELĠ ve Ġbrahim SABUNCU (2008), “Optimal Portföy Seçiminde Konno-Yamazaki Modeli YaklaĢımı Ve Ġmkb Mali Sektör Hisse Senetlerine Uygulanması”, Gazi Üniversitesi Ġktisadi ve Ġdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Vol 10 / 3; 125-142.
15. CREZÉE, Dominiek P. ve Laurens A.P. SWINKELS (2010), “Create Better Diversified High-Conviction Equity Portfolios Using the Portfolio Diversification Index”, Erim Report Serıes Research In Management. Erasmus Research Institute of Management (ERIM) RSM Erasmus University / Erasmus School of Economics Erasmus Universiteit Rotterdam,
16. Ġnternet Adresi; http://publishing.eur.nl/ir/repub/ asset/21037/ERS-2010-038-FA.pdf, EriĢim Tarihi: 15.11.2010.
17. ÇETĠN, Ali Cüneyt (2007), “Markowitz Kuadratik Programlama Ġle Optimal Portföy Seçimi”, Süleyman Demirel Üniversitesi Ġktisadi ve Ġdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Vol 12; 63-81.
18. DEMĠRCĠ, Ebru ve Timur KESKĠNTÜRK (2007), “Portföy Büyüklüğü ve Ġyi ÇeĢitlendirilmiĢ Portföy Arasındaki ĠliĢkinin Ġncelenmesi”, Yöneylem Arastırması/ Endüstri Mühendisliği – XXVII. Ulusal Kongresi, izmir, internet Adresi; http:// www.isletme.istanbul.edu.tr/ogrelem/timur/resimdosya/demirci_keskinturk_..., EriĢim Tarihi: 18.12.2010.
19. DEMĠRTAġ, Özgür ve Zuhal GÜNGÖR (2004), “Portföy Yönetimi ve Portföy Seçimine Yönelik Uygulama”, Havacılık ve Uzay Teknolojileri Dergisi, Vol 1; 103-109.
20. DOMIAN L. Dale; David A. LOUTON ve Marie D. RACINE (2007), “Diversification in Portfolios of Individual Stocks: 100 Stocks Are Not Enough”, The Financial Review, Vol 42; 557-570.
21. ELTON, Edvin J. ve Martin J. GRUBER (1977), "Risk Reduction and Portfolio Size: An Analytic Solution", Journal of Business, Vol 50; 415-37.
22. ELTON, Edvin J. ve Martin J. GRUBER (1995). Modern Portfolio Theory and Investment Analysis, Wiley, New York.
23. EVANS, L. John ve H. Stephen, ARCHER (1968), “Diversification And The Reduction Of Dispersion: An Empirical Analysis”, Journal of Finance, Vol 23; 761-767.
24. FIELITZ, Bruce D. (1974), “Indirect Versus Direct Diversification”, Financial Management, Vol 13; 54-62.
25. FISHER, Lawrence ve James H. LORIE (1970), “Some Studies Of Variability Of Returns On Investments In Common Stocks”, Journal of Busines, Vol 43; 99-134.
26. GÖKÇE, Gökçe Alp ve Tunçhan CURA (2003), “ĠMKB Hisse Senedi Piyasalarında Ġyi ÇeĢitlendirilmiĢ Portföy Büyüklüğünün AraĢtırılması”, Yönetim Dergisi, Vol 14; 63-81.
27. IRALA, Lokanandha Reddy ve Prakash PATIL (2007), “Portfolio Size and Diversification”, SCMS Journal Of Indian Management, Vol 4; 16-20.
28. KARAN, Mehmet Baha (2001), Yatırım Analizi ve Portföy Yönetimi, Gazi Kitapevi, Ankara. 256 İSKENDEROĞLU ve KARADENİZ
29. KARDĠYEN, Filiz (2008), “Portföy Optimizasyonunda Ortalama Mutlak Sapma Modeli ve Markowitz Modelinin Kullanımı ve ĠMKB Verilerine Uygulanması”, Süleyman Demirel Üniversitesi Ġktisadi ve Ġdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Vol 13; 335-350.
30. KONURALP, Güler (2005), Sermaye Piyasaları / Analizler, Kuramlar ve Portföy Yönetimi, Alfa Basım Yayım, Ġstanbul.
31. KORKMAZ, Turhan ve Ali CEYLAN (2007), Sermaye Piyasası ve Menkul Değer Analizi, Ekin Yayınevi, Bursa.
32. KÜÇÜKKOCAOĞLU, Güray (2002), Optimal Portföyün Seçimi ve ĠMKB Ulusal-30 Endeksi Üzerine Bir Uygulama, Ġnternet Adresi; http://www.baskent.edu.tr/~ gurayk/kisiseloptimization.pdf, EriĢim Tarihi:20.11.2010.
33. LATANE, A. Henry ve E. William YOUNG (1969), “Test of Portfolio Building Rules”, The Journal of Finance,Vol 4; 595-612.
34. LEE, Stephen L. ve Peter J. BYRNE (2000), Risk Reduction and Real Estate Portfolio Size. 6th PRRES Conference Sydney, Australia, Ġnternet Adresi; http://www.prres.net/Papers/Lee_Risk_Reduction_and_Real_Estate_Portfolio..., EriĢim Tarihi: 20.11.2010.
35. LINTNER, John (1965), “The Valuation Of Risk Assets And Selection Of Risky Investments In Stock Portfolios And Capital Budgets”, Review of Economics and Statistics, Vol 9; 13-37.
36. MARKOWITZ, Harry M. (1952), “Portfolio Selection”, Journal of Finance, Vol 7; 77-91.
37. MARKOWITZ, Harry M. (1959), Portfolio Selection: Efficient Diversification of Investments, Wiley, New York.
38. MARKOWITZ, Harry M. ve Peter G. TODD (2000), Mean-Variance Analysis in Portfolio Choice and Capital Markets, Frank J. Fabozzi Associates, New Hope, Pennsylvania.
39. SHARPE, F. William (1963), “A Simplified Model For Portfolio Analysis”, Management Science, Vol 9; 277-293.
40. SHAWKY, Hany A. ve David M. SMITH (2005), “Optimal Number of Stock Holdings in Mutual Funds Portfolio Based on Market Performance”, Financial Review, Vol 40; 481-495.
41. SOLNIK, Bruno H. (1974), “Why Not Diversify Ġnternationally Rather Than Domestically?” Financial Analysts Journal, January-Febuary; 48-53.
42. STATMAN, Meir (1987), “How Many Stocks Make a Diversified Portfolio?”, Journal of Financial and Quantitative Analysis, Vol 22; 353-363.
43. TANG, Y. N. Gordon (2004), “How Efficient is Naive Portfolio Diversification? An Educational Note”, Omega, Vol 32; 155 – 160.
44. TOBIN, James (1958), “Liquidity Preferences as Behavior Towards Risk”, Review of Economic Studies, Vol 25; 65-86.
45. TOSUN, Ömür ve Eda ORUÇ (2010), “Portföy Büyüklüğünün Portföy Riski Üzerine Etkileri: ĠMKB-30 Üzerinde Test Edilmesi”, Süleyman Demirel Üniversitesi Ġktisadi ve Ġdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Vol 15; 479-493.
46. WAGNER W.H. ve LAU S.C. (1971), “The Effect Of Diversification On Risk”, Financial Analysts Journal, Vol 27;48–53.
47. WANG George Y. ve Yu-Ting YANG (2007), “Portfolio Diversification and Optimal Stock Holdings – A Study of Taiwan Equity Funds”, International Conference on Business and Information, Tokyo, Japan, Ġnternet Adresi; http://ibacnet.org/bai2007/proceedings/Papers/2007BAI7603.pdf, EriĢim Tarihi: 18.11.2010.
48. ZENIOS, Stavros A. ve William T. ZIEMBA, (2006), “Handbook of Asset and Liability Management Volume 1”, North-Holland Publication, Netherlands.

İçerik yayınları