Tedarik zinciri a tasar m problemi, tedarik zincirini olu turan ö elerin say lar n n ve konumlar n n tespiti, birbirleri aras ndaki ürün ak miktar n n belirlenmesi eklinde tan mlanabilir. Tasar m probleminin ana hedefi bu planlama faaliyetlerinin minimum maliyet ile gerçekle tirilmesi olarak tan mlanabilir. Ula t rma problemi olarak formüle edilebilen bu problemde amaç de i ik arz noktalar ndan de i ik talep noktalar na toplam maliyeti en küçükleyecek ekilde ürünün nas l ta naca n n tespit edilmesidir. Bu çal mada standart lineer ula t rma problemi temelinde genetik algoritmalar uygulanm ve ula t rma probleminin genetik gösterimi ile kar la lan zorluklar aç klanm t r. Problemin genetik gösteriminde kullan lan vektör gösterim yap s ve matris gösterim yap lar genetik operatörlerin uygulanmas ve amaç fonksiyonun de erlendirilmesi aç s ndan incelenmi tir. Yap lan analizler ile ula t rma probleminin çözümünde vektör ve matris gösterimlerinin etkinlikleri belirli bir iterasyon say s nda optimum çözüme yakla ma amac aç s ndan incelenmi tir. Sonuç olarak ula t rma probleminin genetik algoritmalar ile çözümünde matris gösterimin vektör gösterime göre daha ba ar l sonuçlar üretti i ve ayr ca kod basitli i ve uygulanabilirli i aç s ndan da daha üstün oldu u belirlenmi tir.
Tedarik zinciri ağ tasarım problemi, tedarik zincirini oluşturan öğelerin sayılarının ve konumlarının tespiti, birbirleri arasındaki ürün akış miktarının belirlenmesi şeklinde tanımlanabilir. Tasarım probleminin ana hedefi bu planlama faaliyetlerinin minimum maliyet ile gerçekleştirilmesi olarak tanımlanabilir. Ulaştırma problemi olarak formüle edilebilen bu problemde amaç değişik arz noktalarından değişik talep noktalarına toplam maliyeti en küçükleyecek şekilde ürünün nasıl taşınacağının tespit edilmesidir. Bu çalışmada standart lineer ulaştırma problemi temelinde genetik algoritmalar uygulanmış ve ulaştırma probleminin genetik gösterimi ile karşılaşılan zorluklar açıklanmıştır. Problemin genetik gösteriminde kullanılan vektör gösterim yapısı ve matris gösterim yapıları genetik operatörlerin uygulanması ve amaç fonksiyonun değerlendirilmesi açısından incelenmiştir. Yapılan analizler ile ulaştırma probleminin çözümünde vektör ve matris gösterimlerinin etkinlikleri belirli bir iterasyon sayısında optimum çözüme yaklaşma amacı açısından incelenmiştir. Sonuç olarak ulaştırma probleminin genetik algoritmalar ile çözümünde matris gösterimin vektör gösterime göre daha başarılı sonuçlar ürettiği ve ayrıca kod basitliği ve uygulanabilirliği açısından da daha üstün olduğu belirlenmiştir.
